Piękne pożegnanie pięknego człowieka… Trudno nam dziś, Jacku, ale będziemy walczyć - zgodnie ze słowami, które zapisałeś na koniec w notatniku: „To tu toczy się walka codzienna. Robić. Nie robić. Chcę. Nie chcę” 💔🙏🏻 Dziękujemy.

Z pustego to i Papuszyn na dłuższą metę nie naleje. Doszukując się plusów - poza tym, że legioniści powalczyli, to Dragomir Okuka (mój legijny „ojciec” 😄) utrzymał swój rekord.

„Informuję, że przed Sądem Okręgowym w Warszawie toczy się przeciwko mnie postępowanie z powództwa Krzysztofa Stanowskiego i Kanał Zero S.A. o ochronę dóbr osobistych w związku z opublikowanymi przeze mnie wpisami. Powodowie twierdzą, że wpisy te zawierają nieprawdziwe zarzuty dotyczące ich powiązań z działalnością przestępczą, źródeł finansowania oraz działania na rzecz rosyjskiej propagandy lub obcych interesów i naruszają ich dobra osobiste. Zasadność tych twierdzeń jest przedmiotem oceny Sądu i NIE została prawomocnie rozstrzygnięta. Niniejsza informacja jest publikowana w wykonaniu postanowienia Sądu o udzieleniu zabezpieczenia.”

Swoją drogą ten grudniowy medialny triumf pana Michała nad panem Mioduskim to jak widać były tzw. miłe złego początki ;)

🗞 Mateusz Żukowski w częsci trzeciej i ostatniej. O najtrudniejszym meczu w życiu. Meczu dwa dni po śmierci Jacka Magiery. Na początku grać nie chciał, ale musiał, bo Magdeburg potrzebował swojego napastnika. Wiadomo, trzeba się utrzymać. Futbolowa machina pędzi. Żukowski: Nie wyobrażałem sobie jechać na mecz po takiej tragedii. Nie miałem pojęcia, co zrobić. Znałem rodzinę Jacka - żonę, dzieci. Doskonale widziałem, jaką Jacek ma z nimi relację. Janek był wielokrotnie u nas w szatni w Śląsku. Obudziłem się w sobotę, spałem może ze dwie godziny. Wstałem i nadal nie mogłem w to uwierzyć. Taka dziwna nadzieja, że to ci się śniło. Spojrzałem na nasze ostatnie zdjęcie z Jackiem z Magdeburga. Pojechałem do klubu i do nikogo słowem się nie odezwałem. W klubie skądś się dowiedzieli, jak to przeżywam. Podeszli ze zrozumieniem - trenerzy, sztab, dyrektor. Po odprawie zatrzymał mnie trener. Powiedział, że wie o całej sytuacji i chcą mi pomóc. Co by się nie działo, to są ze mną. Odpowiedziałem w emocjach, że nie chcę jechać na mecz. - Dobrze, spokojnie. Teraz chwilę odsapnij, przemyśl to. Może zadzwoń do żony - zaproponowali. Wiedzieli, że rozmowa z żoną trochę mnie uspokaja. Zadzwoniłem do Oli: - Co mam zrobić? Ola, co mam zrobić? Wiem, że mnie potrzebują, ale jestem wrakiem. - Jedź - powiedziała Ola. Jacek byłby na mnie zły, gdybym nie zagrał.

IMO długofalowo koncepcja resetu i orki wygra, nie da się w polskich warunkach anihilować drugiej strony (społeczeństwa, prawników, etc.), nawet jak się akurat kieruje policją albo TK, jako moralne uzasadnienie naprzemiennie cytując sobie nawzajem dwa wiersze Herberta i Miłosza.

„Może pan przedstawić dowolny dowód, a ja i tak powiem, że to AI, więc zapraszam do sądu i zobaczymy, kto ma więcej kasy na prawników, bo ja pod tę sprawę podłączę wszystko, począwszy od tego, jak ukradliście nam stolicę”.

Tłumaczenia, ze druzyna przegrała bo sedzia podyktował aut nie w tę stronę to chyba nie słyszałem od czasów późnego Piechniczka...

1916 - 2026 Legia Varsovia Aeterna

Bardzo sympatyczne dopełnienie weekendu dzięki diabe(L)skiej ekipie Marasa 😈 oraz 🤫

Dziś mija pół roku od kiedy nie ma z nami Jacka Magiery. Przeminęła wiosna i lato. Robi się coraz bardziej mokro i ciemno. Dlatego podrzucam motywację od Jacka: „To tu toczy się walka codzienna. Robić. Nie robić. Chcę. Nie chcę”. Tęsknimy 🥹🫡

Nie gram w gry, ale ta ma swój urok 🐻 ;)

Urocze były te realizacje Kroniki :)

Życie w przewlekłym bólu odbiera bardzo wiele… Tu młoda dziewczyna okropnie cierpi, ale walczy - pomóżmy jej w tej walce. Puszczam dalej i was też zachęcam do wsparcia. A dla Weroniki uścisk mocy, jesteś bardzo dzielna 👊🏻

„Radykalne kroki, z których jesteśmy znani” 🫢. Czytanie między wierszami to moje guilty pleasure.

