Ég tók nýlega þátt í umræðum á Samstöðinni þar sem því var haldið fram að fólk með fjármagnstekjur greiddi minna en aðrir í sameiginlega sjóði, enda væri fjármagnstekjuskattur aðeins 22%.
En sú tala segir aðeins hálfa söguna. Skatturinn leggst á nafnávöxtun, ekki raunávöxtun. Hann er því líka lagður á verðbætur, sem eru ekki tekjur heldur bætur fyrir virðisrýrnun peninganna.
Sá sem á eina milljón í sparnað og fær 3% raunávöxtun í 5,9% verðbólgu greiðir um 20 þúsund krónur í skatt umfram frítekjumark. Raunávöxtunin var aðeins 30 þúsund krónur. Ríkið tekur því tvo þriðju hennar, ekki 22%.
Berum saman Norðurlöndin með sömu raunávöxtun og meðalverðbólgu hvers lands frá aldamótum. Þá tekur ríkið 59% af raunávöxtun sparnaðar á Íslandi. Það er næstmest á Norðurlöndum, þótt gjaldhlutfallið sé með þeim lægstu. Munurinn liggur í verðbólgunni. 1/3