I write my own opinions and create my own content

İstanbul, Türkiye
Kocam her akşam işten geliyor, arabayı apartmanın önündeki otoparka çekiyor ve yirmi dakika boyunca inmiyor. Bunu üç hafta önce balkondan gördüm. Yukarı çıktığında her seferinde aynı şeyi söylüyor: "Trafik vardı." Bu hafta izlemeye karar verdim: ++
32
26
485
427,583
ÇARŞAMBA Aşağı indim ve camını tıklattım. Yerinden sıçradı. "Ne yapıyorsun burada?" dedim. Uzun süre sustu. Sonra: "Hiçbir şey," dedi. "Yirmi dakika boyunca kimsenin kocası, kimsenin babası, kimsenin müdürü değilim. Sadece oturuyorum." Sonra özür diledi. Sanki bir suç işlemiş gibi. Ben ise gülmeye başladım. Çünkü ben de her gece çocuklar uyuduktan sonra çöpü atmaya iniyorum. Çöp konteyneri otuz saniyelik yolda. Ben on beş dakikada dönüyorum. Apartmanın merdivenlerinde oturuyorum. İkimiz de aynı binada, birbirimizden saklanıyormuşuz. ++
1
219
66,724
PERŞEMBE Araba otoparka girdi. Balkona çıkmadım. Yirmi dakika sonra kapı açıldı. "Trafik vardı" demedi. Sadece "Geldim," dedi. Bulaşıklar bitince çöp poşetini aldım. "On beş dakikaya dönerim," dedim. "Merdivende mi?" dedi. "Merdivende." Hâlâ aynı evdeyiz, aynı yorgunlukla. Sadece artık saklanmıyoruz. Yirmi dakikalığına kayboluyoruz, sonra gerçekten eve geliyoruz.
1
357
63,941
"Haftada bir akşam yalnız kalmak istiyorum," dedim. Sustu. Sonra "Benden mi sıkıldın?" dedi. İki gün evde doğru dürüst konuşmadık. Üçüncü gün mutfak masasına oturduk ve bir antlaşma yazdık. İkimiz de hukukçu değiliz ama aynen paylaşıyorum: ++
3
13
154
5,999
Madde 4: Ayrı akşamdan dönen taraf, akşamı anlatmak zorunda değildir. İsterse anlatır. Anlatırsa öbür taraf telefona bakmadan dinler. Madde 5: Taraflardan biri ayrı akşamında diğerini özlerse mesaj atabilir. Bu, antlaşmanın ihlali sayılmaz. Madde 6: Taraflardan biri gerçekten kötü bir gün geçirirse antlaşma askıya alınır. Bunun için "bugün kötüydü" demek yeterlidir. İmzalar: Onunki çok ciddiydi. Ben benimkinin yanına küçük bir kalp çizdim. ++
1
55
834
İlk salı ne yapacağımı bilemedim. Sahilde iki saat oturdum, kitap okudum, kimseyle konuşmadım. Eve dönerken içimde uzun zamandır duymadığım bir sessizlik vardı. Güzel bir sessizlik. Onun ilk perşembesi daha da şaşırtıcıydı: üç yıldır görmediği lise arkadaşına gidip gece yarısına kadar tavla oynamış. Üçüncü hafta, salı akşamı sahildeyken ona yazdım: "Seni özledim. Madde 5." Cevap hemen geldi: "Ben de. Madde 5." Ayrı zaman isterken onu kıracağımdan, belki de kaybedeceğimden korkmuştum. Şimdi haftada iki akşam birbirimizi özlüyoruz. Yedi yıldır özlemeye fırsat bulamamıştık.
