Kozak w necie, 🤡 w świecie.

The GRU hacked into Jared Kushner's iPhone. Dutch military intelligence (MIVD) then recruited a GRU spy who gave them access to the hacked phone. What MIVD discovered was that Kushner had access to two bank accounts --one Azerbaijani, the other Israeli --where Saudi Crown Prince Mohammed bin Salman and Emirati ruler Mohammed bin Zayed deposited money. It sounds like a slightly far-fetched episode of "Slow Horses," but it's real. And it proves just how eye-poppingly corrupt this administration was and continues to be as its "special envoy" decides the fate of tens of millions in Europe in the Middle East. Simply incredible reporting by Matthew Cole, drawn from his new book on Kushner. vanityfair.com/story/jared-k…

Lineup sceny podcastowej na Igrzyskach Wolności! 24 października przez cały dzień nasi goście i gościnie rozmawiać będą o współczesnych wyzwaniach. Zmianach klimatu i relacjach polsko-rosyjskich. Planie Balcerowicza i kolarstwie. Klasowości i aferach politycznych. Amerykańskich wyborach połówkowych i polskiej lewicy. Do zobaczenia w Łodzi! Transmisja na żywo dostępna na profilach @Freedom_Games Partnerem cyklu podcastów realizowanych przez Politykę Insight podczas Igrzysk Wolności 2026 jest @Orange_Polska

Steve Witkoff to Putin: You talk so much about my president, President Trump, being a humanitarian. You are a humanitarian also, sir, and I salute that, I commend you, and I thank you again.

Czy w spolaryzowanym świecie solidarność stała się reliktem? Tomasz Stawiszyński w eseju „Solidarność. Reaktywacja” pyta, gdzie dziś szukać idei „wspólnego dobra”, która ma być podstawą wzajemnej solidarności, a wywiedziona z koncepcji filozoficznych czy religijnych musiałaby stać się fundamentem życia zbiorowego. Rozpad poczucia wspólnoty, który przybywa wraz z liberalizmem i hiperindywidualizmem nie sprzyja tworzeniu wartości uniwersalnych. @TStawiszynski podejmuje temat polityk tożsamościowych i opisuje, jak razem z powrotem do zamkniętych, wielobiegunowych wspólnot osłabiają one to, co wspólne. Jednolitych odpowiedzi nie ma, ale jedno wydaje się pewne: „mocna i trwała wola działania na rzecz dobra wspólnego” to jednak fundament świata, w którym większość z nas chciałaby żyć. A uznanie tej potrzeby jest pierwszym krokiem do odbudowy wzajemnego zaufania. Zapraszamy do lektury kolejnego eseju z cyklu „Ćwiczenia z przyszłości: Słowa, które znaczą". politykainsight.pl/cwiczenia… O solidarności, również w kontekście pragmatycznym, będziemy rozmawiać 21 października z autorem eseju i Agatą Romaniuk w Big Book Cafe MDM o 19:30. Do zobaczenia!

Gdyby zmienić Roberta Mazurka na Donalda Tuska to na tym zdjęciu z dzisiejszego poranka na 100 procent mamy przyszłego premiera. Można zresztą zaproponować na wieczór: wskaż przyszłego premiera ⤵️

Czy Polska może być południowym krajem skandynawskim? W raporcie "W stronę morza. Potencjał gospodarczy północnych regionów Polski", którego premiera odbywa się dziś w Sopocie, analizujemy zwrot Polski na północ, jego uwarunkowania oraz aktualny stan potencjału gospodarczego, demograficznego i infrastrukturalnego północnych regionów kraju. Nasi eksperci, @tomasz_sawczuk, Dominik Brodacki (@DomBRODACKI), Marek Świerczyński oraz Jan Jęcz, omawiają w publikacji kluczowe przewagi Wybrzeża w kontekście transformacji energetycznej, roli Bałtyku w architekturze bezpieczeństwa, rozwoju logistyki i nowych technologii. Przedstawiają również główne szans i wyzwania rozwojowe oraz rekomendacji dla polityki państwa. Zapraszamy do lektury. Raport jest dostępny również w wersji angielskiej. Link w komentarzu Raport powstał na zlecenie @PEJ_PL

To już nie jest kaprys nieobliczalnego biznesmena. To Stany Zjednoczone sprzymierzone z brutalnym agresorem i krwawym reżimem. I to w walce nie z Ukrainą, tylko ze światem Zachodu. Mam obawy, iż te wszystkie fantazje na temat Grenlandii, Kanady i „wychodzenia” USA z NATO były tylko przygrywką.

