Het gevoel van veel lhbti’ers op straat: de acceptatie neemt af, de islamitische straatcultuur wordt steeds dominanter en bedreigender. De wetenschap komt met tegenstrijdige onderzoeken maar met één overeenkomst: de rol van de islam wordt niet of onvolledig onderzocht. De linkse media & politiek veralgemeniseren alles tot ‘religieus conservatisme’ en hebben de manosfeer ontdekt als bliksemafleider. Over het HBSC onderzoek van de Universiteit Utrecht en het Trimbos Instituut: Het onderzoek vernauwt de definitie van ‘migranten’ tot één van de beide ouders niet in Nederland geboren en gooit alle migranten (van Belgen tot Syriërs) op één hoop. Het 17-jarig Marokkaanse straatterroristje dat op een fatbike een transgender bespuugt valt hier dus niet onder. EN zelfs dan nog is het verschil in acceptatie tussen migrantenjongeren (minder acceptatie) en autochtonen Nederlandse jongeren significant! De media: Natuurlijk is daar (zie bijvoorbeeld de NOS) de verwijzing naar christelijke scholen en de manosfeer. Niemand stelt de vraag hoe het kan dat dit onderzoek een heel andere uitkomst heeft dan een onderzoek van een half jaar geleden. Geen enkele vraag over de definitie van ‘migrant’. Er worden vooral kant en klare denkbeelden opgelepeld vanuit de eigen ideologische bubbel. Maarten Keulemans van de Volkskrant staat meteen klaar om te roepen dat het dus niet aan de Islam ligt. Het grote probleem: de onderzoeken geven juist (bewust?) geen antwoord op die vraag, het wordt niet gemeten. De politiek: Links blijft wijzen op ‘conservatieve jongeren’ en de manosfeer als bronnen van intolerantie. LHBTI- organisaties: Met hun intersectionele activisme (onze strijd is verbonden met Klimaat en Gaza!) zijn als belangenbehartigers losgezongen van hun achterban die steeds rechtser wordt. Tot zover deze ophef. Tot een volgend incompleet onderzoek. En ondertussen op straat…