Historiador i M-L

PPCC
Que torni Terra Lliure
2
28
2,036
He vist tants cops aquest gif kirkificat, que el meu cervell pensa que el bo és el kirkificat
ESTOY EN CLASE DE PROBABILIDAD Y UN COMPAÑERO USÓ EL TOKEN DE FORTNITE COMO EJEMPLO DE PROBABILIDAD
1
77
RT @ElGatSaberut: Usar el gentilici "aragonès" per a la Corona d'Aragó és una bestiesa tan gran com estúpida. Els únics aragonesos eren els…
125
Когда Сталина и Мао Дзедуна обвиняют в голоде, то почему-то оставляют за скобками то, что голод в России и в Китае случался и до них, но больше никогда не случался ПОСЛЕ них.
338
1,388
14,108
312,943
Veig l'Article 12 de la Constitució de la URSS a tot arreu. Però ara la gent es pensa que això és de dretes.
La derecha no va a recortar derechos. La derecha va a hacer que cumpláis con vuestras obligaciones. Putos parásitos.
56
É comum ouvir críticas à China como “não se pode falar mal do presidente”. Para muitos chineses, essa frase soa muito estranha. A pergunta que surge automaticamente na cabeça do chines é: “Mas por que alguém criticaria o presidente?” Para entender essa diferença de visão é preciso observar como funciona a seleção e a progressão de quem chega ao poder na China. O caminho se parece mais com uma carreira burocrática longa e competitiva do que com a política eleitoral ocidental. O primeiro passo é a filiação ao Partido Comunista da China (PCC), que constitui a espinha dorsal do poder. O processo é seletivo e demorado: o candidato precisa de recomendação, histórico familiar atestado por membros do partido, pelo menos um ano de acompanhamento com redações e exames políticos e, depois, mais um ano como membro probatório. Ter passado pela Liga da Juventude Comunista ou mesmo ter sido representante de turma no ensino fundamental e médio conta positivamente como indício precoce de liderança. Além da filiação partidária, o sistema valoriza fortemente a formação técnica. Há uma tradição consolidada de engenheiros e cientistas nas altas esferas — os últimos presidentes, incluindo Xi Jinping, têm formação em engenharia. Antes de assumir cargos de liderança, o quadro precisa demonstrar resultados expressivos em sua atividade profissional. Ninguém chega ao topo sem antes passar décadas administrando a base. O político inicia em escalas pequenas — um quarteirão, um comitê de rua ou a gestão de uma praça, por exemplo. Nessa função, precisa mostrar excelência concreta: garantir a zeladoria e a infraestrutura (lâmpadas, brinquedos da praça, limpeza), avaliar problemas de segurança e trânsito no entorno e manter contato direto com os moradores, recolhendo reclamações e sugestões. Se cumprir metas de desenvolvimento econômico, redução da pobreza e boa avaliação da população, é promovido. A partir daí a carreira avança de forma piramidal e geográfica concorrendo com outros iguais. O quadro passa a gerenciar um bairro inteiro, depois um distrito municipal, torna-se prefeito de uma cidade de médio porte e, em seguida, governa províncias com populações maiores que muitos países. Só depois disso disputa espaço nos órgãos centrais em Pequim. Para alcançar o círculo máximo do poder, como o Comitê Permanente do Politburo (apenas sete pessoas), exige-se em geral uma trajetória de 30 a 40 anos de serviços contínuos e bem avaliados. Esse processo se apoia em eleições indiretas e piramidais. Os cidadãos votam diretamente apenas para os congressos populares locais. Esses representantes elegem os do nível provincial, que por sua vez escolhem os membros da Assembleia Popular Nacional. A Assembleia e os comitês internos do PCC definem os cargos mais altos do Executivo, incluindo o presidente. Ao longo de toda a escalada, as avaliações são frequentes e incluem cumprimento de metas macroeconômicas, pesquisas de opinião e investigação de conduta. Desse modo, a figura do presidente deixa de ser vista, por grande parte da população, como um político qualquer. Por isso a crítica direta e pública soa, para muitos chineses, menos como um direito natural e mais como algo que precisa de justificativa muito forte. Diante desse caminho de décadas de resultados comprovados e avaliações constantes, você, se fosse chinês, acharia algo normal falar mal do presidente?
