I’m a big fan of Reza Pahlavi

امروز سالگرد کشته شدن مظلوم‌ترین آدم روی زمینه. ما تورو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنیم خدانور...

۱۰۰ روز پیش، در ۱۸ و ۱۹ دی ماه، میلیون‌ها ایرانی با آگاهی نسبت به این‌که چه بهایی ممکن است بپردازند، به خیابان‌ها آمدند. بیش از ۴۰ هزار قهرمان، این بها را برای سربلندی، آزادی و رهایی ایران با فدا کردن جان خود پرداختند. زنان جوان روسری‌های خود را در مقابل سرکوبگران مسلح از سر برداشتند. دانشجویان با سازماندهی اعتراضات، در مقابل نیروهای لباس شخصی در دانشگاه‌ها ایستادگی کردند. معلمان، وکلا و کارگران محل کار خود را ترک کردند. مغازه‌داران به نشانه همبستگی مغازه‌های خود را بستند. میلیون‌ها تن از مردم ایران، شهر به شهر، جلوه‌ای حماسی از همبستگی ملی به نمایش گذاشتند و جهان را مبهوت خود کردند. رژیم با شلیک گلوله، بازداشت‌های گسترده، و دادگاه‌های نمایشی و اعدام پاسخ داد. ایرانیان در رویارویی با یک شر غیرانسانی، شجاعتی مافوق بشری از خود نشان دادند. بیش از ۴۰ هزار تن جان خود را فدا کردند. هموطنان من به راه خود ادامه دادند و شجاعت آنها در تاریخ ماندگار خواهد بود. این نبرد نهایی است و ملت بزرگ ایران برای غلبه بر جمهوری اسلامی آماده می‌شوند. در این نبرد برای بازپس‌گیری کشورمان و آزادی ملتمان، از مبارزه دست نخواهم کشید. امیدوارم جهان در کنار ما باشد؛ اما چه باشد و چه نباشد، مبارزه ما ادامه خواهد یافت و ما ایران را آزاد خواهیم کرد.

چند وقت پیش یکی از پرسنل بیمارستان بهشتی زنجان از من سوال کرد: آیا اطلاع دارید عرشیا رو بعد از تیر خوردن کدوم بیمارستان منتقل کردن؟ گفتم بله بیمارستان بهشتی. ازش سوال کردم چیزی میدونی؟ شما شب ۱۸ دی عرشیای منو دیدی؟ وقتی دیدینش هنوز زنده بود؟ بغض گلوشو گرفته بود، نمی خواست تعریف کنه، یعنی میخواست اما نمیتونست. بهش اصرار کردم و گفتم باید بگی چون من مادر عرشیا هستم. گریه‌ش گرفت و ادامه داد: من بعد از اون شب لعنتی هنوز خودمو پیدا نکردم و هر شب به یاد این بچه‌ها اشک میریزم. گفت تو اون شب سرد، مردم یازده نفر رو با ماشین شخصی و موتورشون آوردن جلوی در ورودی بیمارستان و اینطوری بود که روی کف سرد و یخ زده‌ی سنگفرش رها میکردن و خودشون با ترس و وحشت زیاد فرار میکردن. ما همه باهم بچه‌های غرق در خون رو که بعضی‌هاشون ناله‌ی ضعیفی میکردن و بعضی‌هاشون انگار بیهوش شده بودن رو با سرعت و سراسیمه منتقل میکردیم به داخل بیمارستان. بهش گفتم از عرشیا بگو، آیا اون شب وقتی رسید اونجا هنوز جون داشت؟ سرشو با ناراحتی تکون داد، کمی تو سکوت فرو رفت و بعد گفت: پسرتون خیلی زیبا بود😭 #جاویدنام_عرشیا_براری

راهپیمایی ایرانیان ساکن سوئد در استکهلم برای رساندن صدای مردم ایران به جهانیان و اعتراض به اعدام زندانیان سیاسی توسط جمهوری اسلامی #آخرین_نفس

پیام ایرانیان از داخل کشور: «مسعود پزشکیان و عباس عراقچی نماینده ملت بزرگ ایران نیستند و جای این جنایتکاران که خون ده‌ها هزار ایرانی مظلوم را زمین ریخته‌اند، در دادگاه‌های بین‌المللی است، نه در سازمان ملل متحد.»

ما این بازی را از بریم. حمله می‌کنند به اسرائیل. می‌گویند جنگ، مردمان را می‌کشد. برای‌شان از شیوه جنگیدن اسرائیل و استفاده از بمبهای هوشمند و پرهیز از کشتن مردمان و اخطار تخلیه پیش از حمله و … می‌گوییم. می‌گویند یک نفر کشته هم زیاد است. می‌پرسیم جنگ را کنار بگذارید. راه حل‌تان چیست؟ می‌گویند مردم. می‌گوییم مردم آمدند و به جای یک نفر کشته که زیاد بود، چهل هزار کشته دادیم. می‌گویند فراخوان اشتباه بود. می‌گوییم فراخوان را هم کنار بگذارید. رهبری انقلاب را هم حذف کنید. این حکومت را چگونه کنار می‌زنید؟ می‌گویند صبور باشید. ما این بازی را از بریم. هدف حذف هرگونه امکان براندازی این حکومت است. تراستی‌ها سر کیسه را شل کرده‌اند. سراغ همه رفته‌اند. مبارزان‌ چهل‌ساله را هم خریده‌اند. …مشتهای آسمان‌کوب قوی وا شده است و گونه‌گون رسوا شده است یا نهان سیلی‌زنان یا آشکار کاسه پست گدایی‌ها شده است… ما این بازی را از بریم. پرچم ما شیر و‌ خورشید است. رهبرمان شاهزاده رضا پهلوی و متحدمان اسرائیل. هر کس که در برابرمان ایستاد، از رویش عبور می‌کنیم. ما هدف را گم نمی‌کنیم. این حکومت و تمام یاران دیروز و امروزش را کنار می‌زنیم. میلیونها دلار پول‌پاشی تراستی‌ها را با میلیونها ایرانی در کف خیابان، بی‌اثر می‌کنیم. ما این بازی را از بریم.

