متن قطعنامه ای که برای قرار دادن سپاه در لیست سازمانهای تروریستی ارائه کردم، در مجلس ثبت و منتشر شد ۲۳ سال پیش مرا در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در یک سلول انفرادی زندانی کردند. چه میدانستند که از صندوق رای بلژیک سر بر خواهم آورد و جهان را از ایران خبردار میکنم #انتقام #مهسا_امینی

Vandaag dragen we het roze lint als teken van solidariteit en engagement in de strijd tegen borstkanker. Think Pink zet zich al jaren in om te informeren, te sensibiliseren en mensen die met borstkanker te maken krijgen te ondersteunen. Maar ook wij kunnen een verschil maken. Door het gesprek aan te gaan, de boodschap te verspreiden en onze steun zichtbaar te maken, zorgen we ervoor dat niemand deze strijd alleen hoeft te voeren. Samen maken we het verschil. Samen zijn we sterker.

77 HOURS Dear friends, For months, Iranians have been mourning the loss of their loved ones and fellow citizens as a result of the Iranian regime’s heartless mass killings, innocent people who were killed simply because they had a desire for freedom. Their struggle against the monsters of the ayatollahs is also our struggle in the West. That is why I am asking for your support. You do not have to be Iranian to show them that your heart is with them and with their noble struggle. Your presence means a lot. That is why I invite you to join us on October 1. Together, we are stronger. “77 Hours” — a gripping political drama inspired by real events that took place in Iran on January 8 and 9. The story of the courage of a freedom-loving people facing the brutality of a totalitarian regime. BRUSSELS 1 October UGC Toison d’Or Cinema, Brussels 19:00 “77 Hours” is a political drama inspired by the real events of January 8 and 9 in Iran. It tells the story of a freedom-loving nation facing a totalitarian regime. See you there! 💔 RESERVE YOUR TICKETS NOW WWW.77HRS.COM

Van mijn kant mogen alle moskeeën dicht, want ze doen niets anders dan vrouwenhaat verspreiden en worden toch beschermd onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Vrouwenhaat is geen mening waarvoor je voor de vrijheid moet strijden! “Vrouwen moeten gehoorzaam zijn aan hun mannen.” “Maar soms ziet een vrouw zichzelf als gelijk aan haar man, en dan gedraagt ze zich alsof ze de man in huis is. Als ze haar positie zou kennen en zou begrijpen dat al-qawāmah (de autoriteit & verantwoordelijkheid) bij de man ligt, zou dat beter voor haar, haar kinderen en haar huis zijn.” “Wel is het uitgangspunt bij ons dat de vrouw haar plaats heeft in haar huis en dat zij daar verblijft. (…) Maar wanneer een vrouw buitenshuis wil gaan werken, zijn daar richtlijnen en voorwaarden aan verbonden.” En nog veel meer denigrerende en discriminerende boodschappen op de website van de Gentse moskee. Dat mensen verbaasd zijn over de uitspraken die in een moskee in Gent worden gedaan, verbaast mij, want dit is hoe de islam vrouwen beschouwt en in de leer van de islam zijn vrouw en man niet gelijk. De vrouw is minderwaardig en moet gehoorzamen. Wie dit walgelijk vindt, moet dit tegenhouden. Maar helaas denken mensen als meneer Peeters, de bevoegde schepen in Gent, dat dit censuur zou betekenen, en “ze willen geen censuur”. Dit is niet de vrijheid van meningsuiting beschermen. Dit is hate speech zoveel laten verspreiden dat er geen enkele vrouw meer veilig is om zonder hoofddoek en in een top de straat op te gaan. Vrouwenhaat mag geen mening zijn waarvoor je voor de vrijheid strijdt, meneer Peeters. Vrouwenhaat moet verboden zijn en een moskee die haat tegen vrouwen verspreidt, moet dicht. Van mijn kant mogen alle moskeeën dicht, want ze doen niets anders dan dit.

