This honor is not just mine. It belongs to Iranian women journalists who, despite poverty, arrests, and years in prison, never stopped reporting. This book is a testament to the contagious courage of Iranian women and youth who stand unbowed for the ongoing Woman, Life, Freedom.

1/4 Years ago, in #Tehran’s Evin Prison, Mahvash Sabet taught me that even in the darkest places, compassion can survive. Here are excerpts from my recent op-ed published in @Independent about Mahvash, her new memoir, and the lessons she taught me in prison - lessons that are a reminder not to look away as Iranians suffer for their beliefs and pursuit of basic freedoms. #MahvashSabet #Iran #OneworldNews Graphics by Roxana Weaver Full article: lnkd.in/eSRessiJ Mahvash's memoir: lnkd.in/eA4_Cijh @OneworldNews @BallantinesPR @BahaiNews

New: a new message from detained American-Iranian journalist Reza Valizadeh, from inside Evin Prison - alleging his critical health care is being delayed/denied by Iranian authorities …

بخشی از مصاحبه‌ام با کامبیز غفوری درباره‌ی کارگاه چرم ما. کارمون ممکنه تعطیل بشه و این اصلاً خوب نیست، چون در حال حاضر امید خیلی‌هاست. باید به هم کمک کنیم تا بتونیم بمونیم. تمام تلاشم رو این روزها دارم انجام می‌دم، اما خب زورم خیلی کمه. برام عجیبه که این‌قدر تنها هستیم. باید بتونیم این تنهایی رو دور بزنیم. ویدئو رو از صفحه‌ی دوست عزیزی برداشتم. که امید این روزاست. لطفا اگر میخواید از کار ما حمایت کنید دایرکت مسیج بدید❤️

One sister faces execution. The other faces 25 years in prison. Recognition is not protection. The world must act before it’s too late.

ترانه رحیمی ۲۱ سال دارد. او عاشق اسب‌سواری است و آرزو داشت روزی اصطبل خودش را داشته باشد. اکنون در ایران با حکم اعدام روبه‌روست و خواهر دوقلویش، رومینا، به ۲۵ سال زندان محکوم شده است. این دو خواهر پس از شرکت در اعتراضات ضدحکومتی ژانویه، در مقابل یکدیگر شکنجه و در بازداشت مورد تعرض جنسی قرار گرفتند. آنها تنها نیستند. دست‌کم ۱۳ زن در ایران با اتهام‌های سیاسی یا امنیتی در معرض اعدام قرار دارند. محبوبه شعبانی، مهندس عمران ۳۳ ساله، یکی از آنهاست. او پس از انتقال معترضان زخمی با موتورسیکلت به بیمارستان، به اعدام محکوم شد. او در یک پیام صوتی، گفت: «من کاری نکردم. فقط چند نفر را نجات دادم.» نجمه امینی، دانشجوی ۲۳ ساله حسابداری، نیز به‌دلیل انتشار یک پست در شبکه‌های اجتماعی با خطر اعدام روبه‌روست. در تازه‌ترین گزارش مان برای تایمز، من و @roxanasaberi زندگی زنانی را مستند کردیم که در پس این احکام قرار دارند: آرزوها، شجاعت و رنج‌هایشان و خانواده‌هایی که برای زنده‌ماندن آنها مبارزه می‌کنند. همان‌طور که @SepidehQolian به ما گفت: «این زنانی که زیر حکم اعدام هستند، عمیقاً تنها مانده‌اند. امیدوارم فردا با افسوس از خود نپرسیم چرا نامشان را نمی‌دانستیم.» thetimes.com/world/middle-ea…

Taraneh Rahimi is 21. A passionate horse rider, she dreamt of owning a stable. Now she faces execution in Iran. Her twin sister, Romina, has been sentenced to 25 years in prison. Their cousin told us the sisters were tortured in front of each other and sexually assaulted after participating in January’s anti-regime protests. Taraneh was beaten so severely that she suffered a fractured skull and now struggles to walk. They are not alone. At least 13 women in Iran are facing death sentences on political or security-related charges. Among them is Mahboubeh Shabani, a 33-year-old civil engineer sentenced to death after transporting wounded protesters to hospitals on her motorcycle. “I did nothing. I only saved a few people,” she said in an audio message shared with us. Najmeh Amini, a 23-year-old accounting student, faces execution over a social-media post. For our latest investigation for The Times, @roxanasaberi and I documented the women behind these sentences—their ambitions, courage, suffering and the families fighting to keep them alive. As @SepidehQolian told us: “These women living under death sentences are profoundly alone. I hope that tomorrow we will not be left asking why we did not know their names.” thetimes.com/world/middle-ea…

