Beste @andriesgknevel - hier een echte journalist die commentaar geeft, Amit Segal: "It’s Wednesday, September 9, and three years ago, roughly 10 days before the October 7 massacre, the president of the United Arab Emirates, Mohammed bin Zayed, telephoned Netanyahu. Over 45 minutes, the president warned the prime minister that Yahya Sinwar was preparing something big, what he called a “zilzal”, an earthquake. Netanyahu took it relatively calmly, told bin Zayed he expected Hamas to move in the West Bank, and assured him Israel was ready for anything. He did not pass the warning to the head of the Shin Bet, the Mossad or the chief of staff. A parallel warning from Egypt’s intelligence chief, around the same time, was similarly received and disregarded. That’s according to a Haaretz report drawn from a forthcoming book by Shlomi Eldar and Ruti Yuval. The Prime Minister’s Office called the report an “absolute lie,” alleging that there was no conversation or warning. The PMO asked for a similar denial from the Emiratis, who instead simply issued a “no comment”—they seem to enjoy stirring the Israeli pot. But let’s assume every word of this dramatic report is correct—who cares? People excited by more ammunition to fire at Netanyahu forget that the problem was never a lack of information. The Hamas plan—kibbutzim, hostages, GoPros and all—was captured the year before; three months before the attack, an army analyst warned her superiors that Hamas had rehearsed precisely that over a full day. At the fence, the observation-post soldiers, the infamous tatzpitaniyot, had spent months reporting the drills but were similarly ignored. Most illustrative of all, on the night itself, the Shin Bet detected dozens of Israeli SIM cards activated simultaneously inside Gaza—and made the decision to send in the Tequila team—a small counterterror element meant to repel small raids, not an invasion. The fundamental problem was never a lack of signs, but a lack of understanding. The overused but precise term for this is conceptzia—a rigid, overriding paradigm, shared by political and military leadership, that traps them into thinking the status quo is immutable. Before October 7 it referred to the prevailing atmosphere preceding the surprise attack of the 1973 Yom Kippur War. Those familiar with the history might recall that 11 days before that war, King Hussein of Jordan did significantly more than call: He helicoptered in secret to a Mossad safe house near Tel Aviv and met Golda Meir, warning her that Egypt and Syria were planning a joint attack. The day before the war, Israel learned that Moscow—patron of both Syria and Egypt—was pulling the families of its officers out of Damascus and Cairo—and did nothing. Meanwhile, a junior intelligence officer in Southern Command put in writing that the Egyptian deployment was preparation for a real war, not a drill. Israel’s leadership read the reports and then dismissed them—after all, Egypt wouldn’t dare attack the militarily dominant Israel; besides, why risk escalation or a false alarm, especially when mobilizing the reserves would paralyze the economy? In 2023, Israel had even more information, and faced virtually no cost to blunt the threat. Any of the security chiefs could have picked up a phone at any point and told a battalion: listen, something is moving, get ready, there might be a war tomorrow. Not one did, including Netanyahu. So spare me the search for the single leader who ignored the obvious signs or the one warning that would have changed history. From the chief of staff to the prime minister, all were trapped in a conceptual prison guarded by their own presumptions and upkept by groupthink that none escaped."

Ik denk dat hij niets wilde doen omdat hij verwachtte dat de IDF de kans zou krijgen op Gazaanse kinderen te gaan schieten. Dat willen joden: kinderbloed. Verwerken ze in matzes. En als ze dat niet doen, dan doden joden kinderen gewoon omdat het kan. Bibi was passief omdat hij dat alles voorzag. Hij offerde daarvoor graag 1200 mensen in de Israelische dorpen. Wat een ziener. Maar het belangrijkste is, Andries, dat jij geen donder begrijpt van de Israelische media, de onstilbare Bibi-haat, de rol van Haaretz en NGO's en de zogenaamde 'Kaplan Gang', die alles wil opofferen als Bibi maar verdwijnt. Haaretz is een marginale krant in Israel, maar de Engelstalige versie is leidend in het buitenland. Haaretz geloven is hetzelfde als indertijd De Waarheid geloven. Je ziet letters in een bepaalde volgorde, er zijn punten en komma's, maar alles is gefabriceerd om een werkelijkheid te scheppen die alleen ideologische doelen dient, niet de feiten. Als je de Nederlandse media volgt, zijn die niet veel anders. Maar de Israelische media zijn daarvan het kwadraat.