"An Iran that is free, stable, and reconnected to the world would not only benefit Iranians. It would create economic opportunities, strengthen regional security, and provide a more reliable partner for the international community." - @PahlaviReza, Crown Prince of Iran at #Concordia26

Scandalous and shameful! This photograph was taken at the Lambeth Awards 2026, at Lambeth Palace in London, on Friday, 11 September 2026. It was the presentation of the Hubert Walter Award for Reconciliation and Interfaith Cooperation. The award was given to the Pakistani Muslim cleric Hafiz Muhammad Tahir Mehmood Ashrafi, who is pictured here with his wife and the Archbishop of Canterbury, Dame Sarah Mullally. But who exactly was being honoured? In September 2007, Ashrafi said that he would give Osama bin Laden the Islamic title “Saifullah”, “Sword of God”. He described bin Laden as a mujahid who had been fighting for Islam against the Russians, Americans and British, and referred to him in the context of jihad against “infidels”. And this man was given an award for reconciliation and interfaith cooperation on 11 September 2026, the 25th anniversary of the 9/11 attacks, carried out by al-Qaeda under Osama bin Laden’s leadership.

.@SafaiDarya dénonce la récitation du Coran lors d’une cérémonie à l’Université catholique de Louvain (@KU_Leuven ) "l’Université catholique de Louvain n’a pas besoin d’être « neutre ». C’est une université catholique. Elle peut être catholique" 21news.be/daria-safay-denonc…

De Koran werd gezongen tijdens de opening van het academiejaar aan de Katholieke Universiteit Leuven, een universiteit met eeuwenoude wortels in de katholieke traditie. Men noemt dit inclusiviteit. Ik noem het culturele zelfverloochening. De Koran is voor moslims het woord van Allah. En in diezelfde Koran staan verzen die geweld tegen ongelovigen voorschrijven of legitimeren. Dat alleen al maakt het ronduit problematisch om zulke teksten als intellectuele of culturele opening van een academische plechtigheid te gebruiken, alsof het om een universeel symbool van tolerantie zou gaan. Een universiteit hoort religieuze teksten niet kritiekloos als symbool van inclusiviteit te presenteren wanneer delen ervan rechtstreeks botsen met de principes van individuele vrijheid, gelijkheid en mensenrechten. En nee, de Katholieke Universiteit Leuven hoeft niet ‘neutraal’ te zijn. Het is een katholieke universiteit. Ze mag katholiek zijn. Ze mag haar christelijke identiteit uitdragen. Daar is niets mis mee. Wat wél beschamend is, is dat een universiteit met zo’n eeuwenoude christelijke geschiedenis haar eigen identiteit steeds verder lijkt te relativeren en vervolgens de Koran als teken van inclusiviteit naar voren schuift. Europa heeft een christelijke culturele erfenis. Die hoeven we niet weg te verstoppen om inclusief te zijn. Tolerantie betekent niet dat je alles kritiekloos moet aanvaarden. Inclusiviteit betekent niet dat je je eigen identiteit moet uitwissen. En respect voor andere religies betekent niet dat je moet zwijgen over ideeën die fundamenteel botsen met onze waarden. Wie voortdurend zijn eigen cultuur relativeert, creëert ruimte voor anderen om haar te veranderen. Dit is geen vooruitgang. Dit is culturele zelfverloochening. @KU_Leuven

«Le Coran a été récité à la KUL, une université dont les racines remontent à plusieurs siècles de tradition catholique.I ls appellent cela de l’inclusivité. Moi, j’appelle cela un reniement culturel» 21news.be/daria-safay-denonc…

