De Vlaamse regering vraagt jou om in te leveren. Maar in de subsidie-ecosfeer blijft jouw belastinggeld vrolijk rondgaan. Hoe ver dat gaat? Het voorbeeld hieronder tart alle verbeelding. 👇😳 We vonden geen enkele journalist bereid om deze feiten te brengen. Voor de burger volgen nieuwe lasten. Voor de linkse subsidiecarrousel is er steeds meer geld. Met dank aan Vlaams Parlementslid
@FreijaVDD, die met haar speurwerk deze geldstromen blootlegt.
De Aanstokerij is een vzw die educatieve spellen en workshops ontwikkelt rond diversiteit, inclusie, discriminatie, wereldburgerschap en gender. In 2025 ontving de organisatie 558.344 euro Vlaamse werkingssubsidie. Daarnaast verdient ze aan opdrachten van overheden en organisaties die zelf met belastinggeld worden gefinancierd. Enkele voorbeelden.
Het Vlaams Mensenrechteninstituut, zelf goed voor ongeveer 5 miljoen euro Vlaamse dotatie per jaar, bestelt bij De Aanstokerij een mensenrechtenspel voor 24.500 euro. Daarvan worden welgeteld vijf exemplaren geproduceerd. Scholen die het spel willen gebruiken, betalen bovendien 220 euro per begeleide sessie aan De Aanstokerij.
Dan is er City Confessions 2.0, een project van de socialistische vrouwenorganisatie ZIJkant. Die ontvangt jaarlijks al bijna 320.000 euro werkingssubsidie, maar krijgt voor dit project nog eens 199.984 euro. Daarvan gaat 25.000 euro naar De Aanstokerij voor de grafische vormgeving en materiële uitwerking van het vernieuwde spel.
En het bereik? Van de eerste versie werden sinds mei 2024 slechts 67 exemplaren verkocht. Toch trekt de Vlaamse regering opnieuw bijna 200.000 euro uit voor een vervolgproject waarmee men ongeveer 40 exemplaren wil verkopen. Veertig.
Ook de stad Leuven betaalde De Aanstokerij de voorbije jaren bijna 20.000 euro voor spellen en projecten rond diversiteit en antidiscriminatie. Voor een nieuw project ligt nog eens bijna 10.000 euro subsidie op tafel. Die lokale geldstromen werden opgevraagd door Kamerlid en Leuvens gemeenteraadslid Britt Huybrechts.
Zo financiert de belastingbetaler de opdrachtgever, de uitvoerder én het project. Gesubsidieerde organisaties bestellen bij andere gesubsidieerde organisaties, met geld van gesubsidieerde projecten. En wie het resultaat wil gebruiken, mag soms nog eens betalen.
Dat is de subsidie-ecosfeer: belastinggeld dat langs verschillende loketten binnenkomt en vervolgens binnen hetzelfde netwerk blijft circuleren. De vraag hoeveel maatschappelijk resultaat daartegenover staat, raakt ondergesneeuwd onder subsidies, opdrachten en projecten.
Terwijl gezinnen moeten inleveren en in het erfgoed wordt gekapt, blijft deze carrousel draaien. Freija Van den Driessche vraagt terecht een grondige, onafhankelijke doorlichting van het Vlaamse subsidiebeleid door het Rekenhof. Elke subsidie moet worden getoetst op noodzaak, doelmatigheid en resultaat.
De belastingbetaler moet geen linkse ecosfeer onderhouden. Hij mag verwachten dat zijn geld goed wordt besteed aan kerntaken van de overheid.