Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny - 15 sierpnia
Jest dogmatem wiary katolickiej, przez Boga objawionym, że Matka Boża, po zakończeniu ziemskiego życia, została wzięta z ciałem i duszą do nieba.
Racje teologiczne Wniebowzięcia:
1. Pozostawienie ciała Maryi w naturalnym rozkładzie i zapomnieniu rzucałoby pewien cień na szczególną cześć i miłość Zbawiciela do swej Matki. Trafnie wyraził to biskup jerozolimski, św. Modest, który stwierdził: „Chrystus wskrzeszając Matkę swą, dopełnił jedynie przykazanie: Czcij ojca swego i matkę swą“.
2. Wcielenie Syna Bożego oraz Odkupienie to największe dzieła Boże. Najświętsza Maryja Panna najwięcej spośród wszystkich ludzi przyczyniła się do tych dzieł, dając Chrystusowi ciało, w którym dokonał On Odkupienia. Było więc odpowiednie, aby ciało Matki Bożej, które miało taką wielką rolę w dziele Odkupienia, jako pierwsze skorzystało z zasług Chrystusa i skutków Zbawienia.
3. Jest dogmatem wiary, że Maryja jest niepokalanie poczęta, a więc jest wolną od grzechu pierworodnego i jego następstw. Wprawdzie przez swą śmierć Maryja upodobniła się do swego Syna, ale tak jak Chrystus do życia powrócił, gdy ustał cel, dla którego dobrowolnie poddał się śmierci, tak i Maryja, po krótkim zaśnięciu, wróciła do stanu, który należał się się Jej jako Niepokalanie Poczętej.
Znaczenie Wniebowzięcia:
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przypomina nam o wielkiej godności i świętości Matki Chrystusa. Maryja z pomocą wszechmocnego Boga triumfuje nad grzechem. Wszakże to Ona jest zapowiedzianą Niewiastą, która całe życie pozostawała w nieprzyjaźni z szatanem. Matka Boża, największa spośród wszystkich Świętych, jest nam dana jako potężna Orędowniczka, z pomocą której możemy zmierzać do chwały nieba.
Maryjo, Królowo Wniebowzięta, módl się za nami!
Literatura:
1. Ks. M. Sieniatycki, Zarys Dogmatyki Katolickiej
2. Mszał Rzymski o.o. Benedyktynów Tynieckich