No nie wiem kto tu zabiera głos bez potrzeby 😬

Te kurwy doskonale wiedzą jaką datę sobie wybrać na prowokacje

Teoretycznie to wszystko wygląda tak, jakby należało się zacząć niepokoić, że sytuacja jest bardzo poważna. Na szczęście uspokaja nas klasa polityczna, która napier***a się równie bezrozumnie i antypaństwowo jak dotąd. Chyba więc nie wierzą, że coś będzie?

Obserwuję od kilku dni awanturę w sprawie smsów od Adriana Siemieńca do sędziego Wójcika i chciałem dorzucić swoje nieco długie trzy grosze. Na początek w tej sprawie warto bardzo precyzyjnie oddzielić fakty od ocen i nie przypisywać nikomu odpowiedzialności, której nie stwierdziły właściwe organy. Zacznijmy od faktów. 17 maja 2026 roku, w dniu meczu GKS Katowice - Jagiellonia Białystok, Adrian Siemieniec napisał na WhatsAppie do sędziego Arkadiusza Kamila Wójcika, który przebywał wówczas w Japonii. Rozmowa dotyczyła Pawła Raczkowskiego, wyznaczonego do prowadzenia tego spotkania oraz piłkarzy Jagiellonii zagrożonych zawieszeniem za żółte kartki. Siemieniec pisał, że chciałby, aby Raczkowski w tym temacie „z Nami współpracował”. Zaznaczał, że jeśli kartka będzie ewidentna, nie ma do tego zastrzeżeń, ale pytał o możliwość wcześniejszego uprzedzenia, kiedy któryś z jego zawodników będzie blisko napomnienia, tak aby mógł zareagować. Pisał również o „pewnej rozwadze” w sytuacjach „pół na pół”. Wójcik odpowiedział, sugerując Siemieńcowi, aby przedstawił Raczkowskiemu, którzy zawodnicy są zagrożeni, i powiedział mu, że zależy mu na wcześniejszej informacji, gdy sytuacja zacznie zmierzać w kierunku kartki. Następnie Wójcik przesłał zrzuty tej rozmowy Raczkowskiemu. To jest miejsce w którym dla mnie kończy się przestrzeń do sprowadzania całej historii wyłącznie do „niefortunnej wiadomości”. Jednocześnie trzeba bardzo wyraźnie zaznaczyć coś równie ważnego. Komisja Ligi oficjalnie poinformowała, że sprawa nie ma charakteru korupcyjnego ani nie dotyczy zarzutu manipulowania wynikiem meczu. W ujawnionej korespondencji nie ma również propozycji pieniędzy, korzyści czy jakiegokolwiek świadczenia w zamian za określone zachowanie arbitra. Nie ma więc żadnego powodu, aby na podstawie tego, co dziś wiemy, używać wobec Siemieńca określeń takich jak „korupcja” czy „ustawianie meczu”. Ale to nie oznacza, że nic się nie stało. Sednem tej historii jest standard relacji pomiędzy przedstawicielami klubów a sędziami. Tutaj trener jednej z drużyn jeszcze przed rozpoczęciem spotkania próbował doprowadzić do sytuacji, w której sędzia prowadzący mecz miałby wcześniej sygnalizować mu, że jeden z jego zawodników znajduje się blisko otrzymania żółtej kartki. Taka informacja pozwoliłaby trenerowi zareagować, na przykład poprzez dokonanie zmiany. Ośmiu piłkarzy Jagiellonii było wtedy zagrożonych pauzą w ostatniej kolejce sezonu. To jest fakt, przez który cała sytuacja wymaga dokładnego wyjaśnienia. Konwencja Sędziowska PZPN stanowi, że sędziowie szczebla centralnego mają bezwzględny zakaz „nieuprawnionego kontaktu telefonicznego lub osobistego” z przedstawicielami klubów. Jednocześnie ten sam dokument rozróżnia kontakty nieuprawnione od kontaktów usprawiedliwionych i uprawnionych. Nie przesądzam więc, czy w tym konkretnym przypadku przepis został naruszony. Właśnie to powinny ustalić właściwe organy. Warto również podkreślić, że przepis ten jest skierowany przede wszystkim do sędziów. Sytuację Siemieńca należy zatem oceniać oddzielnie. Według informacji Wirtualnej Polski, PZPN wskazał w sprawie dotyczącej trenera również art. 110 Regulaminu Dyscyplinarnego, odnoszący się między innymi do obowiązków wynikających z prawa związkowego i norm moralno-etycznych