เอาจริงๆ รู้สึกว่าการใช้ขีด (–) หรือจุดไข่ปลา (...) มันเป็นเรื่องปกติของการเขียนมากเลยนะ สำหรับเรามันคือ 'ศิลปะในการเล่าเรื่อง' ที่ไม่เกี่ยวกับการใช้ AI เลยสักนิด
ขอยกตัวอย่างง่ายๆ :
รัก รักมาก รักที่สุด
รัก... รักมาก... รักที่สุด...
เขายิ้มให้ฉัน ยิ้มแบบที่ทำเอาใจสั่นไปทั้งวัน
เขายิ้มให้ฉัน – ยิ้มแบบที่ทำเอาใจสั่นไปทั้งวัน
เครื่องหมายพวกนี้มันช่วยเน้นอารมณ์และเว้นจังหวะหายใจ ไม่ให้ข้อความดูห้วนหรือแข็งกระด้างจนเกินไป เหมือนเปิดพื้นที่ให้คนอ่านได้หยุดคิดและรู้สึกตามไปด้วย
ส่วนตัวชอบงานเขียนสไตล์ที่ใส่เครื่องหมายแบบนี้มากกว่านะ รู้สึกว่ามันมีเสน่ห์ แล้วก็ถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้อินกว่าจริงๆ 📖
อยู่ดี ๆ เพื่อนก็เลิกใช้ "—"
- Still Human ยังคงเป็นมนุษย์
ทีปร วุฒิพิทยามงคล; สนพ. แซลมอน