Zoals mijn zoon vanmorgen zei: "Fok deze shit." Niet omdat hij niet 'inclusief' wil zijn, maar vanwege de exlusiviteit waarmee die inclusiviteit wordt opgedrongen. Een eerder jaar kregen kinderen die niet onder de paarse ballonnenboog over de paarse loper wilden lopen het aan de stok met de leerlingcoördinator, want "Vind jij dan niet dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn?" Wil je niet actief meedoen aan het regenboogcircus, dan hoor je er niet bij en ben je dús intolerant. Het is een soort omgekeerde uitsluiting, waar steeds meer mensen een afkeer van krijgen. Mijn zoon weet er zelf alles van wat het is om een 'minderheid' en anders te zijn. Iemand daarom niet accepteren is wat hem betreft compleet achterlijk. Maar acceptatie bewerkstellig je niet door kinderen over een paarse loper te jagen, of 150 parlementariërs proberen te dwingen tot diep in de nacht in de Kamer te blijven zitten om te stemmen over een activistische vlag. Acceptatie bereik je door ergens normaal over te doen. Misschien wordt het tijd om daar weer eens mee te beginnen.
archive.is/qgtEp