"De man die Israël een “smerige bacterie” noemde, was een Mossad-agent. Volgens de New York Times begon de operatie in 2022, werd kort onderbroken door 7 oktober, en vervolgens versneld toen Israël en Iran zich in een oorlog stortten. Mossad-chef David Barnea hield er persoonlijk toezicht op - op een gegeven moment sloeg hij een veiligheidsoverleg met Netanyahu over om de ontwikkelingen in het Ahmadinejad-dossier bij te wonen en naar Boedapest te vliegen om de Iraanse voormalige president rechtstreeks te ontmoeten." Dit gaat nu overal rond. Geloof het niet, beste lezer. Dit verhaal is fake. De Mossad heeft er geen belang bij dit te onthullen, ook niet als Ahmadinejad dit aan zijn makkers heeft bekend. Een organisatie als de Mossad houdt altijd zijn mond, tenzij het fictie wil verspreiden. Er zijn andere mannen en vrouwen in Teheran die beschermd moeten worden. Dit is een dwaalspoor - een leuke, dat wel.

Ik sluit niet uit dat het Oostenrijkse tijdschrift Der Pragmaticus niemand anders kon vinden met enthousiasme over het Amerikaanse experiment. Dan maar die gek in NL gevraagd...

Dit is toch wel behoorlijk groots…

Elk jaar opnieuw. De Dam. De kransen. De twee minuten. Het Concertgebouworkest. De koning met een ernstig gezicht. Scholieren die een gedicht hebben geschreven. Een overlevende die steeds ouder wordt en steeds korter spreekt. Een burgemeester die zegt dat we nooit mogen vergeten. En dan, op 5 mei, bier. Dit jaar verscheen op 4 mei in NRC een opiniestuk van historicus Jos Palm. De vraag die hij stelt: hoe herdenken we straks de Shoah als Israëls oorlogsmisdaden niet ophouden? De oplossing die hij aanbiedt: depolitisering van de Holocaust, te bereiken door Israël ondubbelzinnig te veroordelen. Eerst betaal je de aflaat. Dan krijg je de absolutie. Dan mogen de doden weer betekenis hebben. Dat Palm dit schrijft op 4 mei, in Nederland, zonder dat iemand zijn wenkbrauwen optrekt, zegt alles. Niet over Palm. Over Nederland. Want antisemitisme is geen importproduct. Geen bijwerking van het Midden-Oostenconflict. Geen vergissing van de buitenwijken. Het is Europees erfgoed. Het zit in de kathedralen, in de Verlichtingsfilosofie, in de rechtszalen, in de spoorwegen, in de ambtenaren die gewoon hun werk deden. Nederland deporteerde 73 procent van zijn Joden. Het hoogste percentage van West-Europa. Niet met schreeuwen. Met formulieren. Met de stille, efficiënte toewijding van een land dat zijn werk goed doet. Daarna schreef Nederland zichzelf een certificaat van berouw. Dat certificaat hing aan de muur. Bij de ingang van het Holocaustmuseum. In de toespraken op de Dam. In de schoolboeken, de documentaires, de collectieve overtuiging dat wij, anders dan onze grootouders, hebben geleerd. Auschwitz als bewijs van Nederlandse beschaving. Zes miljoen doden als fundering voor het morele zelfvertrouwen van het land dat hen op de trein heeft gezet. Gaza is blijkbaar de vervaldatum van dat certificaat. Want elke generatie vindt een nieuwe naam voor dezelfde gedachte. Christusmoord. Kapitalisme. Bolsjewisme. Nu Israël. De verpakking vernieuwt. De beweging niet. Elke generatie vindt een nieuwe verfijnde manier om de Jood verantwoordelijk te maken voor de vijandschap jegens de Jood. Palm vraagt begrip voor mensen die Israël en Joden op één hoop gooien. Hij noemt het een denkfout. Joodse scholen worden bewaakt. Mensen verbergen hun davidster. Palm vraagt begrip. Vroeger met laarzen. Nu met een ernstige blik. In NRC. Op 4 mei. Om acht uur vanavond zwijgt Nederland twee minuten. Dat zwijgen is oprecht. Daar twijfel ik niet aan. Nederland zwijgt oprecht, legt oprecht kransen, zingt oprecht het Wilhelmus, en schrijft oprecht opiniastukken over de vraag of de Joodse doden de herdenking nog verdienen. Alles met de grootst mogelijke ernst. Alles met het diepste respect. Nederland is hier heel goed in geworden. Het heeft er tachtig jaar voor geoefend. De doden staan op de Dam. Ze zijn er elk jaar weer. Trouwe aanwezigen. Ze zeggen niets, ze klagen niet, ze stellen geen voorwaarden. Ze zijn, in dat opzicht, de ideale Joden. Nederland houdt van ze. Eindelijk.

