עברית בהמשך | العربية لاحقًا We'll gather on 10/6 to mark three years since one of the darkest periods in recent history for Palestinians and Israelis began. The pain, loss, and destruction weigh heavily on our hearts. Register Here < tinyurl.com/3tyeyw65 For Palestinians in Gaza, the devastation is beyond words: cities destroyed, millions displaced, and tens of thousands killed. The war in Gaza continues to this day. In the West Bank, Palestinian lives are at risk amid settler's terror and military violence under occupation. Israelis continue to carry the trauma, pain, and loss of the horrific events of October 7, 2023, as well as the war and missile attacks that followed. Hear from PCFF members Abdelrahman Amer, whose son was killed in 2024 in an Israeli military strike, and Adva Finkelstein, whose the father of her children was killed by Hamas at the Nova music festival on October 7. Their stories are deeply personal, yet they also speak to a larger possibility: that even in the face of pain and violence, there are Palestinians and Israelis who continue to choose dialogue and believe in peace. 🕯 הצטרפו אלינו ב 6.10, לוובינר בו נכיר בכאב ובאנושיות המשותפים שלנו. נתכנס לציון שלוש שנים מאז החלה אחת התקופות האפלות ביותר בהיסטוריה העכשווית של פלסטינים וישראלים. הכאב, האובדן וההרס מכבידים על הלב. עבור הפלסטינים בעזה, ממדי ההרס הם מעבר למילים: ערים שנהרסו, מיליונים שנעקרו מבתיהם ועשרות אלפים שנהרגו. המלחמה בעזה נמשכת עד היום. בגדה המערבית, חייהם של פלסטינים ממשיכים להיות בסכנה לנוכח טרור מתנחלים ואלימות צבאית תחת הכיבוש. הישראלים ממשיכים לשאת את הטראומה, הכאב והאובדן של אירועי 7 באוקטובר 2023 הנוראים, וכן של המלחמה ומתקפות הטילים שבאו בעקבותיהם. בוובינר נשמע את חברי פורום המשפחות השכולות הישראלי-פלסטיני, עבד אלרחמן עאמר, שבנו נהרג בשנת 2024 בתקיפה של הצבא הישראלי, ואדווה פינקלשטיין, שאבי ילדיה נהרג בידי חמאס בפסטיבל נובה ב־7 באוקטובר. הסיפורים שלהם אישיים מאוד, אך הם גם מעידים על אפשרות רחבה יותר: שגם אל מול 7 באוקטובר וכל מה שבא בעקבותיו, ישנם פלסטינים וישראלים שממשיכים לבחור בדיאלוג ולהאמין בשלום. 🕯 إنضموا إلينا يوم الثلاثاء، 6 تشرين الأول ، في ندوة عبر الإنترنت نلتقي فيها حول الألم والإنسانية المشتركة بيننا. سنجتمع لإحياء الذكرى الثالثة لبداية إحدى أحلك الفترات في التاريخ المعاصر للفلسطينيين والإسرائيليين. الألم والفقدان والدمار يثقلون القلب. بالنسبة للفلسطينيين في غزة، تتجاوز أبعاد الدمار كل الكلمات: مدن دُمّرت، وملايين أُجبروا على النزوح من منازلهم، وعشرات الآلاف قُتلوا. الحرب في غزة مستمرة حتى اليوم. وفي الضفة الغربية، لا تزال حياة الفلسطينيين معرضة للخطر في ظل إرهاب المستوطنين والعنف العسكري تحت الإحتلال. ولا يزال الإسرائيليون يحملون صدمة وألم وفقدان أحداث 7 أكتوبر 2023 المروعة، وكذلك الحرب والهجمات الصاروخية التي أعقبتها. في الندوة، سنستمع إلى عضوَي منتدى العائلات الثكلى الإسرائيلي-الفلسطيني، عبد الرحمن عامر، الذي قُتل ابنه عام 2024 في هجوم للجيش الإسرائيلي، وأدوا فينكلشتاين، التي قُتل والد أطفالها على يد حماس في مهرجان نوفا في 7 أكتوبر. قصصهما شخصية جدًا، لكنها تشهد أيضًا على إمكانية أوسع: حتى في مواجهة 7 أكتوبر وكل ما تلاه، هناك فلسطينيون وإسرائيليون يواصلون إختيار الحوار والإيمان بالسلام @NewIsraelFund

العربية بعد العبرية English follows במהלך נאומם בפני מועצת הביטחון של האו״ם, עמדו יחד מעוז ינון ועזיז אבו סארה, חברי פורום המשפחות השכולות הישראלי-פלסטיני, עם מסר ברור: אנחנו מסרבים להיות אויבים, ובוחרים בשלום, צדק ושותפות. خلال كلمتهما أمام مجلس الأمن، وقف عضوا «منتدى العائلات الثكلى الفلسطيني-الإسرائيلي» ماعوز ينون وعزيز أبو سارة معًا برسالة واضحة: نرفض أن نكون أعداء، ونختار السلام والعدالة والشراكة. During their address to the UN Security Council, PCFF members Maoz Inon and Aziz Abu Sarah stood together with a clear message: **We refuse to be enemies. We choose peace, justice, and partnership.**

