رابطه چپ و فلسطین بعد از هفت اکتبر، در «اللّهم سدّد رمیهم» تعریف میشه نه هشتگ فری پلستاین زدن توی کافه و گعده‌های سوشال بگیر. زنده باد مقاومت پاینده باد ایران

در سکولارترین حالت ممکن میگم که حافظ آب و خاک، همون تفکر ولایت محور مذهبی بود. هر مدلی از حاکمیت و نیروهای مسلح، در مقابل این آرایش نظامی آمریکا در منطقه تسلیم می‌شد (گواهش تمام کشورهای منطقه) به غیر از حکومت شیعی و سپاه.

کشور آمریکا بر گور بزرگترین نسل‌کشی تاریخ، چیزی قریب به هشتاد میلیون بومی قاره آمریکا در طول ۴۰۰ سال بنا نهاده شده. این کشور در تاریخش هیچ وقت دست از خونریزی و استعمار‌ و کشتن دست نکشیده است. آمریکا و ساختار سیاسی و اقتصادیش عصاره‌ی رذالت بشری در اعلی‌ترین نوع خود است.

📌 کاراکاس -‌ تهران: یک سناریوی فرضی 🔻« قریب به یک سال از حملات نظامی گسترده‌ی ایالات متحده، با همراهی بلوک ناتو، رژیم اسرائیل و‌ تمام مؤتلفان منطقه‌ای آنان به ایران، ترور گسترده‌ی مقامات رسمی حکومت جمهوری اسلامی، ازجمله رهبر ایران و شماری از فرماندهان نظامی و امنیتی، و نیز ربودن برخی دیگر از آنان می‌گذرد، و در طی این مدت، یکی از مقامات سابق حکومت ایران در هماهنگی با واشنگتن، اداره‌ی موقت کشور را در «دوران گذار» تا برگزاری انتخاباتی در آینده برعهده گرفته است. 🔻از زمان وقوع این دخالت نظامی خارجی و اقدام به کودتای خونین در ایران، بیش از ۱۰ هزار نیروی نظامی ارتش ایالات متحده در مناطق جنوبی ایران در مجاورت پروژه‌های نفت و گاز ایران و در اطراف تنگه‌ی هرمز مستقر شده‌اند؛ طبق اعلام سنتکام، ایالات متحده جزیره‌ی خارک و چابهار را هم‌چنان در تصرف خود دارد. فرودگاه‌های اصلی و بنادر کلیدی نیز در کنترل ارتش آمریکا است و پروازهای شناسایی و رصد امنیتی موثر نیز در سرتاسر ایران برقرار است. 🔻به موازات کودتای آمریکایی- اسرائیلی در ایران، امارات متحده عربی جزایر سه‌گانه‌ی ایران را با چراغ سبز ایالات متحده و همکاری رژیم اسرائیل اشغال کرده است. ارتش ترکیه وارد خاک ایران شده و تحت عنوان یک منطقه‌ی حائل، عمق ۳۰-۴۰ کیلومتری خاک ایران را در امتداد مرزهای خود اشغال کرده است. تحریکات قومی، شورش‌های مسلحانه و بی‌ثباتی در کرانه‌های ایران، شامل مرزهای غربی (کردستان)، شمال غرب (آذربایجان)، جنوب شرق (سیستان و بلوچستان) و مناطقی از جنوب غرب (خوزستان) تشدید شده و امکان وقوع جنگ داخلی موضعی بسیار زیاد است. 🔻اقتصاد ایران تحت عنوان «نظارت مالی بیرونی» «بازآرایی» شده است. واشنگتن بر نفت و معادن ایران کنترل مالی و قراردادی دارد. درآمدهای نفتی از مسیر حساب‌های تحت نظارت خزانه‌داری آمریکا عبور می‌کند و عملاً واشنگتن تعیین می‌کند کدام شرکت‌های خارجی مجاز به خرید یا صادرات نفت ایران هستند. هم‌چنین تهران باید برنامه‌های هزینه‌کرد خود را برای تأیید با واشنگتن ارائه دهد تا بتواند از محلّ فروش محصولات نفتی یا معدنی خود، مبالغی را از وزارت خزانه‌داری آمریکا دریافت کند. 🔻افزایش فقر مطلق، تورم افسارگسیخته بالای ۵۰۰٪، نابودی ریال در برابر دلار، دستمزدهای ناکافی، کمبود غذا و سوخت، و قطعی‌های گسترده‌ی گاز و برق همچنان بر زندگی روزمره‌ی میلیون‌ها ایرانی حاکم است و چشم‌اندازی برای بهبود آن نیز دیده نمی‌شود. 🔻مریم رجوی، رضا پهلوی و بسیاری دیگر از چهره‌های اپوزسیون برانداز جمهوری اسلامی به ایران بازگشته‌اند؛ پس از کودتا هزاران نفر از افراد به اتهام وابستگی به حکومت سابق به زندان افتادند، اعدام صحرایی یا ناپدید شدند؛ اما چندصد زندانی امنیتی که در حکومت قبل به زندان افتاده بودند نیز آزاد شدند و بسیاری از مجرمان امنیتی که به دلیل همکاری با دولت‌های متخاصم و اقدام علیه امنیت ملی از ایران گریخته بودند، به ایران بازگشتند یا درحال بازگشت هستند. 🔻اگرچه بسیاری بدبینانه به این رویدادها نگاه می‌کنند، اما همواره باید نیمه‌ی پر لیوان را هم دید! از جمله این که رهایی از یک حکومت «غیردمکراتیک» و «اقتدارگرا» و حرکت به سمت یک حکومت «نرمال»، «متعارف»، و «دمکراتیک» که با «دنیا» سر ناسازگاری ندارد و دائماً در اندیشه‌ی بازی بر خلاف «نظم موجود» نیست، مسیری پرهزینه و دشوار است که غالباً بدون دخالت نیروهای خارجی ممکن نیست. از این رو باید چشم‌ها را شست و به جهان دیگرگونه نگریست. آیا این صدای گام‌های آرام دمکراسی نیست که می‌شنویم؟!» 🔻پ.ن۱: آن‌چه خواندید، روایت معمول کودتا، کشتار، اشغال، غارت، و استعمار (به ویژه آمریکایی) به سعی تحلیلگران غرب‌شیفته‌ی ایرانی است که از شنیدن واژگان «استقلال»، «مقاومت»، «امپریالیسم‌ستیزی»، «استعمارزدایی» و نظایر این‌ها کهیر می‌زنند. چه جای شگفتی است اگر از این چارچوب ذهنی، بزک‌ کردن ترکمنچای، زیباسازی بمباران بلگراد و طرابلس، محکومیت‌های کاغذی علیه نسل‌کشی در غزه، و انکار میناب و لامرد بیرون می‌زند؟ هیچ.

