آدمها به شدت نیازمند امنیت، پذیرش و کاهش اضطراب خود هستند. در این میان، اغلب عشق به عنوان میانبری برای رسیدن به تمام این موارد دیده میشود. وقتی انتظار داریم عشق تمام مشکلات فردی، تنهاییها، کمبودهای شخصیتی و اضطرابهای درونی ما را حل کند، بار سنگینی را روی دوش فرد مقابل میگذاریم. هیچ کس نمیتواند جایگزین تلاش فردی و حل تعارضات درونی خود شخص شود.