خلص חלאס Enough

لعربية بعد العبرية English follows > פורום המשפחות השכולות הישראלי פלסטיני חזר לפעילות מפגשי הדיאלוג בבתי הספר! לאחר שבחודש יוני בית המשפט קבע כי פורום המשפחות יוכל לחזור ולקיים מפגשי דיאלוג בבתי הספר – שבוע שעבר התקיימו מפגשים ראשונים. כ־300 תלמידי י"ב כבר פגשו את חברות וחברי פורום המשפחות השכולות הישראלי־פלסטיני. ליאורה אילון, מעין ינון, אייבי טרואן, ניב שריג, טל בר ויפעת מוהר — שישה חברי וחברות פורום שכולים שאיבדו את יקיריהם בסכסוך לרבות ב 7.10 - סיפרו לתלמידים על אובדנם הקשה מנשוא ועל הבחירה שלהם לפעול למען דיאלוג, פיוס ושלום בין ישראלים לפלסטינים. לצד הסיפור האישי שלהם, חברי הפורום הישראלים הביאו איתם לכיתה גם את הקשר והשותפות שנבנו לאורך השנים עם חבריהם הפלסטינים, ואת האפשרות להכיר ולשמוע גם את מי שכיום אינם יכולים להיות נוכחים במפגשים בשל הסגר המתמשך. התלמידים הקשיבו ושאלו שאלות. גם שאלות קשות. במפגשים נוצר מרחב להקשיב, לשאול ולדבר. להנכיח את האפשרות לבחור בדיאלוג גם מתוך כאב ואובדן. תלמידת י״ב, כתבה כך על המפגש עם ליאורה אילון, ששכלה את בנה טל בקיבוץ כפר עזה ב־7 באוקטובר: "אני אף פעם לא באמת חשבתי שזה אפשרי לפתור את הסכסוך עם הפלסטינים, אבל אחרי שהקשבתי לליאורה השתכנעתי קצת. אני צריכה עוד לחשוב על הדברים שנאמרו, אבל זה גרם לי לשים לב לעוד דעות. אני חושבת שזה מאוד חשוב להשמיע לתלמידים דעות שהן שונות מהדעות שלהם, כי בדיוק שיחות כאלה יפתחו אותנו לדברים שונים ממה שאנחנו חושבים וזה חשוב מאוד." עזרו לנו להגיע לעוד בתי ספר! 🧑‍🏫 אתן מורות, מורים או אנשי חינוך? הזמינו אותנו לפגוש את התלמידות והתלמידים שלכם 💬 אתם הורים לתלמידי תיכון? פנו למחנכ.ת או למנהל.ת והציעו להזמין את הפורום לכיתה לא נוותר על חינוך לשלום. לפרטים >>. tinyurl.com/mry4h3c2 منتدى العائلات الثكلى الإسرائيلي _ الفلسطيني يعود إلى عقد لقاءات الحوار في المدارس. بعد أن قضت المحكمة في شهر حزيران/يونيو بأن منتدى العائلات الثكلى سيتمكن من العودة إلى عقد لقاءات الحوار في المدارس، عُقدت الأسبوع الماضي اللقاءات الأولى. وقد إلتقى نحو 300 طالب وطالبة من الصف الثاني عشر بالفعل مع أعضاء منتدى العائلات الثكلى الإسرائيلي–الفلسطيني. لِيؤورا إيلون، معيان يانون، آيفي ترواِن، نيف سريغ، تال بار ويفعات موهر، ستة أعضاء وعضوات في المنتدى فقدوا أحباءهم في الصراع، ومن بينهم من فقدوا أحباءهم في أحداث 7 أكتوبر، تحدثوا أمام الطلاب عن فقدانهم المؤلم، وعن اختيارهم العمل من أجل الحوار والمصالحة والسلام بين الإسرائيليين والفلسطينيين. إلى جانب قصصهم الشخصية، أحضر أعضاء المنتدى الإسرائيليون معهم إلى الصف أيضًا روابطهم وشراكتهم التي بُنيت على مر السنين مع زملائهم الفلسطينيين، وإمكانية التعرف والاستماع إلى أصوات من لا يستطيعون حاليًا الحضور في اللقاءات بسبب الإغلاق المستمر. استمع الطلاب وطرحوا الأسئلة، بما فيها الأسئلة الصعبة. وفي اللقاءات نشأ مجال للاستماع وطرح الأسئلة والحوار، وإتاحة إمكانية اختيار الحوار حتى في ظل الألم والفقدان. وكتبت إحدى طالبات الصف الثاني عشر عن لقائها مع لِيؤورا إيلون، التي فقدت ابنها تال في كيبوتس كفار عزة في 7 أكتوبر: "لم أفكر أبدًا حقًا في أن حل الصراع مع الفلسطينيين ممكن، لكن بعد أن استمعت إلى لِيؤورا اقتنعت بذلك إلى حد ما. ما زلت بحاجة إلى التفكير أكثر في الأمور التي قيلت، لكن اللقاء جعلني أنتبه إلى وجود آراء أخرى. أعتقد أنه من المهم جدًا أن نعرض على الطلاب آراء تختلف عن آرائهم، لأن مثل هذه الحوارات تحديدًا تفتح أمامنا أبوابًا لأفكار مختلفة عما نعتقده، وهذا مهم جدًا." ساعدونا في الوصول إلى المزيد من المدارس 🧑‍🏫 هل أنتم معلمات أو معلمون أو عاملون في مجال التربية والتعليم؟ ادعونا للقاء طالباتكم وطلابكم. 💬 هل أنتم أهل لطلاب وطالبات في المرحلة الثانوية؟ توجهوا إلى المربي/ة أو المدير/ة واقترحوا دعوة المنتدى إلى الصف. لن نتخلى عن التربية من أجل السلام. للتفاصيل >> tinyurl.com/5hd5zxpt The Parents Circle Families Forum is back in schools with its Dialogue Meetings! After the court ruled in June that the PCFF could resume holding Dialogue Meetings in schools, the first meetings took place last week. Around 300 12th-grade students have already met members of the Israeli-Palestinian Bereaved Families Forum. Liora Eilon, Maayan Yinon, Ibi Troen, Niv Sarig, Tal Bar, and Yifat Mohar – six bereaved Forum members who lost loved ones in the conflict, including on October 7 – shared with the students their unbearable loss and their choice to work for dialogue, reconciliation, and peace between Israelis and Palestinians. Alongside their personal stories, the Israeli Forum members also brought into the classroom the relationships and partnerships they have built over the years with their Palestinian partners, creating an opportunity for students to learn about and hear the voices of those who are currently unable to attend these meetings because of the ongoing closure. The students listened and asked questions – including difficult ones. The meetings created a space to listen, ask, and talk, and to show that even in the face of pain and loss, it is possible to choose dialogue. A 12th-grade student wrote the following after meeting Liora Eilon, whose son Tal was killed at Kibbutz Kfar Aza on October 7: “I never really thought it was possible to resolve the conflict with the Palestinians, but after listening to Liora, I became a little more convinced. I still need to think about the things that were said, but it made me pay attention to other perspectives. I think it is very important for students to hear views that are different from their own, because conversations like these are exactly what can open us up to ideas that are different from what we think, and that is very important.” Help us reach more schools 🧑‍🏫 Are you a teacher or educator? Invite us to meet your students. 💬 Are you a parent of a high school student? Contact their teacher or school principal and suggest inviting the Forum into the classroom. We will not give up on education for peace. For more information >> tinyurl.com/wjhkdx43

العربية بعد العبرية English follows לרגל יום השלום הבינלאומי, החל היום, 21.9, חברי פורום המשפחות השכולות הישראלי-פלסטיני בנו יחד גשר סמלי לערכים המחברים בינינו. ובזמן שההשמדה בעזה אינה נפסקת, ההרג נמשך, ובמציאות הקשה השוררת בגדה המערבית,  למרות כל הכאב, ממשיכים חברי הפורום להיאחז בשלום ובאמונה שיבוא יום שבו כולנו נוכל לחיות בביטחון, בכבוד ובשלום. חברי הפורום באמצעות פעולתם המשותפת בונים גשר של אנושיות, חירות, פיוס ושלום, אל מול האלימות והשנאה המקיפות אותנו. יום זה צריך להיות תזכורת לעולם כולו לכך שהכיבוש חייב להסתיים, שלעם הפלסטיני הזכות לחיות בחופש ובכבוד, כמו כל עמי העולם, ולשני העמים, הפלסטיני והישראלי, הזכות לחיות בביטחון ובשלום, זה לצד זה. بمناسبة يوم السلام العالمي، الذي يصادف اليوم 21.9، بنى أعضاء منتدى العائلات الثكلى الإسرائيلي-الفلسطيني معًا جسرًا رمزيًا للقيم التي تجمع بيننا. وفيما لا تتوقف الإبادة في غزة، ويستمر القتل، وفي ظل الواقع القاسي السائد في الضفة الغربية، يواصل أعضاء المنتدى، رغم كل الألم، التمسك بالسلام والإيمان بأنه سيأتي يوم نتمكن فيه جميعًا من العيش بأمان وكرامة وسلام. ومن خلال عملهم المشترك، يبني أعضاء المنتدى جسرًا من الإنسانية والحرية والمصالحة والسلام، في مواجهة العنف والكراهية اللذين يحيطان بنا. يجب أن يكون هذا اليوم تذكيرًا للعالم أجمع بأن الاحتلال يجب أن ينتهي، وأن للشعب الفلسطيني الحق في أن يعيش بحرية وكرامة، مثل جميع شعوب العالم، وأن للشعبين الفلسطيني والإسرائيلي الحق في العيش بأمان وسلام، جنبًا إلى جنب. On the occasion of the International Day of Peace, observed today, September 21, members of the Israeli-Palestinian Parents Circle–Families Forum came together to build a symbolic bridge representing the values that unite us. While the genocide in Gaza continues unabated, and amid the harsh reality prevailing in the West Bank, Forum members, despite all the pain, continue to hold on to peace and to the belief that a day will come when we can all live in safety, dignity, and peace. Through their shared work, Forum members are building a bridge of humanity, freedom, reconciliation, and peace in the face of the violence and hatred surrounding us. This day should serve as a reminder to the entire world that the occupation must end, that the Palestinian people have the right to live in freedom and dignity, like all peoples of the world, and that both Palestinians and Israelis have the right to live in safety and peace, side by side.