#امیر_سالار_داوودی وکیل ترانه و رومینا و چندین متهم دیگر پرونده میدان شهدا و میدان علیخانی چند ساعت پیش بازداشت شد. وقتی که چند ماه ‌پیش، به امیرسالار گفتم که چندین تن از بچه‌ها که بضاعت مالی ندارند و وکیلی هم ندارند، خود شخصا حاضر شد که بدون دریافت هیچ مبلغی وکالت بچه‌ها رو قبول بکنه. در این مدت غیر از شرافت و ایران‌دوستی از امیرسالار ندیدم.

#امیرسالار_داوودی، وکیل و زندانی سیاسی سابق که شب قبل از اعدام خطبه عقد #علیرضا_سپاهی و نامزدش را خواند، امروز بازداشت شد. آقای دا‌وودی امروز به دادگاه رفته بود تا از مهشا کشانی، همسر علیرضا دفاع کند که بازداشت شد.

لینک اسپاتیفای: open.spotify.com/album/7giAU…

لینک ساندکلاد: soundcloud.com/toomajsalehi/…

اثر “بی‌دار” جدالی است بین دو تفکرِ موافق و مخالفِ حُکمِ اعدام، حُکمی که در هر جای دنیا هم که باشد می‌تواند به اشتباه صادر شود و هرگز نمی‌تواند اشتباه خود را جبران کند. تقدیم به تمام کسانی که در هر نقطه‌ای از جهان به خاطر آزادی جانشان را از دست دادند، با احترام به تمامِ خانواده‌های داغدار. نام اثر: #بی‌دار کلام و اجرا: توماج ضرب‌آهنگ SajjadSearch طراحِ جلد: Annaki بنویس #نه_به_اعدام youtu.be/Ck8wXpsK6Uw

به دنبال نوشتن این گزارش درباره روند قطع سیم‌کارت‌ها، هفته پیش سیم‌کارت خودم را هم قطع کردند. پایان پیام.

سرگوبگران آزادی سخت مشغول کارند، سیم کارت خبرنگاری که صدای جامعه را منعکس می کند را قطع کرده اند، خبر چه بوده؟ قطع بی قانون و سرخود دستگاه های امنیتی، بدون اینکه جوابی به کسی پس بدهند. کاش به قانون های خودتان پایبند بودید، کاش به اخلاقیات پایبند بودید، کاش به چیزی پایند بودید.

تازه‌ترین گزارش اختصاصی من برای روزنامه تایمز، روایت علیرضا سپاهی، معترض ۲۵ ساله‌ای است که چهار بار به اعدام محکوم شده بود، و مهشاد کشانی، فعال دانشجویی ۲۲ ساله‌ای که دوران محکومیت پنج‌ساله خود را در زندان می‌گذراند. نه لباس سفیدی در کار بود، نه دسته‌گل عروس و نه جشن عروسی. آن‌ها در دو زندان جداگانه در اصفهان محبوس بودند و از طریق وکلای خود و تلفنی با یکدیگر ازدواج کردند. مهریه نمادین آن‌ها یک جلد قرآن، یک شاخه نبات زعفرانی و یک گل سرخ بود. مهشاد فقط به وکیلشان گفت: «من علیرضا را دوست دارم.» علیرضا به دار آویخته شد. عمیقاً از وکیل آن‌ها @amirsalar183049 امیرسالار داوودی، سپاسگزارم که روایت دست‌اول خود را با من در میان گذاشت. thetimes.com/world/middle-ea…

My latest exclusive report for The Times tells the story of Alireza Sepahi, a 25-year-old protester who had been sentenced to death four times, and Mahshad Keshani, a 22-year-old student activist serving five years in prison. There was no white dress, bridal bouquet or wedding party. Held in separate prisons in Isfahan, they married through representatives over the telephone. Their symbolic dowry was a copy of the Quran, a stick of saffron rock candy and a single red rose. Mahshad told their lawyer simply: “I love Alireza.” Hours later, Alireza was hanged. I am deeply grateful to their lawyer, @amirsalar183049 , who accepted the risks of speaking publicly and trusted me with his firsthand account. thetimes.com/article/1c3fb64…