وقتی اختلال شخصیتی هیستریانیک (هیجانی-نمایشی) داری و جمهوری اسلامی دیگه بهونه حجاب دستت نمیده، به هر دلقک بازی تن میدی تا دیده بشی.

چیزی که غربگراهای ایرانی بعد از سال‌ها مطالعه‌ی دموکراسی غربی نفهمیدن اینه که کشورهای غربی، قبل از رجوع به دموکراسی، خیالشون از قدرت نظامی و استقلال کشورهاشون راحته. برساختِ رأی مردمی وقتی پشتوانه‌ی نظامی و استقلال اقتصادی نداره، یا میشه دولت پارلمانی ضعیف و مطیع یا سقوط میکنه.

这帮伊朗保皇派脑子里全是💩。 99% 的中国人都不知道巴列维是谁。 中东这么多国王，谁会在乎一个47年前就被推翻的一个国王？ 还国王万岁？ 你以为你是谁？

حالا که باز کفتارها از سوراخ بیرون اومدن، بد نیست بازم اعلام موضع کنم.

یه جوری میگن فلان بازه به نفع اسراییله حمله کنه، فلان بازه زمانی به نفع آمریکا، که انگار ایران قراره بشینه نگاه کنه این حملات رو. شب اول حمله، چنان پاسخی میده ایران که کمترین نگرانی جهان، قیمت نفت باشه.