English follows >> نحنُ، منظمات المجتمع المدني في إسرائيل الموقّعة أدناه، نقف إلى جانب مخرجي فيلم «نازا»، يوفال أبراهام وراحيل شور، ونود أن نعبّر عن تقديرنا لشجاعتهما والتزامهما بالبحث عن الحقيقة. كما ندعو السلطات إلى وقف موجة التحريض والتهديدات بالعنف ضدهما، والامتناع عن اتخاذ أي خطوات تهدف إلى ملاحقتهما أو ملاحقة مصادرهما. إن ردود الفعل الرسمية على الفيلم والتهديدات الموجّهة إلى صانعيه تذكّر بأنظمة دكتاتورية. نحن نعارض بشدة فكرة سحب الجنسية من الصحفيين والمبدعين بسبب عملهم. فالمواطنة ليست جائزة تمنحها السلطة أو الحكومة، بل هي حق أساسي لكل واحد وواحدة منا. كما نقول لمن يخشون التعبير عن موقف واضح إن حرية التعبير وحرية الصحافة جزء من النضال من أجل الديمقراطية، وإن الدكتاتورية وإسكات الأصوات لن يتوقفا أبداً عند ضحية أو قضية بعينها. معظمنا، ممثلي المنظمات الموقعة، لم يشاهد فيلم «نازا» بعد، إلا أن الموضوع الذي يتناوله، سياسة إطلاق النار الإسرائيلية في غزة، بالغ الأهمية. فالدمار الهائل في القطاع، وعدد القتلى في صفوف السكان المدنيين، بمن فيهم عشرات الآلاف من الأطفال، إلى جانب الشهادات والاشتباه بارتكاب مخالفات وجرائم حرب، كلها أمور تستوجب التحقيق والتدقيق العام وتحمل المسؤولية. ندعو إلى التحقيق الجاد في هذه الشبهات، وإلى السماح للصحفيين بالدخول إلى غزة لإجراء تحقيق معمّق في الحقيقة، بما يتيح تحمّل المسؤولية واستخلاص النتائج وفقاً لما تكشفه الأدلة والنتائج. We, the undersigned civil society organizations in Israel, stand with the filmmakers of NAZA, Yuval Abraham and Rachel Shor, and wish to express our appreciation for their courage and commitment to seeking the truth. We also call on the authorities to put an end to the wave of incitement and threats of violence against them, and to refrain from taking any steps aimed at persecuting them or their sources. The official responses to the film and the threats directed at its creators are reminiscent of dictatorial regimes. We strongly oppose the idea of revoking the citizenship of journalists and artists because of their work. Citizenship is not a prize granted by those in power or by the government; it is a fundamental right belonging to each and every one of us. To those who are afraid to express a clear position, we say that freedom of expression and freedom of the press are part of the struggle for democracy, and that dictatorship and the silencing of voices never stop with a single victim or a single issue. Most of us, the representatives of the undersigned organizations, have not yet seen NAZA. However, the subject it addresses — Israel’s open-fire policy in Gaza — is of profound importance. The immense destruction in the Gaza Strip, the number of civilians killed, including tens of thousands of children, together with testimonies and suspicions of violations and war crimes, all demand investigation, public scrutiny, and accountability. We call for these suspicions to be seriously investigated, and for journalists to be allowed into Gaza to conduct an in-depth investigation into the facts, so that responsibility can be established and conclusions drawn in accordance with the evidence and findings.

العربية بعد العبرية English follows אל מול המתקפות על יובל אברהם ורחל שור, יוצרי הסרט NAZA, חשוב לנו לומר: יש להגן על חופש היצירה ועל זכותם של יוצרים לתעד, לבקר ולהשמיע קול — גם, ובמיוחד, כשהקול הזה קשה לחברה שבה הם חיים. קשה לכל חברה להביט במראה של עצמה, אך ההתמודדות עם האמת היא הצעד הראשון בדרך לשינוי. *כמו שכל עוולות הכיבוש אינן מצדיקות הזוועות של  ה 7.10* כך גם הזוועות של 7 באוקטובר אינן מצדיקות פשעי מלחמה או נקמה בעם שלם. בעזה נמשכים האסון ההומניטרי, ההרג וההרס, וגופות עדיין מחולצות יום אחר יום מתחת להריסות הבתים והמבנים. מאחורי המספרים נמצאים בני אדם, משפחות וילדים — וחייהם וכבודם אינם שווים פחות מחייו של כל אדם אחר. הדרך לעתיד אינה עוברת בהשתקת קולות, אלא בהכרה בכאב, באנושיות ובאחריות, ובפעולה למען שלום, ביטחון, חירות ושוויון לישראלים ולפלסטינים. في مواجهة الهجمات على يوفال أفرهام وراحيل شور، صانعي فيلم NAZA، من المهم بالنسبة لنا أن نقول: يجب حماية حرية الإبداع وحق المبدعين في التوثيق والنقد والتعبير عن آرائهم، حتى، وخصوصًا، عندما يكون هذا الصوت صعبًا على المجتمع الذي يعيشون فيه. من الصعب على أي مجتمع أن ينظر في مرآة نفسه، لكن مواجهة الحقيقة هي الخطوة الأولى على طريق التغيير. وكما أن جميع مظالم الاحتلال لا تبرر فظائع السابع من أكتوبر، فإن فظائع السابع من أكتوبر لا تبرر جرائم الحرب أو الانتقام من شعب بأكمله. في غزة، تستمر الكارثة الإنسانية والقتل والدمار، ولا تزال جثامين تُنتشل يومًا بعد يوم من تحت أنقاض المنازل والمباني. وخلف الأرقام هناك بشر، وعائلات وأطفال، وحياتهم وكرامتهم ليست أقل قيمة من حياة أي إنسان آخر. إن الطريق إلى المستقبل لا يمر عبر إسكات الأصوات، بل عبر الإعتراف بالألم والإنسانية والمسؤولية، والعمل من أجل السلام والأمن والحرية والمساواة للإسرائيليين والفلسطينيين. In the face of the attacks against Yuval Abraham and Rachel Shor, the creators of *NAZA*, we feel it is important to say: freedom of artistic expression must be protected, as must the right of artists and filmmakers to document, criticize, and make their voices heard — even, and especially, when that voice is difficult for the society in which they live to confront. It is difficult for any society to look at itself in the mirror, but confronting the truth is the first step toward change. Just as all the injustices of the occupation cannot justify the atrocities of October 7, the atrocities of October 7 cannot justify war crimes or revenge against an entire people. In Gaza, the humanitarian catastrophe, killing, and destruction continue, and bodies are still being recovered day after day from beneath the rubble of homes and buildings. Behind the numbers are human beings, families, and children — and their lives and dignity are worth no less than those of anyone else. The path toward a different future does not lie in silencing voices, but in recognizing pain, humanity, and responsibility, and in working toward peace, security, freedom, and equality for Israelis and Palestinians.