Exact een jaar na de raid op het huis in Abbottabad sprak ik ergens in de wereld een voormalige chef van Delta Force en Seals Teams. Ik feliciteerde hem met deze eenjarige herdenking - en hij reageerde daarop met: "Jij gelooft echt het officiële verhaal...?" "Ja," antwoordde ik aarzelend, en verward. "Meneer de Winter, je bent zo naïef," zei hij hoofdschuddend. Daarmee begin de gedachte aan een alternatief verhaal over de raid. Het werd de roman "Geronimo". whyilovethisbook.com/2015/11…

Zojuist in een programma van de Nederlandse publieke omroep op NPO2 klonk de bewering dat gevangenen in Israel door honden werden verkracht. Geen enkele grens wordt in acht genomen als het gaat om de ziekelijke demonisering van Israel - en daarmee van de meeste joden. Wie dit gelooft, gelooft dat joden duivels zijn. De media spelen met vuur.

I was assured CENTCOM had no plan for the Battle of Hormuz. Which makes their actions since Feb. 28 so awkward. Destroy naval assets, degrade missile threats, clear mines, move destroyers through the Strait, enforce a blockade. Maybe the real counter-narrative is this. CENTCOM had a plan. Iran had a short-term act of desperation. And having played that card, they’re going to lose.

nitter.net/leondewinter/status/20… #wnlopzondag

Rick @wnlopzondag : je had mij moeten uitnodigen om over die beelden van de Iraanse school te praten. Want een gesprek hierover was op z'n plaats geweest, zie honestreporting.com/the-miss…. En je had mij ook kunnen uitnodigen om over Iran en China te praten aangezien ik er afgelopen woensdag in mijn column in de Telegraaf uitgebreid over heb geschreven. Alex Krijger is een goede man, maar hij is een tikkie minder bevlogen dan ik, toch?

Dit - zonder aanhalingstekens - is veel misselijker dan mijn misser, Rick @WNLOpZondag Fakenieuws of niet?

Wees volledig, Rick bij @WNLOpZondag - de NOS zette bij die beelden de tekst dat een Israelische raket de school had geraakt. Dat wist de NOS niet. Ik wist niet dat die beelden (gedeeltelijk) correct waren, misleid door Grok, maar de NOS wist absoluut niet wie de raket op die school had afgevuurd, en de NOS werd misleid door de eigen anti-Israelische opstelling.

