rótin að þessari fjölmenningarstefnu er að einhverju leytinu til siðferðileg afstæðishyggja (moral relativism) sem er afstaða sem engum sem býr með þessu fólki sem við erum að flytja hingað inn í hrönnum dettur í hug að hafa. þetta er lúxus afstaða sem menn taka einungis upp í öruggri fjarlægð frá þessum menningarheimum. það aðhyllist enginn siðferðilega afstæðishyggju í návist mannæta. þetta er afstaða sem menn átta sig á hversu galin hún er þegar byrjar að reyna á hana, líkt og í evrópu og víðar í dag. það hljómar etv fallega að segja að allir menningarheimar séu jafn góðir og það er í raun frumforsenda fyrir þessari útlendingastefnu hérna en þegar reynir á þá finnst þetta engum raunverulega. hugmyndin um inngildingu sýnir raunar að mönnum er ekki alvara með þessu, þeim finnst þessi kúltúr sem er verið að flytja hingað inn vera verri þótt þeir viðurkenni það sjaldnast, annars væri inngilding óþarfi. hugmyndin um inngildingu gerir líka ráð fyrir því að hver sem er geti orðið vestrænn, eða evrópskur og að þetta sé í rauninni bara lærð hegðun sem kemur erfðaefni ekkert við. aftur, fín pæling en bara gengur ekki upp. við erum að búast við því að fólk geti orðið að einhverju sem það getur aldrei orðið að. sú pæling er lika í grunninn rasísk því hún byggir a því að það sem við erum sé betra en það sem þeir eru. ef libbarnir myndu líta á þetta fólk sem sýna jafningja þá myndu þeir ekki vilja inngilda þá, þeir sæju enga þörf á því