🍎🍯 התקווה לשנה טובה היא לא רק ברכה או משאלה. الأمل بعامٍ أفضل ليس مجرد تحية أو أمنية. תקווה היא עשייה ופעולה. الأمل هو شيء نصنعه من خلال العمل. וככל שפועלים יותר כך התקווה גדלה. وكلما عملنا أكثر، ازداد أملنا قوة. לקראת השנה החדשה אנו קוראות וקוראים לכם להצטרף לעשיית התקווה למען שיוויון, בטחון, חופש ושלום לשני העמים. مع اقتراب رأس السنة العبرية، ندعوكنّ وندعوكم للانضمام إلينا في تحويل الأمل إلى عمل، من أجل المساواة، والأمان، والحرية، والسلام للشعبين. 🍎🍯שתהיה שנה טובה ומתוקה كل عام وأنتم بخير، عامٌ جديد سعيد وجميل. Hope for a better year is not just a greeting or a wish. 🍎🍯 Hope is something we create through action. And the more we act, the stronger our hope becomes. As the jewish new year approaches, we invite you to join us in turning hope into action — for equality, security, freedom, and peace for both peoples. Wishing Shana Tova

العربية بعد العبرية English follows מהכפר אבו פלאח ומקהילת אל-קבון, ממזרח לרמאללה, סיימנו את קמפיין ״תיק של תקווה”, במסגרתו חילקנו תיקים וציוד בית ספר לתלמידים פלסטינים. במהלך שבועיים חילקנו יותר מ־1,700 תיקים מצוידים בכלי כתיבה ובציוד לימודי, לילדים בכפרים ובאזורים שונים, מדרום הגדה המערבית ועד לצפונה. ילדים אלה חיים בתנאים קשים ובצל תקיפות מתמשכות מצד מתנחלים והצבא הישראלי. אבל ״תיק של תקווה” לא היה רק תיק לבית הספר. הוא היה מסר לכל ילד.ה: את.ה לא לבד, ויש מי שמאמינים בזכותך ללמוד, לחלום ולבנות את עתידך. אנו מבקשים להודות מעומק הלב לאגודת הידידים של הפורום בארהֿ״ב, לכל מי שתרם וסייע מתוך ישראל, ולכל מי שתמך ביוזמה והאמין שסולידריות אנושית יכולה לחולל שינוי. תודה לכל מי שנשא איתנו את תיק התקווה, והפך אותו למסר של אהבה וסולידריות. من قرية أبو فلاح وتجمع القبون شرق رام الله، إختتمنا حملة «حقيبة الأمل» لتوزيع الحقائب المدرسية على الطلاب الفلسطينيين. خلال أسبوعين، وصلنا بأكثر من 1700 حقيبة مدرسية، مجهزة بالقرطاسية، إلى أطفال في قرى ومناطق مختلفة من جنوب الضفة الغربية إلى شمالها، يعيشون ظروفاً قاسية وفي ظل اعتداءات متواصلة من قبل المستوطنين والجيش الإسرائيلي. لكن «حقيبة الأمل» لم تكن مجرد حقيبة مدرسية، بل رسالة لكل طفل: أنت لست وحدك، وهناك من يؤمن بحقك في التعلم والحلم. نتوجه بجزيل الشكر إلى أصدقاء المنتدى في الولايات المتحدة، وإلى كل من تبرع وساهم من داخل إسرائيل، وكل من دعم هذه المبادرة وآمن بأن التضامن الإنساني يمكن أن يصنع فرقاً، شكراً لكل من حمل معنا حقيبة الأمل، وجعل منها رسالة محبة وتضامن. "منتدى العائلات الثكلى الفلسطيني الإسرائيلي" From the village of Abu Falah and the community of Al-Qabun, east of Ramallah, we wrapped up our “Packing Hope” campaign, through which we distributed school bags and supplies to Palestinian students. Over the course of two weeks, we distributed more than 1,700 backpacks filled with stationery and school supplies to children in villages and communities across the West Bank, from south to north. These children live under difficult conditions and amid ongoing attacks by settlers and the Israeli military. But “Packing Hope” was never just about a school bag. It was a message to every child: You are not alone. There are people who believe in your right to learn, to dream, and to build your future. We would like to express our heartfelt gratitude to the Parents Circle’s American Friends, to everyone who donated and helped from within Israel, and to everyone who supported this initiative and believed that human solidarity can make a difference. Thank you to everyone who carried hope with us and helped turn it into a message of love and solidarity.

After more than eight years of waiting for justice, the settler convicted of killing Aisha al-Rabi in 2018 has been sentenced to 13 years in prison. Aisha was killed after he threw a stone at the car in which she was traveling with her husband and their children. He was also ordered to pay her family NIS 258,000 in compensation. Aisha was the wife of Yaqoub al-Rabi, a member of the Israeli-Palestinian Bereaved Families Forum and the Forum’s Palestinian Community Manager. She was a mother of eight and was killed in front of her husband and their young daughter and son – a loss that has left a deep mark on the family’s lives. Following the sentencing, Yaqoub said: “We have waited a long time for this moment. All I have sought throughout these years was justice – for the man who murdered my wife and took their mother away from my children to be punished for his crime. Nothing can bring Aisha back to us, and no sentence can erase the pain my family has carried since that day. But I needed to know that the person who killed her was being held accountable for his actions.” For Yaqoub and his family, the years that passed were not simply years spent waiting for a verdict. They were years of living with Aisha’s absence, with the pain, questions, and memories left by her killing, while her daughter grew up carrying the memory of the mother she lost before her eyes. We embrace Yaqoub and his family. No sentence can bring Aisha back or heal the wound left by her death. For us, this sentence is not a cause for celebration or revenge, but an acknowledgment of responsibility and a painful reminder of the heavy price exacted by violence, hatred, and conflict. Alongside the importance of the conviction and sentence, this case also exposes a broader and painful reality: Palestinians and Israelis are not tried under the same legal system, nor do they receive the same treatment from law enforcement and judicial institutions. A Palestinian who is arrested or put on trial faces a fundamentally different system from the one an Israeli faces. For us, there can be no justice as long as a Palestinian life is not afforded the same value and protection as an Israeli life, and as long as rights and the law are not equal for all. We, at the Israeli-Palestinian Bereaved Families Forum, believe that justice does not end with holding the person who killed Aisha accountable for his actions. Justice means reaching a reality in which the value of a human life is not determined by identity or nationality. Justice means ending the occupation and systems of discrimination and racism, breaking the cycle of violence, and building a future in which Palestinians and Israelis live in equality, freedom, dignity, security, and peace.

