Я кстати за мигрантов. За трудолюбивых, законопослушных мигрантов, которые открывают бизнесы, платят налоги, создают рабочие места. Но не за тех, которые сбиваются в этнические банды, нападают на людей, грабят и сжигают магазины, размахивая флагами стран, из которых приехали. Мигранты, как и люди в целом, РАЗНЫЕ. Не покупайтесь на пакетное мышление, которое кстати продвигают люди из обоих противоположных радикальных лагерей
Nog een aangrijpende getuigenis van een zakenvrouw die haar hele wereld in elkaar zag storten. Dit keer gaat het om Aline Li, geboren Huang, een vrouw van vijftig met Chinese wortels. Ze behoort tot de tweede of derde generatie van haar familie in Frankrijk en spreekt vloeiend Frans, met een onmiskenbaar Parijs accent.
Zeven jaar geleden kocht ze haar kleine restaurant in het tiende arrondissement van Parijs van R. Hanouna, een Joodse man van Algerijnse afkomst. Het restaurant was haar werkplek en haar bron van inkomsten. Een zaak waar ze jarenlang haar tijd en energie in had gestoken.
Aline vertelt dat ze rond 14.30 uur merkten dat de situatie op straat gevaarlijk werd. Uit voorzorg lieten ze alle rolluiken zakken en bleven ze binnen, in de hoop daar veilig te zijn. Maar al snel hoorden ze harde klappen. Volgens haar verklaring werden de rolluiken van verschillende kanten omhooggetrokken en sloeg een groep van zes of zeven relschoppers de ramen aan diggelen.
Tijdens de aanval werd Aline bewusteloos geslagen. De pleister bij haar rechteroog is een zichtbaar spoor van het geweld dat ze beschrijft.
Wat haar vooral bijbleef, was wie als eerste het restaurant binnenkwam: volgens haar een jongen van nauwelijks twaalf jaar oud. Achter hem volgde een groep jonge meisjes met boodschappentassen. Dat beeld maakte diepe indruk op haar: kinderen en jongeren die deelnamen aan de plundering van haar zaak.
Volgens Aline namen de indringers alles mee wat ze konden gebruiken. Wat achterbleef, werd vernield. Daarna werd het restaurant in brand gestoken.
In haar getuigenis vertelt ze over meer dan de verwoesting van een restaurant. Het gaat ook om het verlies van haar inkomen, haar dagelijkse bestaan en haar gevoel van veiligheid. Wat ze in zeven jaar had opgebouwd, werd in korte tijd verwoest.
x.com/antoinejumel81/status/…