حکومت از ترس سقوط، به همهی ارزشهایش پشت پا میزند و به هر ریسمانی چنگ میاندازد. حجابی که نیم قرن زنان را بهخاطر آن آزار دادند، حالا ابزار تبلیغات و بقای خودشان شده است. اما مردم نه ونهای گشت ارشاد را فراموش میکنند و نه دلقکبازیها و دوروییهای این روزهای شما را باور.
تصاویری که این روزها از خیابانهای تهران منتشر شده، حاوی قابی عجیب و تناقضی عریان است. زنانی با اسلحههای جنگی، سوار بر موتور و جیپ، به نمایش گذاشته میشوند؛ در حالی که همین حکومت، در همین شهر، زنان را بهخاطر سادهترین حقوقشان بازداشت میکند، جریمه میکند یا حتی به قتل میرساند.
در جمهوری اسلامی، زنان هنوز از حق دریافت گواهینامه موتور محروماند، اما ناگهان همان زن، اگر در خدمت نمایش قدرت و پروپاگاندا باشد، میتواند پشت موتور با اسلحهای صورتی! بنشیند و به «نماد» تبدیل شود.
این دوگانگی اتفاقی نیست. این یک سیاست است: تحقیر سیستماتیک زنان در زندگی واقعی، و استفاده ابزاری از آنها در ویترین تبلیغاتی. زنِ مورد نظر حکومت نه شهروند است و نه صاحب حق؛ او مطیع است و ابزار.
این تصاویر نه نشانه قدرت زنان، بلکه نشانه بیاعتباری حکومتی است که سالها ابتداییترین حقوق زنان را سلب کرده و حالا همان زنان را، با ظاهری نمایشی و سلاح در دست، برای پوشاندن همین تبعیض به خیابان میفرستد.
این استفاده ابزاری، چیزی جز تحقیر دوباره زنان نیست.