WITTE JAS Alles begint met een droom. — Darya! Darya?! Luister je naar mij? Ben je nog hier? — Ja, ja meneer. Sorry. Ik luister. Maar ik luisterde niet. Ik was aan het dromen. Dagdromen over iets waar ik me met heel mijn hart voor inzette. Iets waarvoor ik zelfs mijn nachtrust had opgegeven. Ik was zeventien. En nee, het was geen liefdesverhaal. Op dat moment was mijn leven maar met één ding bezig: mijn droom werkelijkheid maken. Mijn mama had me geleerd dat een vrouw in een islamitische samenleving onder de sharia zonder eigen opleiding en zonder eigen inkomen weinig betekent. Ze herhaalde het elke dag: studeer hard, zorg dat je op eigen benen kunt staan en word nooit afhankelijk van een man. Ook onze buurjongen bevestigde die harde realiteit, zij het op zijn eigen denigrerende manier. — Waarom brandt jouw licht tot diep in de nacht? Wat doe je allemaal? — Ik studeer hard. Ik wil uitblinken op mijn toelatingsexamen. Hij lachte. — Waarom? Waarvoor heb je dat als vrouw nodig? Uiteindelijk moet je toch de luiers van je kinderen verversen. Vrouwen en studies zijn tijd- en geldverspilling. Ik was geschokt. En kwaad. Maar vooral verdrietig. Als ik hem vandaag zou tegenkomen, zou ik hem misschien wel duizend keer bedanken. Want zijn woorden maakten mij vastberadener dan ooit. Hij gaf mijn droom een extra kracht. Mijn doel was duidelijk: ik zou tandarts worden. Ik woonde toen in het noorden van Teheran, in een wijk waar sommige straten heuvelafwaarts liepen. Ik zag mezelf daar lopen. Met mijn witte jas over mijn schouder, vastgehouden met één hand. Fluitend. Zelfverzekerd. En ik zag onze buurjongen staan kijken. Hij keek naar mij en wist dat ik hem voorbij was gestoken. Die witte jas was voor mij nooit zomaar een kledingstuk. Ze stond voor onafhankelijkheid. Voor kennis. Voor waardigheid. Voor het recht om als vrouw mijn eigen leven te bepalen. En ik heb die droom gerealiseerd. Maar eenmaal afgestudeerd botste ik opnieuw tegen grenzen die voor mij als vrouw waren opgetrokken. Verboden deuren. Beperkingen. Ongelijkheid. En uiteindelijk bleef er voor mij maar één keuze over: vechten. Vechten tegen een regime dat vrouwen niet als volwaardige mensen wilde behandelen. In het begin voelde het alsof ik een kleine mug was die tegenover monsters stond. Maar we waren niet alleen. We waren met velen. En zelfs als ik jong en machteloos was, kon ik hen tenminste lastigvallen. Tot het regime mij in de gevangenis gooide omdat ik weigerde te aanvaarden dat ik minderwaardig zou zijn. Daarna volgde mijn lange vlucht uit Iran. Toen ik uiteindelijk in mijn nieuwe land aankwam, zag ik opnieuw een vrouw die haar dromen had achtergelaten. Haar diploma. Haar beroep. Haar witte jas. Maar ergens diep vanbinnen hoorde ik opnieuw dezelfde stem: Je kunt het. Het zal moeilijk zijn. Maar je moet het doen. Ik zette mij opnieuw in voor die witte jas. In 2003, amper drie jaar na mijn aankomst, had ik mijn diploma in mijn handen. Mijn droom was opnieuw werkelijkheid geworden. Daarna heb ik vijftien jaar als tandarts gewerkt. Tot vandaag heb ik mijn vier tandartspraktijken behouden. De witte jas is dus nooit echt uit mijn leven verdwenen. Maar na vijftien jaar als tandarts stond ik opnieuw voor een keuze. Ik besloot mijn ervaring, mijn stem en mijn energie in te zetten voor iets wat voor mij nog groter was geworden: de strijd voor vrijheid. Dankzij jullie vertrouwen kreeg ik inmiddels twee keer een mandaat om die strijd verder te voeren. Dat vertrouwen beschouw ik niet als een privilege, maar als een opdracht. Een plicht. Een verantwoordelijkheid. En toch draag ik af en toe opnieuw mijn witte jas. Vandaag wil ik mijn medische dienst verder combineren met mijn politieke mandaat en mij ook als tandarts inzetten voor ons leger. Omdat dit land mij een tweede leven gaf. De witte jas, de rode draad in mijn leven: van een zeventienjarig meisje met een droom in Teheran tot een vrouw die vandaag onze militairen wil dienen. #Vrijheid @Belgian_Army