793
3,243
26,329
2,738,003
il mio video preferito da oggi in poi
8
1,486
12,040
134,385
como va a ir bien un país en el que ocurre una tragedia y lo primero que hace la gente es ir al instagram de un futbolista que cree que nos fumigan y que la crema solar es venenosa a compartir su opinión como propia
16
5,077
19,795
204,252
Мanel retweeted
我很愿意认真回答这位德国朋友的疑问。 你的第一个问,其实是在说,由于中国是一个威权政府,因此人民在政治上不受认真对待。 这个命题本身就是错误的。威权政府,并不意味着人民不受认真对待。民主政府,也不意味着人民就受到认真对待。 新加坡是威权国家,菲律宾是民主国家,难道新加坡人的处境,不如菲律宾人吗?中国是威权国家,印度是民主国家,难道中国人的处境,不如印度人吗? 你的第二个问,你的发问本身并不严谨。不能笼统地说,中国人没有政治自由。这个问题要分两个维度来讲。 1、政治参与自由。 从这个维度讲,中国任何人有参与政治的自由。中国人都有权利申请入党、考公务员。筛选规则与民主制度不同,但不等于中国人没有参与政治的自由。 中国制度与民主制度的区别在于: 民主制度下,一个人只要有钱,可以在任何时候参与政治。就像川普一辈子没有从政,老了突然想要竞选总统,他就可以参选,而且成功了。 但在中国,任何官员都必须从基层公务员做起。一个人无法因为有钱,就能一步登天当上高官。 这种制度的好处有: A、公平性。 中国有大量的高层领导人出身平民家庭,如胡锦涛、温家宝、汪洋、李强,等等。像习近平这种红二代,反而是个意外。 B、专业性。 任何一个高层领导人,都必须经过几十年不同级别岗位的历练,他对国家各个层面的情况的了解,以及他的治理经验,不是一个企业家、一个明星,或者一个未治理过一个城市的议员,所能相提并论的。 C、远见性。 由于领导人不受制于短期的、非理性的民意,因此可以规划长远的发展战略,并以唯一执政党确保该战略的长期、有效的实施。 D、政策不受资本干涉。 你选择从政,就不能从商。你选择从商,就不能从政。这样一来,资本的归资本,政治的归政治,资本无法干涉政治。 2、政治权利自由。 当然,中国制度有其“表面上”的代价。为什么只是“表面上”的,后面再说。先说这种代价。 代价就是中国人不拥有谩骂政府、抨击政策的自由。我们可以批评政府,但必须在一种就事论事的理性语境中。我们不能喊“习近平下台”或者“共产党下台”。 我们也不拥有全民选举的自由,建立政党的自由。 这些“代价”为什么只是表面上的,可以从一则寓言说起: 一农场主临死前问儿子;猪抱怨饲料太差,牛报怨活太重,鸡报怨窝太脏,怎么办? 儿子说:“喂好饲料,干轻活,清理鸡窝。” 农场主摇摇头说:你啥都别做,给他们选票,让它们选择你或者你媳妇管它们,让它们以为这个家是它们做主。 这个寓言让我们思考,作为人民,我们要的是什么?我们要的其实是更好的生活,而不是选票以及骂政府的自由。 回到开头那个举例,新加坡缺少很多民主国家所具备的政治自由,但没有人会认为新加坡人受到压迫。 这就涉及到自由的定义,自由到底是什么? 按照罗斯福的定义,自由包括:言论自由、信仰自由、免于匮乏、免于恐惧。 在我们计算一个社会的自由度时,我们计算的是自由的总量,而不是单项自由的含量。 举个例子,很多非洲国家拥有选票和骂政府的自由,但人民生活贫困,出行只能靠双脚。我在中国,生活富足、商品丰富、服务便捷、社区安全,我坐3个小时的高铁可以抵达一座大城市,我也有经济条件时不时出国旅游。 你认为非洲人自由,还是我自由? 诚然,中国还有很多人口,在物质生活上并不自由,但这是经济发展不充分导致的,不是政治压迫导致的。一个贫穷地区,无会因为给你民众选票和骂政府的自由,他们就变富裕了。 因此,当你谈自由的时候,你要计算自由的总量,不能单看一项自由的有无和多寡。你也不能将经济问题,归咎于某一项政治自由的问题。 坦率讲,我觉得你们的民主制度,已经病入膏肓了,中国人并不羡慕你们那种制度。
Liebe Chinesen, wie kann man ein solches politisches System einfach hinnehmen und gleichzeitig erwarten, dass man politisch ernst genommen wird? Ist es nicht widersprüchlich, sich mit einem System abzufinden, in dem die eigene politische Freiheit so stark eingeschränkt ist?
1,273
4,809
35,433
3,205,142
loco que lo de les pistoles es un meme més vell q la hostia
#Blocus confirma que hi haurà ARMES, que aniran armats pel carrer aquest pròxim dia 31 a Barcelona.
1
3
754
Per primer cop en molt de temps en aquesta xarxa faré uns twits seriosos sobre tot aquest tema. D'entrada, esta clar que el Blocus res té a veure amb cap organització d'esquerres. El discurs, les formes, les organitzacions via Telegram. No vull ser conspiranoic tampoc, pero
Ni se ocultan los que están detrás de Blocus y los disturbios de BCN y Bilbao.
2
2
189
Que la violència als carrers no sigui legítima. Crec que és necessari que les mobilitzacions estiguin carregades de contingut polític i siguin contundents i violentes vers el sistema, pero sobretot amb contingut polític. I és trist que per molts, la manera de canalitzar la ràbia
1
1
20
Sigui exercint violència i saquejos gratuïts. Aquí les organitzacions d'esquerres han fallat al no poder aglutinar tot aquest jovent i donar-los un discurs polític que respongui els seus perquès.
1
20
Мanel retweeted
Oh look the French government has been forced to concede to the protesting students. Who woulda thought that revolting actually works
BREAKING: France offers students $4.5 billion in school renovations and education reforms in a bid to end nationwide protests that have erupted into riots & looting.
234
11,392
79,881
669,347
Мanel retweeted
🔵🔴 ATENCIÓ! L'última vegada que el Barça va perdre contra el Madrid un 25 d'octubre... va acabar la temporada guanyant el TRIPLET! Va ser la temporada 2014-15 (i també venia de perdre contra el PSG)
185
952
9,774
390,674
Si tenéis duda sobre la globalidad de esta estrategia podéis jugar a adivinar si se parece la estética de las publicaciones alemanas con las que vemos en España.
14
329
507
33,959
Sou completament subnormals
🔴 || Com a França, s'alça una joventut que diu prou. Nul·la perspectiva de futur i desafecció amb l'ordre establert són benzina per una ruptura generacional. Fem d'aquesta ràbia organització. Suport als detinguts a Pl. Catalunya. Condemnem la violència policial.
Community note
La actuación policial se debe a la existencia de amplios disturbios y saqueos indiscriminados en el centro de la ciudad. elconfidencial.com/sucesos/2026-1
130
RT @BcnKaze: Aviso a navegantes, ninguna organización ni colectivo de izquierda en Cataluña está convocando esto. No es el modus operandi d…
1,187