Pośród błota, lodowatego zimna i huku eksplozji wielu żołnierzy I wojny światowej znajdowało siłę, myśląc o tych, którzy czekali na nich w domu.
Zdjęcie żony, list od rodziców, wspomnienie dzieci… małe fragmenty normalnego życia w samym środku piekła okopów.
Gdy strach podpowiadał, że to koniec, nadzieja na ponowne objęcie bliskich dawała siłę, by przetrwać jeszcze jeden dzień.
Za każdym mundurem krył się człowiek z własnym lękiem, wspomnieniami i kimś, do kogo pragnął wrócić.
Gdybyś znalazł się w jednym z tych okopów, o kim pomyślałbyś, by znaleźć siłę?