Dziękuję Wrocław

Krótka odezwa do „kumatych” - niezależnie od tego, czy jesteście kibicami Legii, Wisły, Lecha czy jakiegokolwiek innego klubu. Przez ponad 30 lat nowoczesnej historii polskiego futbolu jakoś nikt nie potrafił krótko opisać tego zjawiska. Niech stracę. Spróbuję. Antropologicznie, językiem dostosowanym do odbiorcy, żeby nie było problemów ze zrozumieniem. 1. Patriotyzm Wasz patriotyzm często kończy się tam, gdzie zaczyna się druga zwrotka hymnu Polski, której część z was nie potrafi wydukać. Nie mówiąc już o tym, żeby wiedzieć, kim byli Czarniecki, Dąbrowski czy Napoleon i dlaczego w ogóle znaleźli się w tekście hymnu. Chyba że jakimś cudem algorytm podsunął wam wcześniej odpowiedni film na Netflixie. Patriotyzm to nie transparent, kominiarka i symbol na bluzie. To wiedza, odpowiedzialność, praca dla swojej wspólnoty i gotowość ponoszenia za nią konsekwencji. 2. Lojalność Wydajecie krocie na oprawy „anty-60”, opowiadając przy tym o honorze, zasadach i lojalności. A potem często wystarczy zakaz wyjazdowy, perspektywa konsekwencji, zabranie wakacji na Ibizie lub punktów w Żabce albo utrata weekendowej imprezy, żeby wielkie zasady zaczęły się kończyć. Ludzie, których tak chętnie przywołujecie na patriotycznych oprawach, za swoje przekonania tracili wolność, zdrowie, a czasem życie. Łamano im kości, niszczono rodziny, wsadzano do więzień. Wasza lojalność jest po prostu nic nie warta a zastawiacie nie swoje życie a życie innych. 3. PDW Jeżeli całe życie budujesz mit sprytu, ulicznych zasad i bycia o krok przed systemem, a mimo to regularnie dopada cię polski wymiar sprawiedliwości - to jednak warto dokonać pewnej autorefleksji. Jesteście po prostu tępi. Człowiek wychowany wyłącznie na serialu „Columbo” powinien czasem wykazać się większą kreatywnością. Nawet przestępstw nie potraficie solidnie zaplanować. 4. Silni słabością słabych To jest dla mnie najważniejsze. Przestańcie budować swoją siłę na podporządkowywaniu sobie ludzi słabszych. Chłopaków z rozbitych rodzin. Ludzi zagubionych. Tych, którzy stoją właśnie przed decyzjami mogącymi zniszczyć im następne 10, 20 albo 30 lat życia. Nikt was nie prosił o „ochronę barw”. Ani ja. Ani Reyman. I zapewne żaden z ludzi, których nazwiska nosicie później na transparentach. Jeżeli potrzebujecie sensu, wspólnoty, adrenaliny, rywalizacji i braterstwa - znajdźcie dla nich lepszy powód. Jeżeli ten post dotrze choćby do jednego promila młodych ludzi, którzy właśnie decydują, w którą stronę pójdzie ich życie, będę szczęśliwy. Naprawdę nie warto. Macie rodziców. Partnerki i partnerów. Rodzeństwo. Przyjaciół. Być może kiedyś będziecie mieli własne dzieci. Macie przed sobą życie. Nie niszczcie go w imię czegoś, co prędzej czy później zostanie wyeliminowane przez zwykłą ewolucję społeczną i darwinizm. Bo za całą mitologią, wielkimi słowami i pseudohonorowym kodeksem bardzo często kryje się po prostu banalna głupota. I żeby była pełna jasność: ruch kibicowski w Polsce to w ogromnej większości świetni ludzie. Ludzie tworzący atmosferę, jeżdżący za klubem tysiące kilometrów, pomagający innym, organizujący akcje społeczne i budujący coś większego od siebie. Problemem jest mniejszość, która próbuje wmówić całej reszcie, że przemoc, przestępczość i podporządkowywanie słabszych są jakimś wyższym stadium kibicowania. Nie są. Bądź tam, gdzie uważasz za słuszne. Kochaj swój klub. Broń swoich wartości. Ale przede wszystkim - myśl samodzielnie. PS. Mam wyj**** na wszystkie wasze pakty.

