عجب سوال عمیقی. از اون چیزاست که صدها بار تجربه‌اش کردی و درگیرش شدی ولی نمی‌دونی چرا؟ و اصلا فکرشم نمی‌کردی که این می‌تونه خودش یک سوال مهم باشه.

این دوره با اصرارهای فراوان برگزار میشه، ولی دیر به دیر و خیلی هم مهمه. از اون دوره‌هاییه که باید تو دانشگاه‌ باشه و همه یه دور یاد بگیرنش. اگه معماری مدرن ایران براتون مهمه، شک نکنید که باید این دوره رو شرکت کنید.

پس مرتبط با این موضوع خوبه که این صحبت‌های #رضا_سیاح، خبرنگار سابق CNN، France24 و... رو ببیند. اینم لینکش: aparat.com/v/f26h805

such a precious moment

تو چنین شهری، هر روز باید حواست رو خیلی جمع کنی. از اولین قدم‌هایی که تو خیابون می‌ذاری تا اولین گفت‌وگوهای روزانه. شهری که کیفیت‌ها کم یا بی‌ارزش میشن و کمیت‌ها ارزش. اما وسط همه‌ی این مسائل، روزنه‌هایی هم می‌بینی که به زندگی نگهت میداره. آدم‌های عمیقی پیدا می‌کنی که خود زندگین.

وضعیت میراث معماری بخصوص بعد از جنگ چهل روزه به شدت وخیمه. تصمیم گرفتیم که مجموعه گفت‌وگوهایی رو با آدم‌های درست برقرار کنیم تا کمی از زوایای دیگه‌ای به نگاهداشت اونا بپردازیم و پنجشنبه اولین جلسه رو در کاریزنو با استادم عقیل بهرا برگزار می‌کنیم. خوشحال میشم ببینمتون.

غرفه های اقماری نابه جا در شهر اصل موضوع دستفروشی در این جا مطرح نیست! موضوع جانمایی و عمل شهر فروشی شهرداری و بهره برداری حداکثری،بدون فراهم آوری زیرساخت و بهم زدن هویت وحافظه محله هاست! حافظه تاریخی، اجتماعی، فرهنگی و حتی بویایی «در واقع شهرداری از جیب مردم میدزده و میخوره»

چقدر من این پروژه رو دوست داشتم و کیف کردم باهاش. دم طراحان و سازندگانش گرم. امیدوارم بیشتر چنین فضاهایی در شهرها و روستاها ساخته بشه و کیفیت زندگی مردم رو ارتقا بده.

به‌نظر خودم آدم سختگیری نیستم در کار، ولی تو کارهایی که تخصصی خودم حساب میشه وقتی یه چیزهایی رو لازم می‌دونم که چک بشه و کنترل و بررسی کنم یعنی دیگه واقعا مهمه. و ناراحت میشم کسی که درگیر کاره توجه نمی‌کنه بهش. لعنتی اونی که داری دایورت می‌کنی اعتبار من و کیفیت کارمو می‌سازه.

قابساز مورد علاقه‌ام، آقا ایمان واقعا آدم خوب و درستیه و ادبیات جالبی هم داره. تیکه کلامش هم دورت بگردمه.

حالم ردیف نیست این روزا. شب‌ها با فشار و سنگینی روی قلبم می‌خوابم. هم امید دارم، هم ندارم. چه تو زندگی شخصی چه اجتماعی. اما عموما شب‌ها که این وضعیت شروع میشه، ترجیح میدم یه جایی کار تموم شه. ترجیحه، معنیش این نیست که امید به ساختن زندگی و زندگی کردن نداشته باشم.

نه فقط یوسف آباد، نارمک، خیابون ولیعصر، خیابون شریعتی و... . شهرداری زاکانی افتاده به جون زیست‌پذیری تهران. اسم این مدیر رو هر چقدر لازم باشه میارم چون مسئول و تصمیم‌گیرنده‌ی کلان این جریان کثیفیه که راه انداخته. پایان دادن به زیست‌پذیری در تهران و تبدیل به یک کلانشهر پرهزینه.

۱۰۰ امتیاز مثبت برای باشگاه ملوان

امروز تو آینه‌ی بر خیابون کافه خودمو نگاه می‌کردم و موهای سفید شده‌ی ریش و سبیل بیشتر از روزهای دیگه به چشمم اومد. اخیرا زیر نور طبیعی خودمو ندیده بودم یکم غمم شد، یکم هم ناراحت که نکنه حالا بد شکل به‌نظر بیام. فاصله گرفتم با خودم گفتم زشته تو آینه‌ی تو خیابون خودتو بررسی می‌کنی.

نشست «نگاهی به نما و جداره‌ی شهری» دیروز بین عقیل بهرا، امیررضا اردکانی و علیرضا علی‌آبادی جزو برنامه‌های خوب هفته‌ی معمار دانشگاه تهران بود. امیدوارم ویدئوش منتشر شه و دانشجوها و فارغ‌التحصیل‌های بیشتری ببینن و بهش فکر کنن و برای آینده‌ بهتر تصمیم بگیرن. @aqilbahra @aliabadi_ar

از اینکه گزینه‌ی ذخیره یا آبنمک، نفر دوم، اونیکه خب حالا همیشه هست دیگه باشم حالم بهم می‌خوره. مخصوصا جاهایی که تلاش کرده باشم. امیدوارم با کسی هم هیچوقت چنین رفتاری رو نکرده باشم.