Jedna z najciekawszych debat w tym roku: @marcingielzak i @wsamraz. Red. Giełzak trafnie dotyka problemu jurystokracji i jurydyzacji polityki - zawłaszczania przez władzę sądowniczą kompetencji zastrzeżonych dla suwerena i parlamentu (szczególnie do rozstrzygania sporów typowo politycznych i światopoglądowych, najczęściej zgodnie z podejściem lewicowo-liberalnych elit), ale idzie zdecydowanie za daleko twierdząc, że swobody decyzyjnej woli suwerena nic nie powinno ograniczać (powinno - są to zasady konstytucyjne, dość trudne do zmiany, oraz fundamentalne prawa naturalne, z przyrodzoną godnością człowieka, wolnością osobistą i własnością prywatną na czele). Poniżej istotniejsze fragmenty debaty. Marcin Giełzak: Uważam, że liberalizm ma błędną antropologię. Wierzy w jednostkę jako taką, która moim zdaniem nie istnieje. Widziałem Polaków, Niemców, Japończyków, Tajów, Brazylijczyków, widziałem mężczyzn, kobiety, no nie widziałem jednostki. (...) Z błędnej definicji antropologii, człowieka, moim zdaniem musi wynikać błędna definicja społeczeństwa. (...) Społeczeństwo nie tworzy kontraktu. Naród nie jest spółką akcyjną. Jest więzią organiczną. Jest więzią duchową. Jeśli jest błędna definicja społeczeństwa, to musi być błędna definicja państwa. Państwo nie jest stróżem nocnym pilnującym kontraktów. Państwo jest wyrazem woli powszechnej. Państwo jest wyrazem naszych wspólnotowych dążeń, które płyną z głębi tego tysiąclecia, że tak powiem. I moją obawą w wypadku pewnego postrzegania środowisk liberalnych byłoby to, że liberalizm staje się narzędziem albo językiem krytyki demokracji. To znaczy boimy się ludu, który będzie naprawdę samorządny, i zastanawiamy się, jak udaremnić jego plany. Wolałbym, żeby definicja demokracji liberalnej nie brzmiała tak, że demokracja istnieje tylko wtedy, gdy rządzą liberałowie. No i nadal niepokoi mnie na przykład sądownictwo konstytucyjne, rozumiane jako trzecia izba parlamentu, i to jeszcze ta najważniejsza. Generał de Gaulle powiedział kiedyś bardzo dobrze, że we Francji Francuzi są sądem najwyższym. Ostatecznie suweren decyduje, czego chce. (...) Marcin Matczak: Koniec XVIII wieku pokazał, jak ten sąd działał [trafne nawiązanie do terroru rewolucji francuskiej - efektu poglądów J.J. Rousseau]. (...) Marcin Giełzak: Bo w sytuacji, w której czyjaś wola istnieje ponad wolą suwerena, to on jest suwerenem. Jeśli ludzie głosują za czymś, jeśli ludzie chcą oczekiwanych rezultatów, a potem słyszą, że nie mogą tych rezultatów uzyskać, choć jednoznacznie wyrazili poparcie, bo jest ktoś inny, czyja wola stoi ponad nimi, to mamy to, co mamy. (...) Marcin Matczak: Ja wolałbym świat bez gilotyny. Wolałbym sądownictwo, które nie gilotynuje. Chciałem tylko zapytać: nie widzi pan, nigdy pan nie widział jednostki, ale czy widział pan naród? (...) To znaczy idea, że nie ma jednostki, ale jest naród, moim zdaniem naprawdę bardzo zbliża lewicę do prawicy. To znaczy ten sposób myślenia sprawia, że nie ma miejsca na widzenie człowieka jako jednostki, która przecież ma wolną wolę i jakąś świadomość podejmowania decyzji. Oczywiste jest, że jesteśmy zdeterminowani i ewolucyjnie, i kulturowo, i na mnóstwo sposobów. Nie jest jednak prawdą, że idee liberalne zakładają, iż nasza ojczyzna jest strefą wolnocłową. (...) Jeśli ludzie w Polsce chcą dać Braunowi większość konstytucyjną, co ich powstrzymuje? Jaki liberalny wynalazek im w tym przeszkadza? W ogóle tego nie rozumiem. I jeszcze jedna uwaga dotycząca tego Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał Konstytucyjny musi być w pewnym sensie trzecią izbą parlamentu i jest oczywiście antydemokratyczny. Dlaczego tak jest? Bo idea demokracji ma wadę. Konstytucjonaliści o tym pisali. Jest wybitna książka "Demokracja i nieufność". Mówię o niej w przenośni, mówiąc, że ta wada polega na tym, że w kraju albo w demokracji kanibali 51 procent może zagłosować za zjedzeniem pozostałych 49. I nic nie da się z tym zrobić. Dlatego musi istnieć antydemokratyczny bezpiecznik, który sprawia, że jeśli większość chce zaatakować mniejszość, nie będzie mogła tego zrobić. A John Hart Ely w swojej bardzo rzeczowej książce dotyczącej sądownictwa konstytucyjnego w końcu uderza w wielki dzwon i mówi tak: „Sądy konstytucyjne istnieją po to, żeby Auschwitz nigdy się nie powtórzył”. Bo Auschwitz był przykładem, w którym większość izolowała, zamykała, zabijała i paliła mniejszość. I ta pokusa nadal istnieje, bo wszyscy czujemy, że jesteśmy najmądrzejsi na świecie i że inni ludzie powinni myśleć tak samo jak my. A jeśli nie ma blokady dla większości, która chce zaatakować mniejszość, to znaczy nie ma prawa, nie ma praworządności, nie ma reguł, to nie da się tego zablokować. Jeśli założymy, że suweren może robić, co chce, to jeśli suweren zdecyduje, że ktoś musi zostać poświęcony, będziemy musieli powiedzieć: tak, suweren może to zrobić. Już wiemy, że tak nie może być, bo nauczył nas tego XX wiek, i że to, iż jest trzecią izbą, nie jest błędem, to jest cecha. Tak ma być. Ma to być niedemokratycznie wyłoniona grupa ludzi z władzą nadaną przez parlament. Poza tym właśnie po to parlament powołuje sędziów Trybunału Konstytucyjnego, żeby blokować działania większości. I to, niestety, jest problem, przed którym stoimy. Czy nie będzie tak, że po jakichś przyszłych wyborach nasza polaryzacja i nasz antyliberalizm dojdą do takiego stopnia, że pojawi się nowy Kornel Morawiecki, dużo groźniejszy, i powie: „Rozumiem, że jest prawo, ale ponad prawem jest dobro narodu, i ja je definiuję, i niestety to dobro narodu was nie obejmuje, i co wtedy zrobimy?” (...) Marcin Giełzak: Wspomniał pan o Auschwitz i o tym, że musimy trzymać się reguł, żeby to się nie powtórzyło. (...) mam nadzieję, że nie usłyszę, jak pan znowu mówi, że demokracja równa się Hitler. Demokracja nie była istotą problemu w Niemczech. Przypomnę, że ani bolszewicy w Rosji, ani Hitler nigdy nie wygrali wyborów w taki sposób, żeby mogli rządzić samodzielnie. Bolszewicy zdobyli władzę w wyniku zamachu, obalając rodzącą się demokrację w Rosji. Co zrobił Hitler? Poparcie Hitlera w ostatnich wyborach, w których brał udział, spadło, nie wzrosło, i miał z tym problem, i miał jeszcze większy problem. (...)