العربية بعد العبرية English follows פורום המשפחות השכולות הישראלי-פלסטיני מביע את מחאתו ואת גינויו החריף לפשיטת הצבא הישראלי על ביתה של בתו של חבר הפורום ודוברו מהצד הפלסטיני, בסאם ערמין, בשכונת דאחיית א-סלאם בענאתא, בעת שהייתה בבית עם ארבעת ילדיה. לדברי המשפחה, כוח של הצבא הישראלי פרץ לבית מבלי להבהיר את סיבת הפשיטה, הפחיד את האם ואת ילדיה וצעק עליהם, ולאחר מכן גרם נזק לתכולת הבית ולרכוש. הפורום מביע את מלוא הסולידריות שלו עם משפחת ערמין ומדגיש כי מעשים מסוג זה רק מעמיקים את הפחד, השנאה והכאב, ועומדים בניגוד למאמצים לסיים את מעגל האלימות ולבנות עתיד המבוסס על ביטחון, כבוד ושלום לשני העמים, הפלסטיני והישראלי. אנו משוכנעים שהאירוע הטראומטי הזה שעברה משפחתו של בסאם עראמין לא יפגע בנחישותו של בסאם להמשיך לפעול לסיום הכיבוש ולמען עתיד טוב יותר לכולם. يعرب منتدى العائلات الثكلى الفلسطيني الإسرائيلي عن استنكاره وإدانته الشديدة لمداهمة الجيش الإسرائيلي منزل ابنة عضو المنتدى والناطق باسمه من الجانب الفلسطيني، بسام عرامين، في حي ضاحية السلام في عناتا، أثناء وجودها برفقة أطفالها الأربعة. وبحسب العائلة، اقتحمت قوة من الجيش الإسرائيلي المنزل دون توضيح أسباب المداهمة، وقامت بترويع الأم وأطفالها والصراخ عليهم، قبل تحطيم وتخريب محتويات المنزل وإتلاف الممتلكات. ويؤكد المنتدى تضامنه الكامل مع عائلة بسام عرامين، مشدداً على أن مثل هذه الممارسات تعمّق الخوف والكراهية والألم، وتتعارض مع الجهود الرامية إلى إنهاء دائرة العنف وبناء مستقبل يسوده الأمن والكرامة والسلام للشعبين الفلسطيني والإسرائيلي. ونحن على قناعة بأن هذه الحادثة الصادمة التي مرت بها عائلة بسام عرَامين لن تنال من عزيمة بسام على مواصلة العمل من أجل إنهاء الإحتلال والعمل على مستقبل افضل للجميع. Parents Circle Famlies Forum strongly condemns and protests the Israeli military raid on the home of the daughter of Bassam Aramin – a peace activist, Forum member, and the Forum’s Palestinian spokesperson – in the Dahiyat al-Salam neighborhood of Anata, while she was at home with her four young children. Bassam is a bereaved father whose 10-year-old daughter, Abir, was killed in 2007. According to the family, Israeli soldiers entered the home without explaining the reason for the raid, frightening and shouting at the mother and her children. They then caused damage to the home and the family’s property. The PCFF stands in full solidarity with the Aramin family. Actions of this kind only deepen fear, hatred, and pain, and run directly counter to efforts to end the cycle of violence and build a future based on security, dignity, and peace for both Palestinians and Israelis. We are confident that this traumatic incident experienced by Bassam Aramin’s family will not weaken Bassam’s determination to continue working to end the occupation and to build a better future for everyone.

📰 עברית וערבית בהמשך ↓ | العربية أدناه ↓ Mohammed al-Baw, Co-Media Manager for the Parents Circle, has devoted years of his life to reconciliation and peace following the death of his younger brother Firas, who was shot and killed by Israeli soldiers in 2002. Unfortunately, in recent years, Mohammed has also had to fight for his family’s land near Halhul, which has been taken over by settlers. Donald Macintyre of @ObserverUK accompanied Mohammed and heard his story of injustice and hope. Read the full story >> tinyurl.com/4a5zj952 From Donald Macintyre’s report in The Observer: “Despite repeated efforts, settlers and Israel Defense Forces units have prevented him from reaching the land. During one attempt, he says a settler clubbed his 80-year-old uncle, who was hospitalised for a week. Israeli soldiers told him at the site that it was now a ‘closed military zone’ – as Baw puts it, ‘closed to me but not the settlers’.” “There is nothing unusual about the loss of the Baw family’s land. More unusual is his own history. There can be few Palestinians whose relations with Israelis have been more volatile than his.” ⚫⚫⚫ מוחמד אל־באו, מנהל המדיה הפלסטיני בפורום, מקדיש את חייו לפיוס ולשלום לאחר שאיבד את אחיו פיראס, שנהרג מירי חיילים ישראלים בשנת 2002. למרבה הצער בשנה האחרונה מוחמד נאלץ להיאבק על אדמתו, ליד חלחול, שנגזלה על ידי מתנחלים. כתב העיתון הבריטי ״The Observer״ התלווה למוחמד ושמע ממנו סיפור של עוול ושל תקווה. לכתבה המלאה, באנגלית >> tinyurl.com/4a5zj952 מתוך הכתבה: ״למרות ניסיונות חוזרים ונשנים, מתנחלים וכוחות צה"ל מנעו ממנו להגיע לאדמה. באחד הניסיונות, לדבריו, מתנחל היכה באלה את דודו בן ה־80, שאושפז למשך שבוע. חיילים ישראלים במקום אמרו לו כי השטח הוא כעת "שטח צבאי סגור" או כפי שאל־באו מנסח זאת: "סגור בפניי, אבל לא בפני המתנחלים". ״אין שום דבר יוצא דופן באובדן אדמותיה של משפחת באו. מה שיוצא דופן יותר הוא סיפורו של באו עצמו. קשה למצוא פלסטינים רבים שמערכת היחסים שלהם עם ישראלים ידעה תהפוכות חריפות כל כך." ⚫⚫⚫ محمد البو، مدير الإعلام الفلسطيني في المنتدى، يكرّس حياته للعمل من أجل السلام، بعد أن فقد شقيقه فراس، الذي قُتل برصاص جنود إسرائيليين عام 2002. وللأسف، اضطر محمد خلال العام الماضي إلى النضال من أجل أرضه في حلحول، التي استولى عليها مستوطنون. وقد رافق مراسل صحيفة The Observer البريطانية محمد، واستمع إلى قصته التي تجمع بين الظلم والأمل. لقراءة المقال كاملًا، باللغة الإنجليزية >> tinyurl.com/4a5zj952 ومن المقال: «رغم المحاولات المتكررة، منع المستوطنون وقوات الجيش الإسرائيلي محمد من الوصول إلى أرضه. وفي إحدى المحاولات، يقول إن مستوطنًا ضرب عمه البالغ من العمر 80 عامًا بعصا، ما أدى إلى نقله إلى المستشفى لمدة أسبوع. وقال له الجنود الإسرائيليون الموجودون في المكان إن المنطقة أصبحت الآن "منطقة عسكرية مغلقة"، أو كما يصفها البو: "مغلقة أمامي، ولكنها ليست مغلقة أمام المستوطنين".» «لا يوجد شيء استثنائي في فقدان عائلة البو لأراضيها. لكن الأكثر استثنائية هو قصة البو نفسه. فمن الصعب العثور على كثير من الفلسطينيين الذين شهدت علاقتهم بالإسرائيليين تحولات حادة إلى هذا الحد.»