Darya Safai @SafaiDarya dénonce la récitation du Coran lors d’une cérémonie à l’Université catholique de Louvain (KULeuven) 21news.be/daria-safay-denonc…

Imagine one day hosting this very reception in a free Iran. Yesterday, at the Embassy of the United States, we celebrated the long-standing economic relationship between our great countries. In a world that is changing at extraordinary speed, keeping our alliances strong and standing together with our partners is more important than ever. I also had the opportunity to speak with ambassadors representing many countries in Belgium, including our friends from the Persian Gulf, and to welcome Israel’s new ambassador to Belgium. As we discussed the rapid evolution of our region, I emphasized a vision I carry with me wherever I go: One day, the ayatollahs will be gone. The Iranian people will have taken their country back, and Iran will once again be a free and democratic nation. A free Iran will open its doors to the world—not as a source of instability, but as a friend, a partner and a security ally. An Iran where nations that today stand on opposite sides can sit together as friends. An Iran that contributes to peace, prosperity and security in the region and beyond. For much of the evening, I found myself daydreaming about that day: standing at a reception like this, but this time in Tehran, in a free Iran, welcoming our friends from around the world. It may be a dream today. But the day will come when the ayatollahs are gone and the people of Iran are once again the rightful owners of their own country. That day will come. Hopefully sooner than we think. Thank you, dear Ambassador Bill White, for a wonderful evening and for being such a gracious and welcoming host. @BillWhiteUSA

Amnesty International’s new landmark 1000+page report exposes how the Iranian authorities committed crimes against humanity to crush the 2022 Woman Life Freedom uprising and identifies 87 officials who should be criminally investigated. Amnesty International is calling for urgent international criminal justice to end impunity for repeated mass protest killings in Iran.

Her name is Mahsa Amini. Today marks exactly four years since this 22-year-old woman was killed by the repressive regime of the ayatollahs after being arrested by the morality police because a strand of her hair was showing beneath her hijab. The morality police exists to enforce and maintain the Islamic oppression of women. In the 21st century, women in Iran are killed for not wearing their hijab “correctly.” Yet here in Europe, there are Muslim women who, under the influence of the Muslim Brotherhood and in the name of “freedom,” seek to promote this very oppression of women — and the instrument of that oppression: the hijab. Let’s be honest about this. If a religion dictates that a woman must cover her body and her hair in order to be protected from the lustful gazes of men, then that is reprehensible. It places the responsibility for men’s behaviour on women and undermines women’s rights, freedom and emancipation. Anyone who minimises this, romanticises it or tries to portray it as a symbol of emancipation should remember that Iranian women are literally paying for this with their blood. Rest in peace, Mahsa. And rest in peace to all the brave women and men in Iran who have sacrificed their lives for genuine freedom and equality.

Always lovely to see @benedettabertiw We’ve got a lot of work ahead of us, so let’s get started! @natopa @NATO

Nederlandse minister van Onderwijs, Rianne Letschert, schrijft op haar social media: “Goed om gisteren met de MSA (Moslim Studenten Associatie) om tafel te zitten! We spraken over sociale veiligheid en discriminatie, en wat ervoor nodig is om jezelf te kunnen zijn op de campus. En hoe identiteit en religie daar een rol in spelen. Je thuis voelen op je onderwijsinstelling is namelijk echt de belangrijkste basis om goed te kunnen studeren. Toch is dat voor veel Islamitische studenten nog niet altijd het geval. Daarom zijn deze gesprekken met de MSA en andere studentenorganisaties zo waardevol.” Er zijn bepaalde partijen en politici die onze democratische waarden verkopen om een paar stemmen binnen de moslimgemeenschap te ronselen. Dat doen ze onder het mom van “verdraagzaamheid” en “antidiscriminatie”. Zo komen ze steeds dichter bij de Moslimbroederschap te staan, in plaats van onze westerse waarden en principes te beschermen. De rol van useful idiots spelen om stemmen te ronselen in een samenleving met een steeds veranderende demografie, is een van de grootste gevaren waar Europa vandaag mee worstelt. Aan ons allen om dit soort politiek en deze manier van handelen in de stembus af te straffen.