RT @ntabrizy: Since June, we’ve been investigating how the Islamic Republic has been going after protesters and dissidents, both inside the…

RT @ntabrizy: ما از خرداد ماه، در حال بررسی این موضوع بوده‌ایم که جمهوری اسلامی چگونه معترضان و مخالفان را، هم در داخل کشور و هم در خارج، ه…

شب ۵ مرداد، مردم تا سپیده‌دم در میدان علیخانی بیدار ماندند. چیزی عمیقا انسانی در این حرکت وجود دارد: ایستادن در تاریکی، تا انسانی دیگر مجبور نباشد به‌تنهایی با مرگ رو‌به‌رو شود.» این روایتی از افرادی است که در آن شب خود را به میدان علیخانی رساندند. این میدان برای اعدام در ملأعام سه معترض از اعتراضات دی ۱۴۰۴ در اصفهان آماده شده بود. داربست اعدام برپا شده بود و خانواده‌ها را فراخوانده بودند. حضور نیروهای امنیتی در اطراف محل سنگین بود. مردم برای جلوگیری از اعدام‌ها به آنجا شتافتند. نیروها با خشونت و نیروی مرگبار با آنها برخورد کردند. با این حال، مردم ماندند و تا آخرین لحظه از تلاش برای نجات جان این افراد دست برنداشتند. جمع شدن برای درخواست حفظ جان یک انسان جرم نیست. به‌ویژه در برابر اعدام در ملأعام که خلاف حقوق بشر بین‌الملل است. در نهایت، در سپیده‌دم، دو نفر از این سه مرد اعدام شدند؛ در برابر چشمان خانواده‌هایشان و در برابر چشمان مردمی که تمام شب به امید نجات آنها مانده بودند. این مردم مجبور شدند شاهد هرلحظه از این واقعه باشند. اعدام در ملأعام، مرگ را به یک نمایش بدل می‌کند و تمام جامعه را در معرض خشونت دولتی قرار می‌دهد. علیرضا سپاهی آن شب اعدام نشد. اما این هرگز به این معنا نیست که نجات یافت. علیرضا امروز صبح، ۱۳ مهر اعدام شد. علیرضا سپاهی دی ۱۴۰۴در خانه‌اش بازداشت شد، و یکی از دست‌کم ۱۲ متهمی است که در رابطه با پرونده مرگ چهار نیروی انتظامی در میدان علیخانی به اعدام محکوم شد. این پرونده با نگرانی‌های جدی در مورد نحوه رفتار با متهمان و دادرسی عادلانه همراه بوده است. بنا بر گزارش‌ها، مادر علیرضا سپاهی در مقابل او شکنجه شده است، و خود او و پسرعمویش در مقابل خانواده‌شان مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته‌اند. دادگاه انقلاب اصفهان، علیرضا را به اعدام محکوم کرد، و بنا بود اعدام او هم‌زمان با دو مرد دیگر، همان شب و در ملأعام باشد. اما اندکی پیش از زمان تعیین شده برای اعدام، او دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان منتقل شد. تنها چند روز بعد از بیمارستان مرخص و به زندان بازگردانده شد. جایی که هر روز را با ترس از اعدام سپری کرد، تا زمانی که موعد او هم رسید. ۱۱ شهریور، درخواست تجدیدنظر او پذیرفته شده و پرونده‌اش برای رسیدگی مجدد ارجاع شده بود. با این حال، طبق گزارش‌ها، دادگاه انقلاب اصفهان بدون رسیدگی مجدد به پرونده این درخواست را رد کرده است. حکم او در سحرگاه ۱۳ مهر در حالی اجرا شد که وکیل او هم‌چنان به دنبال راهی برای رسیدگی مجدد به این پرونده بود. اعدام در ملأعام مصداق رفتار ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز است. هیچ‌کس نباید با چنین مجازاتی رو‌به‌رو شود و هیچ جامعه‌ای نباید مجبور به تماشای آن شود. مکاتبه ماموریت من در مورد علیرضا سپاهی هنوز منتشر نشده است، و به زودی در اینجا در دسترس خواهد بود: spcommreports.ohchr.org/Tmse…