obowiązujących w piłce nożnej. To jednak nie oznacza, że naruszenie zostało już stwierdzone. Siemieniec sam podkreślał, że dotychczasowe czynności miały charakter wyjaśniający. Problem tej historii jest zresztą szerszy. Trener Siemieniec zainicjował kontakt. Sędzia Wójcik odpowiedział i udzielił mu konkretnej sugestii. Następnie przekazał rozmowę sędziemu Raczkowskiemu. Według ustaleń Wirtualnej Polski rzecznik dyscyplinarny PZPN otrzymał materiały dopiero 9 lipca, czyli 53 dni po meczu. To również wymaga wyjaśnienia. W profesjonalnych rozgrywkach nie wystarczy, żeby sędzia faktycznie był bezstronny. System powinien ograniczać również sytuacje, które mogą tworzyć wrażenie, że jeden klub posiada dostęp do arbitra lub sposób komunikowania się z nim niedostępny dla innych. Dla uczciwości trzeba odnotować również stanowisko Wójcika. Sędzia twierdzi, że rozmowy trenerów, kierowników czy zawodników z arbitrami dotyczące zagrożenia kartkami zdarzały się wcześniej i postrzegał je jako normalny element funkcjonowania środowiska. Jeżeli rzeczywiście była to szersza praktyka, to problem staje się jeszcze większy. Wtedy pytanie dotyczy już standardów obowiązujących w całym środowisku. Nie przekonuje mnie również argument, że „przecież chodziło tylko o kartki”. Kartki są integralną częścią meczu. Wpływają na zachowanie zawodników, decyzje trenerów i - poprzez zawieszenia - również na kolejne spotkania. Jednocześnie trzeba zachować proporcje. Adrian Siemieniec przyznał później, że wysłanie wiadomości było niepotrzebne i było błędem. Powiedział, że nie miał złych intencji, nazwał całą sytuację lekcją i zapewnił, że podobny kontakt z jego strony się nie powtórzy. Zwraca jednak uwagę jeszcze jeden element jego reakcji. Przyznanie się do błędu nie jest tym samym co przeprosiny. Arkadiusz Kamil Wójcik publicznie przeprosił Siemieńca i wziął na siebie odpowiedzialność za swoją rolę w tej historii. Siemieniec natomiast, zapytany już wprost po meczu z Wisłą Kraków, czy zamierza za tę sytuację przeprosić albo wyrazić żal, odpowiedział, że wszystko, co chciał powiedzieć na temat swojej refleksji, już powiedział i nie zamierza niczego dodawać. Na ten moment publicznego „przepraszam” z jego strony więc nie usłyszeliśmy. Szkoda. Oczywiście nikt nie oczekuje, że trener Siemieniec ma przepraszać za korupcję czy ustawianie meczu. Takich zarzutów Komisja Ligi mu nie stawia. Trener Jagielloni stworzył jednak sytuację, która siłą rzeczy wzbudziła obawy o standard relacji pomiędzy trenerami i sędziami. Siłą rzeczy przywołuje też wspomnienia z najmroczniejszych czasów naszego futbolu. Uważam, że ta historia nie powinna zakończyć się jedynie na przeprosinach Wójcika i deklaracji Siemieńca, że wyciągnął wnioski. Potrzebujemy jasnej odpowiedzi Komisji Ligi oraz właściwych organów PZPN. ➡️Czy taki kontakt mieścił się w granicach dopuszczalnych relacji trener - sędzia? ➡️Jeśli nie to jakie przepisy zostały naruszone? ➡️Jak powinni zachować się sędziowie, kiedy przedstawiciel klubu inicjuje podobną rozmowę? ➡️Dlaczego - według ustaleń Wirtualnej Polski - materiały trafiły do rzecznika dyscyplinarnego dopiero 53 dni po spotkaniu? ➡️Na koniec najważniejsze. Jakie zasady mają obowiązywać na przyszłość? Moim zdaniem granica powinna być bardzo czytelna. Trener nie powinien przed meczem zabiegać o szczególny sposób traktowania lub komunikowania decyzji dotyczących swoich zawodników. Sędzia nie powinien pozostawiać wątpliwości, czy jedna z drużyn posiada w tej kwestii jakąkolwiek przewagę informacyjną. Niezależnie od nazwiska trenera, klubu, miejsca w tabeli i tego, czy ktokolwiek miał złe intencje. Granice muszą być jasne.