עברית אחרי ערבית English follows مع بداية العام الدراسي في الضفة الغربية، واصلنا اليوم توزيع الحقائب المدرسية على الطلاب الفلسطينيين، وكانت محطتنا في الخان الأحمر. رغم الضغوط والقمع الذي يتعرض له التجمع من الجيش الإسرائيلي والمستوطنين، حرصنا على أن نكون إلى جانب الأطفال ونمنحهم رسالة تضامن وأمل. التعليم حق، والأطفال يستحقون مستقبلًا آمنًا وكريمًا. "منتدى العائلات الثكلى الفلسطيني الإسرائيلي" עם תחילת שנת הלימודים היום בגדה המערבית, המשכנו בחלוקת ילקוטים לתלמידים פלסטינים, והפעם בח'אן אל-אחמר. למרות הלחצים והדיכוי שהקהילה מתמודדת איתם מצד הצבא הישראלי והמתנחלים, הקפדנו להיות לצד הילדים ולהעניק להם מסר של סולידריות ותקווה. החינוך הוא זכות, והילדים ראויים לעתיד בטוח ומכובד. "פורום המשפחות השכולות הישראלי-פלסטיני" As the new school year begins in the West Bank, we continued today distributing school bags to Palestinian students, with our stop this time in Khan al-Ahmar. Despite the pressure and repression faced by the community from the Israeli military and settlers, we made sure to stand alongside the children and offer them a message of solidarity and hope. Education is a right, and children deserve a safe and dignified future. "The Parents Circle Families Forum"

العربية بعد العبرية English follows בסוף השבוע, בעקבות מה שעבר על חברנו ואג׳י ומשפחתו בעידנא, חברים וחברות ישראלים מהפורום נסעו לפגוש אותו ולהיות איתו. מור ינון, יו״ר שותפה של הוועד המנהל של הפורום, שאיבדה את שני הוריה ב־7 באוקטובר, הייתה ביניהם וכתבה על המפגש: ״׳תראו, יש כאן מקום לכולם. האנשים כאן רוצים לחיות ביחד, בשלום וברווחה׳. זה היה כמעט המשפט הראשון שאמר לנו היום וואג'י, כשישבנו במרפסת בביתו בעידנא, מול הגבעות והכפר. וואג'י הוא חבר ותיק בפורום המשפחות השכולות הישראלי־פלסטיני. הוא איבד את אחיו, שהיה בן 13, כתוצאה מירי חיילים במרכז הכפר. בחמישי האחרון לפנות בוקר נכנסו חיילים לביתו בחיפוש אחר מישהו. בניו אמרו להם שאין בבית אדם בשם הזה. החיילים הצמידו אותם בכוח לקיר, הפכו שולחן ואיימו עליהם בנשק. רק לאחר שחיילת פתחה טאבלט ואמרה את שם המשפחה של האדם שחיפשו, התברר שמדובר בכלל בשכן. אחד מבניו של וואג'י נלקח באיומי נשק כדי להראות לחיילים היכן הכניסה לבית הנכון. גם הדרך לעידנא מספרת סיפור. הכניסה לכפר מכיוון הצד של מחסום תרקומיא חסומה כבר כשלוש שנים. מאז, כ־30 אלף תושבים חיים עם השלכות של חסימה שמשבשת את החיים כמעט בכל תחום. נסיעה לחברון, שפעם ארכה כעשר דקות, לוקחת היום כשעה וחצי. המסחר נפגע, שגרת החיים נפגעת, ויש ילדים שמתקשים אפילו להגיע לבית הספר. ועידנא נמצאת כחמש דקות נסיעה מבית גוברין. שתי מציאויות כל כך שונות, במרחק כל כך קטן זו מזו. זה משהו שבכל פעם מחדש מפתיע אותי — וגם מחריד אותי. ובתוך כל זה, וואג'י לא נשמע מיואש. הוא איש עסקים, מומחה לבניית לולים, עבד שנים רבות בישראל ומייעץ גם במדינות בעולם הערבי. הוא ואשתו גידלו חמישה ילדים משכילים, משפחה חמה ומקסימה. יש משהו מטלטל בלשבת מול אדם שעבר לילה כזה, בתוך מציאות כזו, ולשמוע ממנו דווקא: ׳יש כאן מקום לכולם׳. אני חושבת הרבה על האנשים שבוחרים בשלום לא כשהוא קל, אלא דווקא כשהמציאות נותנת להם כל סיבה לוותר עליו.״. في نهاية هذا الأسبوع، وبعد ما مرّ به صديقنا وجيه وعائلته في إذنا، توجّه أعضاء وعضوات إسرائيليون من منتدى العائلات الثكلى للقائه والوقوف إلى جانبه. كانت مور ينون، رئيسة الهيئة الإدارية المشتركة للمنتدى، والتي فقدت والديها معًا في السابع من أكتوبر، من بينهم، وكتبت عن اللقاء: «انظروا، هناك مكان للجميع هنا. الناس هنا يريدون أن يعيشوا معًا، بسلام.» كانت هذه تقريبًا أول جملة قالها لنا اليوم وجيه، عندما جلسنا في شرفة منزله في إذنا، أمام التلال والقرية. وجيه عضو قديم في منتدى العائلات الثكلى الإسرائيلي-الفلسطيني. فقد شقيقه، الذي كان يبلغ من العمر 13 عامًا، جراء إطلاق الجيش الإسرائيلي النار عليه في وسط القرية. فجر يوم الخميس الماضي، دخل جنود إلى منزله بحثًا عن شخص ما. أخبرهم أبناؤه أنه لا يوجد في المنزل شخص بهذا الاسم. فألصقهم الجنود بالقوة بالحائط، وقلبوا طاولة وهددوهم بالسلاح. ولم يتضح أنهم كانوا يبحثون عن جارهم إلا بعد أن فتحت إحدى المجندات جهازًا لوحيًا وذكرت اسم عائلة الشخص الذي كانوا يبحثون عنه. أُخذ أحد أبناء وجيه تحت تهديد السلاح ليدل الجنود على مدخل المنزل الصحيح. حتى الطريق إلى إذنا هي قصة بحد ذاتها: مدخل القرية من جهة حاجز ترقوميا مغلق منذ نحو ثلاث سنوات. ومنذ ذلك الحين، يعيش نحو 30 ألف نسمة تحت تبعات هذا الإغلاق الذي يعطّل حياتهم في كل المجالات تقريبًا. فالرحلة إلى الخليل، التي كانت تستغرق في السابق نحو عشر دقائق، تستغرق اليوم نحو ساعة ونصف. تضررت الحركة التجارية، وتأثرت الحياة اليومية، وهناك أطفال يجدون صعوبة حتى في الوصول إلى مدارسهم. وإذنا تقع على بُعد نحو خمس دقائق بالسيارة من بيت جبرين. واقعان مختلفان إلى هذا الحد، يفصل بينهما هذا القدر الصغير من المسافة. هذا أمر يفاجئني في كل مرة من جديد، بل ويرعبني أيضًا. ومع كل ذلك، لم يبدُ وجيه يائسًا. هو رجل أعمال، وخبير في بناء حظائر الدجاج، عمل لسنوات طويلة في إسرائيل، ويقدّم الاستشارات أيضًا في دول مختلفة في العالم العربي. وقد ربّى هو وزوجته خمسة أبناء متعلمين، في أسرة دافئة ورائعة. هناك شيء يهزّني في الجلوس أمام إنسان مرّ بليلة كهذه، ويعيش في واقع كهذا، ثم أسمعه يقول تحديدًا: «هناك مكان للجميع هنا». أفكر كثيرًا في الأشخاص الذين يختارون السلام، ليس عندما يكون سهلًا، بل تحديدًا عندما يمنحهم الواقع كل الأسباب للتخلي عنه. This weekend, following what our friend Waji and his family experienced in Idhna, Israeli members of the Parents Circle traveled to meet him and be there with him. Mor Inon, Co-Chair of the Parents Circle’s Board, who lost both of her parents on October 7, was among them and wrote about the visit: “Look, there is room here for everyone. The people here want to live together, in peace.” These were among the first words Waji said to us today, as we sat on the porch of his home in Idhna, looking out over the hills and the village. Waji is a longtime member of the Israeli-Palestinian Bereaved Families Forum. He lost his brother, who was 13 years old, after he was shot by Israeli soldiers in the center of the village. Early Thursday morning, soldiers entered his home looking for someone. His sons told them there was no one by that name in the house. The soldiers forced them against the wall, overturned a table, and threatened them at gunpoint. Only after a female soldier opened a tablet and said the last name of the person they were looking for did it become clear that they were actually looking for a neighbor. One of Waji’s sons was taken at gunpoint to show the soldiers where the entrance to the correct house was. Even the road to Idhna tells a story. The entrance to the village from the Tarqumiyah checkpoint side has been blocked for nearly three years. Since then, some 30,000 residents have been living with the consequences of a closure that disrupts almost every aspect of daily life. A trip to Hebron that once took about ten minutes now takes around an hour and a half. Businesses have suffered, daily life has been disrupted, and some children even struggle to get to school. And Idhna is only about a five-minute drive from Beit Guvrin. Two realities so different, separated by such a short distance. It is something that surprises me every time — and horrifies me, too. And through all of this, Waji does not sound hopeless. He is a businessman and an expert in poultry-farm construction. He worked in Israel for many years and also consults in countries across the Arab world. He and his wife raised five well-educated children — a warm and wonderful family. There is something deeply unsettling about sitting across from someone who has been through a night like that, who lives in a reality like this, and hearing him say, of all things: “There is room here for everyone.” I think a lot about the people who choose peace not when it is easy, but precisely when reality gives them every reason to give up on it.