Throwback to this ridiculous angle of Thierry Henry’s Champions League finish. 😮‍💨🇫🇷

To brzmi jak zmyślona historia, ale wydarzyło się naprawdę. W 1998 roku były brytyjski spadochroniarz Karl Bushby wyruszył z Punta Arenas w Chile z szalonym planem: dotrzeć do rodzinnego Hull w Anglii bez pokonania ani jednego kilometra naprzód przy pomocy transportu. 28 lat później ma za sobą ponad 50 tys. km i 29 krajów. Przeszedł Darién Gap i zamarzniętą Cieśninę Beringa, przepłynął Morze Kaspijskie, a gdy nie pozwolono mu przejść Eurotunelem, przepłynął kanał La Manche. Wczoraj wyszedł na brzeg w Dover. Teraz pozostał mu już tylko ostatni etap, spacer przez Anglię do domu mamy w Hull. 28 lat w drodze. I meta jest już naprawdę blisko. Niesamowity człowiek.

Jestem pod wrażeniem. Nie miałem wcześniej okazji zbyt dokładnie przyglądać się pracy trenera Gasparika, ale widać, że jest naturalny w tym, co robi, a przede wszystkim widać, że drużyna to kupuje.

Roy Keane never let Zidane out of his sight ❌ #UCL

Absolutnie pierwsze skojarzenie gdy myślę o tym bramkostrzelnym stoperze.

Ta kadra bardziej pasowałaby do minionego zgrupowania niż tego listopadowego, ale pobawmy się. Idąc trochę śladem naszych zachodnich sąsiadów, powołałbym szeroką grupę i zrobił konkretny przegląd wojsk. Do naszych najlepszych, doświadczonych zawodników dorzuciłbym sporo młodej krwi. Ktoś powie, że część nazwisk jest na wyrost. Nie kupuję tego. Wiktor Nowak mógł zostać zauważony już w Ekstraklasie, a potrzebował transferu zagranicznego, żeby dostać szansę. Patrzmy nie tylko na to, kim zawodnik jest dziś, ale też kim może być jutro. Reprezentacja również może młodych budować. Co myślicie o takiej kadrze?

Ciekawa dyskusja w studiu @Meczykipl Godna uwagi refleksja @RadekP92 na temat roli mediów i presji, jaką potrafią wywierać w kwestii zwolnienia selekcjonera. Jedynie @KoltonRoman próbuje jeszcze pudrować rzeczywistość.

Pierwsza zmiana, która powinna nastąpić, to zmiana prezesa PZPN. Selekcjoner odpowiada za swoje wybory, ale jak za swoje odpowiada prezes? Dopiero po zmianie prezesa powinny być dalsze decyzje. Co realnie dobrego mamy dzięki prezesurze Cezarego Kuleszy? Co takiego, czego byśmy nie mieli przy innym prezesie? Bo ja widzę wstyd (kwestie „imprezowe”, jak ostatnio w aferze nagraniowej), coroczne wybory selekcjonerów, burdel w sędziowaniu i tym środowisku, zakulisowe konszachty nastawione na realizację (swojego) politycznego celu - nie na rozwój piłki. Zmiany nie będzie, bo nie ma jak jej przeprowadzić. Ale środowisko powinno się wstydzić, że najpierw Cezarego Kuleszę wybrało, a później nie znalazło dla niego rywala.

Kiedy jesteś już zirytowany uporem trenera Urbana i tym, że w miejsce kontuzjowanego Benedyczaka nie powołał Czubaka, pojawia się @CionaSport ze swoim pytaniem. Patrzysz na reakcję Urbana i trener momentalnie znowu zyskuje w Twoich oczach.

Wielu dyskutuje o obsadzie polskiej bramki. Dla mnie numerem jeden jest dziś Marcin Bułka. Czuję z nim więcej spokoju niż z Grabarą. Nie tylko między słupkami, ale przede wszystkim przy podejmowaniu decyzji. Wie, kiedy przytrzymać piłkę, kiedy przyspieszyć i potrafi precyzyjnie rozpocząć grę ręką i nogą. Do dziś pamiętam kompletnie niepotrzebną próbę szybkiego wznowienia Grabary niemal na połowę boiska w barażu ze Szwecją. Cenię go jako bramkarza, ale tego spokoju i kontroli, które daje mi Bułka, przy nim po prostu nie czuję.

Zlomislic bohaterem końcówka pierwszej połowy.

a to było przy 0:1 🙈

a gdyby Żewłakow zamiast Pieńki, dziś rozpoczął? co dziś włosi ripostują nasze ciężko zdobywane bramki 🙈

„trybuny Ci bramki nie strzelą” a tak mamy 0:3 #ITAPOL

Abstrahując od dzisiejszego meczu i występów obu zawodników. To, co dzieje się z Marcelem Krajewskim i Tomkiem Pieńko na przestrzeni ostatnich 6–8 miesięcy, jest bardzo niepokojące. W obu przypadkach widać naprawdę duży regres. #ITAPOL

Podnoszenie ręki w celu sygnalizacji spalonego w erze VAR, to kryminał #ITAPOL

Złoto 😅