De podcast van 800.000 euro, "Het Wassalon", wordt stopgezet, nadat er 342.619 euro van is uitgegeven. Waarom we helaas weer niets uit dit fiasco zullen leren en dit een schoolvoorbeeld is van hoe absurd politici en de overheid hun eigen beleid evalueren. Een langere uitleg.
Minister
@carogennez begint haar betoog met een gigantische verrassing. "Alle doelen van de podcast zijn bereikt, groot succes". Haar enige argument daarvoor: er zijn 1,2 miljoen views. Dat vertaalt ze naar: "1 op 5 Vlamingen heeft de podcast gezien".
Uiteraard is dat onzin. De enige reden dat er "een dik miljoen bereik" is: er is voor 64.000 euro aan Meta-advertenties gekocht. 64.000 euro.
Ter vergelijking: sommige video's van mezelf halen meer dan 1,2 miljoen views. Zonder één cent aan advertenties. Post een foto van een schoen en gooi daar 64.000 euro aan Meta-advertenties tegenaan: die krijgt altijd meer dan een miljoen views.
Natuurlijk zegt dat niets over de impact van een campagne.
Helaas is dit hoe de overheid bijna altijd redeneert. "We hebben veel views, het doel is bereikt!" Terwijl niemand zich afvraagt wat daarmee nu juist veranderd is.
Zou er één persoon geweest zijn die het moeilijk heeft met de acceptatie van holebi's, maar na het zien van deze advertenties een ruimere blik kreeg?
Zou er één persoon met een handicap zijn die bij het scrollen op een advertentie stootte en zich na het zien van de podcast maatschappelijk veel meer aanvaard voelde?
Elk zinnig mens weet: in geen honderd jaar. Daarvoor is de content ook totaal ongeschikt. Om een voorbeeld te geven: één van de duurdere advertenties leidt mensen naar een inclusieve woordenlijst van Cavaria, waar je leert wat "alloseksueel", "Amatonormativiteit", "Androfie" en "gray Asexual" is.
Je moet al extreem hard in de bubble zitten om te denken dat nadruk op wel zeer gespecialliseerd jargon ook maar iets gaat veranderen aan gelijke kansen.
Maar de overheid vinkt dit dus af als "doel bereikt".
Dit gaat verder dan alleen crisiscommunicatie van Gennez. Duizenden campagnes, subsidies of hele structuren (dienstencheques bijvoorbeeld) worden op dezelfde absurde manier geëvalueerd. Altijd wordt er wel een maatstaf gevonden om het een succes te noemen.
Nog absurder wordt het daarna. Gennez komt plots met de mededeling dat de podcast toch wordt stopgezet. Ondanks dat gigantische succes dus.
De reden? "De haat en polarisatie die er ontstaan is door fakenews, voornamelijk vanuit het parlement". Er wordt naar mij verwezen.
Met andere woorden: ik heb de verspilling van deze podcast aangekaart. Daardoor zijn veel mensen in een blinde, irrationele woede gestort. Als hulpeloze, domme schapen, geleid door de gemene volksmenner Vande Reyde. En daardoor durven de podcastmakers hun huis niet meer uit.
In de competitieve discipline van kromme drogredenen is dit toch een nieuw wereldrecord. Sammy Mahdi, Ben Weyts, Melissa Depraetere. Zowat de hele Vlaamse podcastscene. Iedereen heeft afgelopen zomer dit fiasco veroordeeld. Maar plots zou het allemaal haat en fakenieuws zijn?
Naast haar knikt een kabinetsmedewerker goedkeurend mee. Ik durf te geloven dat iedereen in hun bubbel er echt zo over dacht tijdens de evaluatie.
Dit is helaas hoe onze overheid werkt. Een virtuele realiteit, opgebouwd uit mumbojumbo-evaluaties en drogredenen. Zelfs wanneer ze een put zo diep hebben gegraven dat ze er niet meer uit raken, rest uiteraard enkel nog: "haat, mensen zijn dom, polarisatie".
We zullen dus niets uit dit fiasco geleerd hebben. Op naar de volgende nutteloze subsidie. Waarbij het voor de zoveelste keer weer mijn schuld zal zijn dat ze uiteindelijk geheel onterecht wordt afgeschaft.