اولاً این روزها اگه تردیدی در دل داشتین که ایران در نبرد نهایی، سربلند بیرون می‌آد یا نه، بدونید نگهبانانِ این آب و خاک اینگونه اسفندیارانی بوده و هستند. اما، آن روز که این جنگ تمام می‌شود، دردِ سوگ این جان‌های نازنین آغاز می‌شود و امان از آن درد.

شعف شهروندان کویتی و‌ بحرینی، نمادی از بغض فروخورده‌شان در برابر یک قرن استعمار غرب در عین غارت و حقارت این سرزمین‌هاست. مردمان جنوب خلیج فارس، برخلاف ایرانی‌ها‌که ۴۷ سال، حکومت مستقل داشته‌اند، اهمیت استقلال را به خوبی در می‌یابند.

این پیام مکرون به ترامپ گوشه ذهنتون باشه تا اعتراضات فرانسه رو با لذت بیشتری تماشا کنید. نوشته بود دوست من، نمیفهمم با گرینلند چیکار داری، ما میتونیم "کار های بزرگی در مورد ایران بکنیم". این چهل روز قبل از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران بود و همزمان با حرکت ناو های آمریکا.

تاریخ می‌نویسد که وقتی فرزندان فاطمه پای ایران و پرچمش ماندند، فرزندان خودخوانده‌ی کوروش، بر جسم بی‌جان کودکان این سرزمین رقصیدند.

بی ارتباطه با ویدیو، اما سرکار یه وقتایی خیلی دلم برای شهدای جنگ می‌گیره. از خود خامنه‌ای، لاریجانی، سپهبد موسوی، باقری و … ولی وسط یه عده آدم خشمگین و فحاشم که به ناچار گوش میدم چرندیاتشون رو و مثل این مادر دلشکسته ته دلم میگم: «دوسش داشتم، خیلی».

هربار در دروغگویی اصلاح طلب جماعت، شک کردید، یادتان باشد تک تکِ اپوزیسیون ایرانی که امروز چاکر و مزدبگیر اسراییل است (تمام مشاوران پهلوی، مسیح، اینترنشنال، منوتو و …)، روزی شاگردان مکتب همین اصلاح‌طلبان بوده‌اند.

اسراییل در آن شب نحس، فقط انبار نفت‌ها را نزد، خطوط لوله‌ی انتقال بنزین از پالایشگاه اصفهان و اراک به شهر ری را هم هدف قرار داد. اتفاقی که می‌توانست تهران و شمال کشور با ۶ میلیون مسافر را دچار کمبود شدید بنزین کند. صنعتگران نفت ۱۰۰ ساعت، بی وقفه بیدار ماندند و تعمیرش کردند.

چوبِ برادران ما، سال‌ها پیش لانه زنبور را درنوردید و اکنون در ماتحت «زنبوردار»‌ است. تمام «تصمیم‌»های ممکن هم گرفته شد و نتیجه‌اش تا کنون تثبیتِ قدرت ژئوپلیتیک ایران بوده. خواندن این تحلیل به من شرم نیابتی، از باب ایرانی بودن داد.

آن آدم‌کش ضدایرانی دستش به خون کودکان میناب آغشته است، آقای «بلاهت پیشه» به ایشان در مورد نزاکت دیپلماتیک تذکر می‌دهد؛ ترکیب آزاردهنده‌ای از بی‌خردی، خودتحقیری و غربزدگی.

فیلم «نجات سرباز رایان» در دل اون همه آشوب جنگی، جزئیاتی داره که شاید در نگاه اول متوجهش نشید. در حالی که امدادگرها با تمام توان تلاش می‌کنن جان یک سرباز زخمی رو نجات بدن، سرباز دیگه‌ای بی‌سروصدا زخم خودش رو می‌بنده و بعد به مسیرش ادامه می‌ده. لحظه‌ای کوتاه، اما تلخ؛ تصویری از واقعیت بی‌رحم جنگ، جایی که گاهی حتی فرصت نمی‌کنی به زخمی که خودت برداشتی رسیدگی کنی. گاهی باید با همون زخمی که از جنگ برداشتی، به جنگیدن ادامه بدی.