อีลูกกะหรี่ที่เที่ยวไปตอแหลแต่งเรื่องว่าโดนคนอื่นทำร้าย สั่งเค้ากราบตีน จะดำเนินคดีเขา จะทำลายชีวิตเขาเพียงเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องเงินม็อบ โชคดีที่ศาลไม่เชื่อความตอแหลของมัน พอตัวเองโดนดำเนินคดีที่ตอแหล ก็บีบน้ำตาฟูมฟายขอโทษเขาที่แต่งเรื่อง และขอให้ไม่ไปเล่านอกศาล... คนแบบนี้ตีโบ๋เลย ลูกกะหรี่ไร้สมอง คิดแต่ตัวเองเจ๋ง จะหลอกแม้กระทั่งศาล โดนด่าแค่นี้ยังน้อยไป
เด็กคนนึงเกิดมาด้วยต้นทุนติดลบใช้การศึกษาตะเกียกตะกายขึ้นมาจนได้เป็น สส แล้วขับเคลื่อนวาระสังคมจนสั่นสะเทือน แม้จะโดนด้อยค่าด้วยคำว่าลูกกะหรี่แต่เธอเลือกจะยิ้มและส่งต่อความหวังให้คนรุ่นต่อไปด้วยคำว่า กูทำได้พวกมึงก็ทำได้ การมีอยู่ของเธอนี่แหละคือการทำงานทางความคิดตัวเป็นๆ