1
47
635
MEKÂN YORUMU ⭐⭐⭐⭐⭐ Yer: Sahilde dört masalık küçük bir balıkçı. Ziyaret: Cuma akşamı. İlk buluşma. Önce şunu söyleyeyim: bu beş yıldız yemekler yüzünden değil. ++
16
34
187
7,851
AMBİYANS: 5/5 Bir ara çok yüksek sesle güldüm ve ağzımı elimle kapattım. Hep yaparım. "Kapatma," dedi. "Güzel gülüyorsun." Akşamın geri kalanında bir kere bile kapatmadım. HESAP: 5/5 "Bu sefer benden, bir dahakine senden," dedi. "Böylece bir dahaki de olmuş olur." Kimse bana ikinci buluşmayı bu kadar kibarca teklif etmemişti. ++
1
39
849
GENEL DEĞERLENDİRME Eve dönerken aklıma geldi: iki buçuk saat boyunca bir kere bile aynada kendime bakmamıştım. Lavaboya bile gitmemiştim. Hayatımda ilk defa bir ilk buluşmada nasıl göründüğümü düşünmemiştim. TAVSİYE EDER MİSİNİZ? Mekânı ederim. Levrek hariç. Masadakini kimseye tavsiye etmiyorum. Kendime saklıyorum.
19
470
Salı akşamı bir spor salonunun resepsiyonunda üyelik formu dolduruyordum. Adımı yazdım. Doğum tarihimi yazdım. Medeni hâl kısmına çarpı attım: Evli. Sonra şu satıra geldim: "Acil durumda aranacak kişi:" Kalemi kaldırmadan kız kardeşimin adını ve numarasını yazdım. Formu alan görevli "Yakınlık derecesi?" diye sordu. "Kardeşim," dedim. Gözü bir saniyeliğine medeni hâl kutusuna kaydı. Bir şey demedi. Ama ben o bakışı eve kadar taşıdım. ++
29
61
494
468,202
Eve girdim. Mutfakta yemek yiyordu, televizyon açıktı. "Nasıldı salon?" dedi. "İyiydi," dedim. Karşısına oturdum ve ona baktım. Yorgun, sakin, iyi niyetli bir adam. Sekiz yıldır aynı evdeyiz, aynı yatağa yatıyoruz, faturaları aynı hesaptan ödüyoruz. Ama o formda iki satır arasında üç santim vardı: "Medeni hâl: Evli" ile "Acil durumda aranacak kişi" arasında. Benim evliliğim o üç santimin içindeydi. ++
1
1
119
67,653
O gece yatmadan önce telefonumda onun numarasını açtım ve ezberlemeye çalıştım. Beşinci rakamdan sonrasını tutamadım. Tekrar baktım. Tekrar denedim. Hâlâ deniyorum.
5
3
122
58,895
İlk buluşmada telefonunu masaya ekranı yukarı bakacak şekilde koydu. Bir saat boyunca iki ayrı hikâye dinledim. Biri ağzından çıkıyordu. Öbürü ekranında beliriyordu. Bir uygulamada tanışmıştık. Eşleştiğimiz gün numaralarımızı verdik, iki hafta WhatsApp'tan yazıştık, sonra "yüz yüze görüşelim" dedi. Fotoğraflarındaki gibi çıktı, hatta biraz daha iyi. Kibar, komik, garsona teşekkür eden cinsten. Masaya oturduğumuzda içimden "tamam, bu sefer olabilir" dedim. Telefon tam ikimizin ortasında duruyordu. İlk bildirim, daha menüleri açmadan geldi. ++
20
57
201
18,383
Tam 🌙'ın kim olabileceğine dair dördüncü teorimi kuruyordum ki masada benim telefonum yandı. Ben de telefonumu ekranı yukarı bakacak şekilde koymuşum. 🔔 Kurtarma Ekibi 🚨: "Nasıl gidiyor? Kaçmak istersen 21.30'da arıyorum, annen hastalandı deriz." Okudu. Ters de olsa okudu. Okuduğunu gördüm. İkimiz de bir süre sustuk. Sonra aynı anda gülmeye başladık. ++
1
36
2,420
İtiraf faslı başladı. Uygulamayı silmeyi unutmuş. Telefonu uzattı: son giriş, benimle eşleştiği gün. 🌙 babaannesiymiş. Gece yarısı "uyudun mu" diye yazdığı için öyle kaydetmiş. Yarın akşam onu yemeğe çağırıyormuş. Annesi ise oğlunun ilk buluşmada olduğunu bildiği için arıyormuş. Tek derdi: "Nasıl kız?" Saat 21.30'da telefonum çaldı. Açmadım. "Açsana," dedi. "Annen hastalanmıştır." Telefonumu ters çevirdim. O da kendininkini çevirdi.
51
2,136