. دیـدی کـه بـر مـزارش... رقـصِ پـدر کـدام اسـت...؟ ایـن هلـهلـه عـزا نیسـت... آئـیـنِ انـتـقـام اسـت... جـاویـد نـام #ایلیا_اجاقلو ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ @Ebihamedi @monaborzouei #انقلاب_شیروخورشید #جاویدشاه .

از او بگو به دنیا.. از او که قصه ای داشت او جشنِ زندگی بود.. سروی که قد برافراشت از اُجرتِ گلوله .. از شر که می‌هراسد از مادری که او را از خال می‌شناسد از او بگو به دنیا.. ای شاهدِ غروبان! این رقصِ بی‌سران است، این داغِ پایکوبان.. یاد آر اگر رگت را با مرگ می‌خراشی تو بازمانده‌ای تا او را گواه باشی! دیدی که بر مزارش، رقصِ پدر کدام است؟ این هلهله عزا نیست.. آئینِ انتقام است از او بگو به دنیا.. از نغمه‌ای که سر داد از او که نیمه جان بود در کیسه‌های اجساد… از او بگو به دنیاااا

دانیال عیوضی، از بازماندگان شجاع جنایت دی ماه، در شورای حقوق بشر سازمان ملل، نماینده جمهوری اسلامی را به چالش کشید و از ابعاد هولناک کشتار دی‌ماه، قتل ده‌ها هزار نفر به دست رژیم و حمایت مردمی از شاهزاده رضا پهلوی سخن گفت. نماینده رژیم تلاش کرد صدای او را خاموش کند، اما ناکام ماند. رئیس جلسه اعتراض نماینده جمهوری اسلامی را رد کرد و از دانیال خواست به سخنانش ادامه دهد.

Ali Zarei, a patriotic political prisoner blinded in one eye during the 2022 uprising, announced in a phone message from Ghezel Hesar Prison that his unjust death sentence has been upheld by the Islamic Republic’s court. Emphasizing that he has never engaged in any violent acts, Zarei urged human rights organizations and the global public to be his voice and stop the Islamic Republic from executing him. Stand with Ali Zarei and be his voice. Do not let the regime’s killing machine take the life of this brave young man.

یاد دختر شجاع ایران گرامی.

چهار سال از روزی می‌گذرد که جلادان ضحاک، جان دختر ایران، مهسا امینی، را گرفتند. جمهوری اسلامی گمان می‌کرد می‌تواند خون مهسا را نیز مانند خون بسیاری دیگر پایمال کند، اما یک ایران برای او به پا خاست. ضحاک، برای آنکه نشان دهد مهسا را به قتل نرسانده است، قلب جوانان دیگری را نیز نشانه گرفت، از نیکا و سارینا تا کیان و خدانور، از حمیدرضا و مجیدرضا تا صدها فرزند دیگر ایران. چهار سال بعد، ملت ایران در مرحله‌ای دیگر از همان مبارزه ایستاده است. مسیری که از خیزش‌های پیشین گذشت، امروز به انقلاب شکوهمند شیر و خورشید رسیده است، جایی که مبارزات ملت ایران، با همه تجربه‌ها و هزینه‌هایی که پشت سر گذاشته، در یک هدف ملی به هم پیوند خورده است: بازپس‌گیری ایران از رژیم تبهکاری که نزدیک به نیم قرن است میهن‌مان را به گروگان گرفته است. این همبستگی ملی یک‌شبه به دست نیامده است. پشت آن، راهی طولانی، دشوار و پرهزینه قرار دارد، راهی که ملت ایران از گردهمایی پرشکوه روز کوروش در آبان ۱۳۹۵ آغاز کرد و در دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و خیزش‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ به آن تجربه و بلوغ بیشتری بخشید، خیزش‌هایی که هر یک بخشی از ستون‌های انقلاب ملی ایران را شکل داده‌اند. هر جان فداشده، مسئولیتی بر دوش ما گذاشت؛ و هر فراز و فرود، ملت ایران را برای گام بعدی آماده‌تر کرد. تا امروز که ایرانیان، یک‌صدا و زیر پرچم ملی خود، برای بازپس‌گیری ایران ایستاده‌اند. یاد مهسا امینی و همه زنان و مردان شجاعی که جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند، برای همیشه در حافظه ملت ایران جاودانه خواهد ماند. ما راه آنان را تا آزادی و بازپس‌گیری ایران ادامه خواهیم داد. پاینده ایران رضا پهلوی

خلبان فک میکنه که دعاها و خدای او نجاتش داده ولی نمی دونه که این دعای ۸۰میلیون ایرانی بود که پشت خلبان امریکایی بود

Twenty-five years ago, in the days after 9/11, Iranians filled Tehran's squares with candles for the American dead, watched by the same security forces that still oppress them today. While global news networks were broadcasting shocking footage of celebrations in the Middle East region, the people of Iran stood as a profound, solitary exception of human empathy for Americans. The regime chanted death. Our people offered light. Iranians and Americans have never been enemies. We share one common enemy: the Islamic fanaticism that murdered the 2,977, and that has held my country hostage for 47 years. We also share a fundamental common value: liberty. Liberty is the cornerstone on which America is built and what Iranians are fighting for today.

میلیون میلیون عاشق داری تو ایران، بزرگمرد تاریخ