Jezus wat een agressie op Geenstijl: geenstijl.nl/5188654/deze-ko… Wat gebeurde er zondag bij Rick Nieman? Al vroeg die ochtend zag ik op een X-account de volgende tekst: "The video of the school that was bombed circulating is actually from Kabul, Afghanistan, 2021." Deze mededeling bevatte ook een antwoord van Grok: "Yes, the specific viral video (with the damaged school, smoke, and crowd) is fake—it's from the May 2021 ISIS-K car bombing at Sayed ul-Shuhada school in Kabul, Afghanistan (BBC confirmed)." Ik heb zo mijn ervaringen met Grok en stelde vervolgens zelf tweemaal de vraag naar de authenticiteit van de beelden, met als antwoord: "The post you're referencing is a reply calling out misinformation. Yes, the video in the original post (showing blood-soaked children's backpacks and notebooks) is indeed fake in the context it's being used—it originates from the May 2021 bombing at Sayed ul-Shuhada school in Kabul, Afghanistan, where dozens of schoolgirls were killed in a terrorist attack." Ook na de uitzending zocht ik het nog een keer op bij Grok. Ik begrijp nu, achteraf, dat Grok beelden van 2021 en beelden van Minab 2026 op één hoop had gegooid. Ik had dus niet zo radicaal moeten zijn maar had netjes diplomatiek moeten antwoorden: op Grok wordt er gewaarschuwd voor nepbeelden, dus laten we afwachten. Maar ik heb zoveel beelden gezien met foute koppen dat ik mijn enthousiasme niet kon beteugelen. Beetje dom. MAAR: de tekst van de NOS dat het ging om een Israelische aanval was net zo prematuur. En nogal wat verkeerder. Dat Geenstijl hierop ingaat, begrijp ik. Maar niet in deze vorm. Van je vrienden moet je het hebben. Val volkomen dood, Geenstijlers. Hier een video met de mix van Kabul en Minab: nitter.net/i/status/2027872733455… En hier een hergebruikvoorbeeld van Kabulbeelden met een teskt die Netanyahu verantwoordelijk stelt: nitter.net/DonIzquierdo_/status/2… Ik dank u voor uw belangstelling voor deze zaak.

Dit is wat Grok mij afgelopen zondag om 12:31 vertelde nadat ik vroeg in de ochtend vóór de uitzending van WNL Op Zondag hetzelfde aan Grok had gevraagd: "The post you're referencing is a reply calling out misinformation. Yes, the video in the original post (showing blood-soaked children's backpacks and notebooks) is indeed fake in the context it's being used—it originates from the May 2021 bombing at Sayed ul-Shuhada school in Kabul, Afghanistan, where dozens of schoolgirls were killed in a terrorist attack." Dit was de derde keer dat ik Grok had gevraagd naar het bericht over de dood van de schoolmeisjes. De NOS berichtte: "Iran: meisjesschool geraakt door Israëlische raket, tientallen doden." Dit was een welbewuste overname van berichten uit officiele Iraanse bron, en dus vals. De NOS weet niet wie de raket lanceerde. Het voert Iraanse propaganda uit.

De internationale rechtsorde...

Beste Richard Korver @jeadvocaat - ik heb u nooit het rechtssysteem in Gaza horen veroordelen. Dat was niet vrij en onafhankelijk, maar puur ondergeschikt aan Hamas. U veroordeelde niet, zo veronderstel ik, omdat u er de ballen van af wist en er evenmin in geïnteresseerd was. Zojuist sprak u bij @Nieuwsvandedag_ over Gazaanse advocaten om uw solidariteit met hen te uiten. Nu lijkt u opeens wel geïnteresseerd. Maar u weet nog altijd niks over de Gazaanse advocatuur; de advocaten daar waren allen personen die zich nooit tegen de religieuze tirannie van Hamas of tegen Hamas hebben gekeerd. Het juridische systeem was er een van dwang, corruptie, en onderdanigheid aan tirannen. Die Gazaanse advocaten vergelijken met Nederlandse advocaten is bespottelijk. Doet u voortaan uw huiswerk voordat u over Gazaanse advocaten spreekt? Vriendelijke groet, leon

Gisteren, 100 jaar geleden, werd Ennio Morricone geboren. piped.video/watch?v=s7w-IeNR…