Gdy przeczytałem o spotkaniu polskiego prezydenta z Mannym Pacquiao, uśmiechnąłem się, wzruszyłem ramionami i wróciłem do swoich spraw. Ot, klasyczna dyplomacja publiczna. Może pomogło mi to, że wiem, kim jest Pacquiao. Ba, nawet oglądałem ze dwie jego walki, gdy był na bokserskim topie, choć żaden ze mnie kibic boksu. Ale zamieszanie w Polsce i skala komentarzy od czapy jest zdumiewająca. Amerykańscy prezydenci rzucają piłki na stadionach, grają w koszykówkę, czasem na saksofonie. Donald Tusk biega nie tylko po Łazienkach, ale również (ostatnio) w Tokio. Polski prezydent boksuje z legendą światowego boksu. Politycy wszędzie wykorzystują takie okazje, by promować siebie, swoje programy polityczne i swoje kraje. Sparing z Pacquiao? Bardzo dobry pomysł, zrealizowany z wdziękiem i humorem. Na Filipinach jego nazwisko otwiera więcej drzwi niż niejeden dyplomatyczny komunikat. A wspólny trening przyciąga uwagę ludzi, którzy nigdy nie przeczytaliby relacji z oficjalnego spotkania z prezydentem, jakiegoś odległego kraju. Tym bardziej, że media na świecie wiedzą, że Nawrocki trenuje boks. Trump z tego właśnie powodu zaprosił go na galę do Białego Domu. Prezydent zrobił dobrą robotę dla promocji Polski - wsparł budowę jej pozytywnego wizerunku. Czy to przynosi automatyczny zwrot z inwestycji? Nie. To tak jak z edukacja publiczną. Inwestujemy w nadziei, że w społeczeństwie będzie więcej ludzi rozgarniętych niż mnjej. A to byłby wspólny zysk. Czasem jednak zderzamy się z rzeczywistością, która nas rozczarowuje.

BREAKING: The Florida televangelist who claimed that if Republicans lose control of Congress in the midterms Satan will conquer the US and force everyone at gunpoint to turn gay or trans or both just got arrested after his secret meth lab in his church's basement caught fire.