(EN/FR/NL) 🇺🇳 Last night, I had the honour of speaking on behalf of Belgium at the United Nations General Assembly.
I began with The Blind by Maurice Maeterlinck. A Belgian work, but also a striking image of our time: people standing close to one another, facing the same dangers, yet struggling to find their way forward together.
That is also what diplomacy is about: continuing to talk when we disagree, listening, seeking to understand and building bridges, without giving up on our principles.
And we do have a compass: the United Nations Charter and international law. They cannot be applied selectively. Borders cannot be redrawn by force. Civilians must be protected. Humanitarian aid must reach those who need it. And human rights cannot depend on a passport, a territory or the balance of power at a given moment.
These rules apply on land as well as at sea.
I also wanted to speak about the climate and the ocean, and our responsibility to preserve them for future generations.
And believing in the United Nations also means having the courage to change it. It must better reflect the world of today and regain its full capacity to act.
🔗 My full speech:
gadebate.un.org/en/81/belgiu…
__________
🇺🇳 Cette nuit, j’ai eu l’honneur de porter la voix de la Belgique à l’Assemblée générale des Nations Unies.
J’ai commencé par Les Aveugles de Maurice Maeterlinck. Une œuvre belge, mais aussi une image saisissante de notre époque : des êtres humains proches les uns des autres, confrontés aux mêmes dangers, mais qui peinent à trouver leur chemin ensemble.
C’est aussi tout le sens de la diplomatie : continuer à se parler lorsqu’on n’est pas d’accord, écouter, chercher à comprendre et construire des ponts, sans renoncer à ses principes.
Et nous avons une boussole : la Charte des Nations Unies et le droit international. Ils ne peuvent pas s’appliquer à géométrie variable. Les frontières ne peuvent être redessinées par la force. Les civils doivent être protégés. L’aide humanitaire doit parvenir à ceux qui en ont besoin. Et les droits humains ne peuvent dépendre d’un passeport, d’un territoire ou du rapport de force du moment.
Ces règles valent sur terre comme en mer.
J’ai aussi voulu parler du climat et de l’océan, et notre responsabilité de les préserver pour les générations futures.
Et croire dans les Nations Unies, c’est aussi avoir le courage de les changer. Elles doivent mieux refléter le monde d’aujourd’hui et retrouver toute leur capacité à agir.
🔗 Mon discours complet :
prevot.belgium.be/fr/actuali…
__________
🇺🇳 Vannacht had ik de eer om namens België het woord te nemen op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.
Ik begon met De blinden van Maurice Maeterlinck. Een Belgisch werk, maar ook een treffend beeld voor onze tijd: mensen die dicht bij elkaar staan en met dezelfde gevaren worden geconfronteerd, maar moeite hebben om samen hun weg te vinden.
Daar ligt ook de essentie van diplomatie: met elkaar blijven spreken wanneer we het oneens zijn, luisteren, proberen te begrijpen en bruggen bouwen, zonder onze principes los te laten.
En we hebben een kompas: het Handvest van de Verenigde Naties en het internationaal recht. Die mogen niet à la carte worden toegepast. Grenzen mogen niet met geweld worden hertekend. Burgers moeten worden beschermd. Humanitaire hulp moet mensen in nood kunnen bereiken. En mensenrechten mogen nooit afhangen van een paspoort, een grondgebied of de machtsverhoudingen van het moment.
Die regels gelden op het land én op zee.
Ik heb ook willen spreken over het klimaat en de oceaan, en over onze verantwoordelijkheid om die te beschermen voor de generaties na ons.
En wie in de Verenigde Naties gelooft, moet ze ook durven veranderen. Ze moeten de wereld van vandaag beter weerspiegelen en opnieuw ten volle in staat zijn om te handelen.
🔗 Mijn volledige toespraak:
prevot.belgium.be/nl/nieuws/…
@BelgiumMFA @BelgiumUN