Freedom is never given. Never take it for granted. Fight for it. Preserve it. Pass it on. #Freedom #FreeFromHijab

Het Moslimbroederschap en zijn ideologie dringen steeds verder door in onze instellingen en zelfs in de politiek. Ook in het onderwijs proberen zij via juridische stappen hun eigen wil op te leggen. Nu wil een socialistische vakbond, ACOD, in beroep gaan tegen het ontslagvonnis en tegen het behoud van neutraliteit. Dat is geen toeval: socialistische organisaties zijn al veel te lang geïnfiltreerd door ideologische belangen die haaks staan op de neutraliteit die onze instellingen zou moeten beschermen. Links heeft ooit gestreden tegen “het dogma van de Kerk” , zogenaamd om vrouwen te bevrijden van “het juk van religie”. Vandaag zien we diezelfde linkerzijde schouder aan schouder met het Moslimbroederschap en moskeeën staan om een religieus symbool dat vrouwen juist kan onderwerpen en onderdrukken, in stand te houden. Het Westen moet zichzelf voorzien van voldoende wettelijke instrumenten om dit onmogelijk te maken. Wie in het Westen woont, mag bijdragen aan onze samenleving, maar wie onze waarden en instellingen probeert te ondermijnen, moet worden tegengehouden. Neutraliteit is een fundamenteel en gewaardeerd principe van onze samenleving. Die gaan we niet opofferen omdat het Moslimbroederschap probeert onze westerse maatschappij van binnenuit te ontwrichten.

We moeten de islamisering van westerse samenlevingen tegenhouden. Mevrouw beweert dat alles wat ze heeft opgebouwd, in elkaar is gestort. Wat heeft ze precies opgebouwd? Een parallelle samenleving waarin moslims naast anderen leven? Men komt toch naar het Westen om te genieten van de waarden en normen die van het Westen het Westen hebben gemaakt. Anders zijn er zoveel moslimlanden waar de hoofddoek niet alleen wordt toegelaten en opgehemeld, maar waar hij zelfs verplicht is en als controlemiddel wordt gebruikt. Waarom willen sommige mensen hun manier van leven aan een christelijk land opleggen, terwijl zij naar hier zijn gekomen en niet omgekeerd? Er is niets gevaarlijker dan een ideologische religie zoals de islam die wordt opgelegd onder het mom van vrijheid van religie. Dit eindigt met de islamisering van een samenleving waarin uiteindelijk iedereen zou worden onderdrukt. We mogen niet naïef zijn. We moeten de islamisering van westerse samenlevingen tegenhouden. En dat gaan we doen.

Regels zijn er voor iedereen. Ook op school. Een school hoort een neutrale plaats te zijn waar kinderen, ongeacht hun afkomst of religie, samen leren en opgroeien. Geloof is een privézaak en iedereen heeft het recht om te geloven wat hij of zij wil. Maar dat betekent niet dat religieuze symbolen in elke publieke context vanzelfsprekend zijn. Een leerkracht heeft bovendien een voorbeeldfunctie. Neutraliteit in het klaslokaal is geen aanval op iemands geloof, maar een duidelijke keuze voor een omgeving waarin geen enkele religie centraal staat. Als leerkracht kon zij haar hoofddoek tijdens de lesuren afdoen. Dat is geen verbod op haar geloof. Het is het naleven van de regels van de school. Iedereen heeft een mening over de hoofddoek. Mijn mening, als vrijgevochten vrouw uit Iran, kennen jullie ongetwijfeld. De hoofddoek is het symbool van discriminatie en houdt de emancipatie van vrouwen tegen. Daarom steun ik de beslissing van Oost-Vlaanderen. Geen uitzonderingen. Geen dubbele standaarden. Dezelfde regels voor iedereen. En wat mij betreft: dezelfde duidelijkheid in elke school, in heel Vlaanderen.