Ben görmesem de orda bi yerde olduğunu biliyo gibi hissediyorum toprağın altında bile olsa sanki nerde olduğunu biliyormuş gibi hala bilinci yerindeymiş gibi
En kötüsü de insanlar hemen toplandın sanıyor ya senin için alev alev yanarken. Her şeyle tek başına başa çıkmaya çalışıyorsun ya herkes sen çok iyisin sanarken
Çok saçma çok saçma yani aklım almıyor bi daha nasıl eski günlere dönücem nereye kadar bu yaşanmamış gibi düşünmemeye çalışarak günlerimi geçiricem bastırmak hiç bi işe yaramaz biliyorum ama düşünmek o kadar çok yıpratıyor ki istemeden kaçıyorum
hayal kirikligi yasamamak icin en kotu ihtimalleri dusunup bos hayallere kapilmamaya calismakla Rabbimizin hazinesinin genis olduguna inanip umidimizi diri tutmak arasinda bi yerdeyiz ne diyeyim hakkimizda hayirlisi olsun
Bu kez gerçekten olacak gibi hissetmiştim. Neden bilmiyorum ama daha hiç bi şey görmeden bilmeden bi şeyler vardı içimde. Her şey bi anda söndü ve yok oldu. Bi daha da canlanır mı bilmiyorum. Allahım aklıma mukayyet ol ve bana dayanma gücü ver. Hepimize ver lütfen.
Bu travmayı nasıl atlatabilirim atlatabilir miyim acaba? Bunu yalnız başıma yapmaya çalışmak da çok ağır geliyor. İşin en kötü yanı da bi daha kimseyi bulamayabilirim bu yüzden. Daha hayata yeni atılıyordum belki yeni bi şeye başlamak üzereydim ve bu kez hislerim olumluydu.
Bundan sonra hayatımda bu sorunun cevabını arayacağım ama aldığım yanıttan hoşlanmayacak gibiyim o durumda ne yaşarım ne yaparım bilmiyorum. Her şey çok belirsiz beynimde. Kendimden korkuyorum. Kapalı kapılar ardındaki her şeyden çok korkuyorum. Yalnız kalmaktan korkuyorum.
Ama en çok da suçluluk hissediyorum ve bu beni mahvediyor. Diğerleri görmedi ya da göremedi ama sen nasıl anlamadın diyorum. Ya da anladım da işime mi geldi bilmiyorum ama bu sorunun cevabını öğrenmeye de hiç hazır değilim.