שנת לימודים חדשה התחילה השבוע בישראל ותתחיל בשבוע הבא בגדה. בעזה נותרו מעט בתי ספר, שלא הפכו להריסות במלחמה - וגם הם יתחילו את לימודיהם, ככל האפשר. לכל ילד וילדה, ישראלים ופלסטינים, יש זכות ללמוד. להגיע לבית הספר בבטחה, לפגוש חברים, לשאול שאלות, לחלום ולבנות לעצמם עתיד. אנחנו מאחלים לכל התלמידות והתלמידים הישראלים והפלסטינים שנה של למידה, סקרנות וביטחון — ושנה שבה הזכות לחינוך תהיה מובנת מאליה עבור כולם. 🌱 بدأ عام دراسي جديد هذا الأسبوع في إسرائيل، وسيبدأ الأسبوع المقبل في الضفة الغربية. وفي غزة، لم يتبقَّ سوى عدد قليل من المدارس التي لم تتحول إلى أنقاض بفعل الحرب، وهي أيضًا ستبدأ عامها الدراسي، قدر الإمكان. لكل طفل وطفلة، إسرائيليين وفلسطينيين، الحق في التعلّم. الحق في الوصول إلى المدرسة بأمان، والالتقاء بالأصدقاء، وطرح الأسئلة، والحلم، وبناء مستقبل لأنفسهم. نتمنى لجميع الطالبات والطلاب الإسرائيليين والفلسطينيين عامًا دراسيًا مليئًا بالتعلّم والفضول والأمان، وعامًا تصبح فيه الحقوق في التعليم أمرًا بديهيًا للجميع. 🌱 A new school year began this week in Israel and will begin next week in the West Bank. In Gaza, few schools remain that have not been reduced to rubble in the war — and they, too, will begin the school year as best they can. Every Israeli and Palestinian child has the right to learn. To get to school safely, meet friends, ask questions, dream, and build a future for themselves. We wish all Israeli and Palestinian students a year of learning, curiosity, and safety — and a year in which the right to education is taken for granted for everyone. 🌱 Photo from our Israeli-Palestinian Summer Camp: Danny Shoffman, Pendulum צילום ממחנה הקיץ הישראלי-פלסטיני שלנו: דני שופמן, פנדלום الصورة من مخيمنا الصيفي الإسرائيلي الفلسطيني: داني شوفمان، بندولوم

كان طريقنا بالأمس إلى قريتي مخماس والمغير، قضاء رام الله، مليئًا بالحواجز والإغلاقات التي جعلت الوصول إليهما تحديًا حقيقيًا. הדרך שלנו אתמול לכפרים מִחְמָאס ואל-מֻעַ'יֵר, בנפת רמאללה, הייתה רצופה במחסומים ובחסימות שהפכו את ההגעה אליהם לאתגר של ממש. تعيش القريتان، ولا سيما المغير، ظروفًا قاسية في ظل الاعتداءات المتكررة من المستوطنين وحالة الخوف التي تفرضها هذه الأحداث على سكان القرية. שני הכפרים, ובמיוחד אל-מֻעַ'יֵר, מתמודדים עם מציאות קשה, על רקע ההתקפות החוזרות ונשנות מצד המתנחלים ותחושת הפחד שהאירועים הללו מטילים על תושבי הכפר. تمكّنا من دخول القرية والوصول إلى الأطفال، حيث قمنا بتوزيع الحقائب المدرسية على الطلاب. كانت ابتساماتهم لحظةً تختصر الكثير، وتؤكد لنا أن كل جهد يُبذل من أجلهم يستحق العناء. הצלחנו להיכנס לכפר ולהגיע אל הילדים, שם חילקנו ילקוטים לבית הספר לתלמידים. החיוכים שלהם היו רגע שהכיל בתוכו כל כך הרבה, והזכיר לנו שכל מאמץ שנעשה למענם שווה את הקושי. التقينا بأعضاء المجلس القروي واستمعنا إلى شهاداتهم حول واقع الأهالي، وما يواجهونه يوميًا من إرهاب المستوطنين الذي لا يتوقف وبحماية كاملة من الجيش الإسرائيلي. נפגשנו עם חברי מועצת הכפר ושמענו מהם עדויות על המציאות שבה חיים התושבים ועל מה שהם מתמודדים איתו מדי יום – טרור מתנחלים שאינו פוסק, בחסות מלאה של הצבא הישראלי. شهدت قرية المغير، الليلة الماضية أحداثا مؤسفة، حيث نفذ الجيش الإسرائيلي والمستوطنون هجوما على القرية، أسفر عن مقتل شابين وإصابة شاب آخر بجروح خطيرة، فيما تشهد القرية في الوقت الراهن أوضاعًا صعبة للغاية. הכפר אל-מוע'ייר חווה אמש אירועים קשים ומצערים, כאשר הצבא הישראלי והמתנחלים תקפו את הכפר. כתוצאה מהתקיפה נהרגו שני צעירים וצעיר נוסף נפצע באורח קשה. נכון לעכשיו, הכפר נתון בתנאים קשים מאוד. سنواصل حملتنا رغم كل الصعوبات، لأن هدفنا يتجاوز توزيع الحقائب؛ نريد أن نمنح الأطفال شعورًا بالأمان والأمل، وأن نؤكد لهم برسالة بسيطة وواضحة: أنتم لستم وحدكم. נמשיך בקמפיין שלנו למרות כל הקשיים, משום שהמטרה שלנו חורגת הרבה מעבר לחלוקת ילקוטים. אנחנו רוצים להעניק לילדים תחושת ביטחון ותקווה, ולהעביר להם מסר פשוט וברור: אתם לא לבד. תרמו לתיק התקווה تبرعوا لحقيبة الأمل tinyurl.com/56v3528u

עברית אחרי ערבית English follows مع إقتراب بداية العام الدراسي الجديد، يشعر كل طفل بالحماس للعام القادم، ويتطلع إلى بدء عامه الدراسي بحقيبة مدرسية جديدة وجميع المستلزمات التي يحتاجها. لقد نشأ الأطفال الفلسطينيون في واقع صعب، مليء بالعنف والاحتلال والخوف والقلق. «حقيبة أمل» هي طريقتنا في دعم الأطفال الفلسطينيين ومنحهم بعض الفرح، على أمل أن يحظوا بعام دراسي جيد يسوده السلام. كل ما نقوم به في منتدى عائلات الثكلى الإسرائيلي-الفلسطيني يهدف إلى بناء مستقبل أفضل وحماية أمن وحقوق الأطفال من كلا الشعبين. עוד רגע מתחילה שנת הלימודים. כל ילד וילדה מתרגשים לקראת השנה החדשה ורוצים שיהיה להם תיק חדש וכל הציוד שהם צריכים. ילדים וילדות פלסטינים חיים מאז שנולדו במציאות קשה של אלימות, כיבוש, פחד וחרדה. "תיק של תקווה" הוא הדרך שלנו לחזק ולשמח את הילדים הפלסטינים, בתקווה שתהיה להם שנת לימודים  טובה ורגועה כל פעולותינו בפורום המשפחות השכולות הישראלי פלסטיני הוא למען עתידם, בטחונם וזכויותיהם של הילדים בשני העמים. The new school year is just about to begin. Every child is excited for the year ahead and wants to start it with a new school bag and all the supplies they need. Palestinian children have grown up in a difficult reality of violence, occupation, fear, and anxiety. “Packing Hope” is our way of supporting Palestinian children and bringing them some joy, with the hope that they will have a good and peaceful school year. Everything we do at the Parents Circle Families Forum is dedicated to building a better future and protecting the security and rights of children from both peoples.

العربية بعد العبرية English follows זה היום השני שבו נמשכת חלוקת הילקוטים לבתי הספר במסגרת פרויקט "תיק של תקווה". פורום המשפחות השכולות הישראלי-פלסטיני ממשיך בקמפיין ההומניטרי שלו לחלוקת ילקוטים לילדי הקהילות הבדואיות וקהילות מוחלשות אחרות החשופים לטרור מצד המתנחלים והצבא הישראלי. זה ניסיון שלנו להביע סולידריות ותמיכה, ולהעלות חיוך על פניהם של הילדים לקראת פתיחת שנת הלימודים. התחנה שלנו ביום שישי הייתה בקהילת אל-פארסייה, שם קיימנו פעילות מיוחדת לילדים. בילינו איתם בשמחה ובכיף, קיימנו פעילויות נחמדה לילדים וחילקנו ילקוטים לבית הספר, באווירה שהמחישה עד כמה חשוב שכל ילד ירגיש מוקף באכפתיות, באהבה ובתמיכה. הקמפיין ביום שישי כלל  קהילות בבקעת הירדן - מכחול, סמרה, עין אל-חלווה, אל-פארסייה, נבע אל-ע'זאל, אחמיר ואל-חדידייה, וכן באזורים נוספים שאליהם נפעל להגיע במהלך הימים הקרובים. נמשיך בקמפיין הזה עד שנגיע למספר הגדול ביותר האפשרי של קהילות וילדים, משום שכל חיוך שאנחנו מעלים על פניו של ילד הוא צעד נוסף לעבר עתיד אנושי ושלו יותר. هذا هو اليوم الثاني الذي تتواصل فيه عملية توزيع الحقائب المدرسية على المدارس، ضمن مشروع «حقيبة الأمل». يواصل منتدى العائلات الثكلى الإسرائيلي-الفلسطيني حملته الإنسانية لتوزيع الحقائب المدرسية على أطفال التجمعات البدوية وغيرها من المجتمعات المهمّشة، الذين يتعرضون لأعمال إرهاب من جانب المستوطنين والجيش الإسرائيلي. هذه محاولتنا للتعبير عن التضامن والدعم، ولرسم الابتسامة على وجوه الأطفال مع اقتراب افتتاح العام الدراسي. كانت محطتنا يوم الجمعة في تجمع الفارسية، حيث نظمنا فعالية خاصة للأطفال. أمضينا معهم وقتًا مليئًا بالفرح والمرح، وأقمنا أنشطة جميلة للأطفال ووزعنا عليهم الحقائب المدرسية، في أجواء أظهرت مدى أهمية أن يشعر كل طفل بأنه محاط بالاهتمام والمحبة والدعم. شملت الحملة يوم الجمعة تجمعات في الأغوار، وهي: مكحول، سمرة، عين الحلوة، الفارسية، نبع الغزال، خربة أحمير والحديدية، بالإضافة إلى مناطق أخرى سنعمل على الوصول إليها خلال الأيام القليلة المقبلة. سنواصل هذه الحملة حتى نصل إلى أكبر عدد ممكن من التجمعات والأطفال، لأن كل ابتسامة نرسمها على وجه طفل هي خطوة إضافية نحو مستقبل أكثر إنسانية وسلامًا. This is the second day of our school bag distribution as part of the **Packing Hope** project. The Israeli-Palestinian Bereaved Families Forum continues its humanitarian campaign to distribute school bags to children in Bedouin communities and other vulnerable communities exposed to violence by settlers and the Israeli military. This is our way of expressing solidarity and support, and of bringing a smile to the children’s faces as they prepare for the start of the new school year. Our stop on Friday was the community of Al-Farisiya, where we held a special activity for the children. We spent time together, enjoying creative activities and games, and distributed school bags in an atmosphere that highlighted how important it is for every child to feel surrounded by care, love, and support. Friday’s campaign reached communities across the Jordan Valley — Mak-hul, Samra, Ein al-Hilweh, Al-Farisiya, Naba’ al-Ghazal, Ahmir, and Al-Hadidiya — as well as other areas that we will work to reach in the coming days. We will continue this campaign in an effort to reach as many communities and children as possible, because every smile we bring to a child’s face is another step toward a more humane and peaceful future.